شاعران ترک زبان و اشعارانها

[aydin-n]

میرزا حسین کریمی مراغه‌ای شاعر معاصر آذربایجانی است.او متولد ۱۳۰۶ در روشت از روستاهای مراغه است. کریمی ادامه دهنده سبک سنتی و کلاسیک شعر بود و غالبا در اشعار طنز خود رسم و رسوم زمان خود را به باد انتقاد گرفته است. اکثر اشعار او هرچند به ترکی آذربایجانی سرود شده‌اند ولی به علت مقید بودن به سبک قدیم و اوزان شعری با تعبیرات و اصطلاحات عربی و فارسی بسیاری آمیختگی دارند. در عین حال قدرت و روانی طبع و دید بی نظیر طنز؛ از او در تاریخ طنز پردازان آذربایجان نمونه‌ای بی نظیر ساخته است، تا آن اندازه که در جمهوری آذربایجان یکی از ادبای آن دیار پایان نامه ی دکتری خود را چند سال پیش به بررسی اشعار او اختصاص داد.
کریمی مراغه‌ای در حال حاضر (۱۳۸۵) در شهر مراغه به زندگی و خلق آثار ادامه می دهد. کریمی مراغه‌ای در کنار اینکه طنز پرداز بزرگی است از عاشقان اهل بیت بوده و کتابهای نوحه‌ی او که از کتابهای طنز او بیشتر است، سالهاست در دیار آذربایجان صفا بخش عزاداریهای مردم بوده است. مجموعه های طنز او در شش جلد وبا عنوان "رنگارنگ" چاپ شده است.

[aydin-n]

عاشیقم عاشیقم ای دلبر اعیان سنه
ور می شم طاقتیمی صبریمی ای یار سنه
سو ورم بزم اولا خلوت قویاسان من الی یم
غمی می محنتیمی دردیمی اظهار سنه
گزرم کوچه و بازاری دالین جان سوخارام
پیچاغی قارنینا هر کس اده آزار سنه
نی یه وه وه دیی سن اینجیدیری قوی چخادیم
سخسا باشماغ ایاقون اولسا اگر دار سنه
گل اوتی دیم مه دانشما نجه توتسان گچه جک
دمه خاطیر قویاجاخ چرخ جفاکار سنه
گل اوتی قو زا قچن گیی دیریم ای یار عزیز
قره دون آبی بلوز قرمزی شلوار سنه

[aydin-n]

على نظمى معروف به »نظمى تبريزى« يكى از غزلسرايان مشهور معاصر
است. وى به سال 1306 شمسى درشهر تبريز ديده به جهان گشود.
نظمى از 16سالگى شروع به سرودن شعر كرده و در محضر استادان بزرگى چون: ملك الشعراى بهار، محمد امين اديب طوسى و در آخر مدت 9 سال در محضر استاد عباسقلى خان وقايعى كه يكى از نوادر روزگار خود بود، تلمذ كرده است.
اين سراينده با اين كه اكنون 81 سال دارد ولى هنوز از سرودن شعر و تحقيق وتتبع دست برنداشته است وغزل هايش چنان شيرين ودل انگيز است كه گويى: يك جوان 22 ساله سربرآستانه معشوق گذاشته وغزل مى سرايد.
استاد نظمى درسرودن شعر ازسبك وشيوه سعدى پيروى مى كند ودراين امر يكى ازشعراى موفق به شمار مى رود.
از اين شاعر بلند پايه كتابهايى به چاپ رسيده كه از مشهورترين آنها ديوان غزليات وتذكره الشعراى منظوم ومنثور »دويست سخنور« را مى توان نام برد.
استاد نظمى درانواع شعر طبع آزمايى كرده ودر سرودن غزل شهرت به سزائى دارد. ‌ شعر در توصيف ايران از اشعار بياد ماندى وجاودان استاد محسوب مى شود:


درتوصيف ايران
ايران من اى ديار هوشنگ
اى مهركمال وفرّوفرهنگ
آنى تو كه عزت تو داده ست
برچهره روزگار مارنگ
آنى تو كه برخى از سلاطين
‌ ‌تسليم توكرد تاج واورنگ
نسوان تو مظهر وقارند
مردان توشير آهنين چنگ
دشمن زصلابت توديده ست
آنها كه نديد شيشه از سنگ
بدخواه تورا هميشه بوده ست
ميدان فراخ آرزو تنگ
گاهى زتوهركه دور باشد
دورم من ازاوهزار فرسنگ
هركس كه نگشت دوستدارت
از دوستى اش بود مرا ننگ
دامان توهست تا به چنگم
بردامن كس نمى زنم چنگ
باشد كه رخ توسير بينم
زآئينه دل زدوده ام زنگ
گرنيك بديدم ازتو ور بد
پيشانى من نديد آژنگ
»نظمى«مشتى زخاك پاكت
نفروخت به گوهرى گران سنگ
هرنغمه كه مى زنند اغيار
درگوش من است خارج آهنگ
ايرانى ام وفداى ايران
بامن سخنى مگوزافرنگ

[aydin-n]

دارم دِلَکی که بنده ی کوی علی است
روی دل او همیشه بر سوی علی است
هر چند هزار رو سیاهی دارد
می نازد از اینکه منقبت گوی علی است
من شیفته ی علی شدم شیدا نیز
پنهان همه جا گفته ام و پیدا نیز
این پایه مرا بس است و بالاترازین
امروز طلب نمی کنم فردا نیز
***
«نظمی» به ولایتت تمامی خوش باش
خوش باش قبول خاص و عامی خوش باش
گر شاهی هفت کشور از تست مناز
ور بر در ِ مرتضی غلامی خوش باش
***
تا حبّ علی و آل او یافته ایم
کام دل خویش مو به مو یافته ایم
وز دوستی علی و اولاد علی است
در هر دو جهان گر آبرو یافته ایم
***
از دین نبی شکفته جان و دل من
با مهر علی سرشته آب و گل من
گر مهر علی به جان نمی ورزیدم
در دست چه بود از جهان حاصل من
***
«نظمی» نفسی مباش بی یاد علی
گوش دل خویش پرکن از نادعلی
در هر دو جهان اگر سعادت طلبی
دامان علی بگیر و اولاد علی
***
سر دفتر عالم معانی است علی
وابسته ی اسرار نهانی است علی
نه اهل زمین که آسمانی است علی
فی الجمله بهشت جاودانی است علی
***
شایسته ترین مرد خدا بود علی
در شأن نزول هل اتی بود علی
هرگز به علی خدا نمی باید گفت
لیک آینه ی خدا نما بود علی
***
بنیان کـَن ِ منکر و مناهی است علی
رونق ده دین و دین پناهی است علی
در دامنش آویز که در هر دو جهان
سرچشمه ی رحمت الهی است علی
***
آن گفت به قرب حق مباهی است علی
وین گفت که سایه ی الهی است علی
از «نظمی» ناتمام پرسیدم گفت
چون رحمت حق نامتناهی است علی
(نظمی تبریزی)

[Azarogli]

آذربايجانين بؤيوك شاعيرلري اؤ قدر چؤخدور كي يازييا سيغماز اما من نيچه سينين آدين يازييام تا شعرلرينده اؤخياسؤز:

1-ملا محمد فيضولي-2-عماد الدين نسيمي-3-ميرزا علي معجز شبستري-4-حيدر عباسي(باريشماز)
5-
پرويز عاصيم كفاش(عاصيم)-6-سيد عظيم شيرواني-7-آينا و.......
























گله جك بيزيم كي دير.