كميكار(Chem-E-Car)

[samira005]

خلاصه ای از معرفی مسابقه سراسری کمیکار ایران

مسابقه کمیکار فعالیتی دانشجویی برای بهبود درک دانشجویان از كاربردهاي عملي دروس دانشگاهي و ارتباط هر چه بيشتر دانشگاه و صنعت و همچنین یافتن جایگزینی مناسب ، ارزان و سازگار با محيط زيست برای سوختهای فسیلی می باشد.
در این مسابقه دانشجویان تلاش مي کنند تا با طراحی و ساخت یک ماشین در ابعاد کوچک و کنترل واکنشی که نیروی محرکه ماشین را تأمین می کند خلاقیت ها و ابتکارات خود را نشان دهند.در اين مسابقه ماشين مذكور بايد مسير مشخصي را با بار مشخص طي نمايد و طبق قوانین مسابقه ماشینی برنده اعلام می شود که با توجه به بار انتخابی توسط داوران برای ماشینها نسبت به خط پایان مشخص شده خطای کمتری داشته باشد. در کنار این مسابقه عملی، دانشجویان دستاوردها ي خود را در قالب پوستر به معرض دید عموم گذاشته و بدين وسيله ابتکارات، ابداعات، محاسبات، نوع واکنشها و نحوه کنترل آن، موارد زیست محیطی و عواملی که در آن برتری این واکنش را نسبت به سوختهای فسیلی نشان می دهد بررسی می کنند. با توجه به مصرف بيش از اندازه سوخت هاي فسيلي‌‍ ، آلودگیهای مصرفی آن و هزینه سنگین واردات آن، این فعالیت می تواند راهگشای این معضل ملی شود و این امر مهم جز با حمایت های صنعت از دانشگاه و ارتباط متقابل این دو نهاد محقق نمی گردد.
لازم به ذكر است كه اولين دوره مسابقه در آذرماه سال 1383 در دانشگاه علم و صنعت ايران برگزار گرديد و مورد استقبال زيادي قرار گرفت. همچنین تيم دانشگاه صنعتي اميركبير در مسابقات جهاني كميكار (Glasgow – July 2005 ) موفق به كسب مقام دوم جهان گرديد.

منتظر تاپيك هاي بعدي باشيد.

[اشکان فروتن]

Chem-e-Car is an annual college competition for students majoring in Chemical Engineering. In this competition, students must design small-scale automobiles that operate by chemical means, along with a poster describing their research. During the competition, they must drive their car a fixed distance in order to demonstrate its capabilities. In addition to driving a specified distance, they must also hold a payload of 0-500mL of water. The exact distance (15-30m) and payload is given one hour before the competition. The size of designed cars cannot exceed a specific defined size and cars must operate using "green" methods, which do not release any pollution or waste in the form of a visible liquid or gas, such as exhaust. This competition is hosted in the USA by AIChE (American Institute of Chemical Engineers). The current rules may be found at 2007 ChemE Car Rules

[اشکان فروتن]

عنوان : مسابقه ماشين هاي شيميايي (Chem-e-car)

كلمات كليدي: مسابقه ماشين هاي شيميايي، كميكار، قوانين و مقررات، پوستر و عملكرد، Chem-e-car, Material safety datasheet, first Competition in Iran

هدف اين مسابقه فراهم آوردن زمينه اي براي مشاركت دانشجويان مهندسي شيمي براي طراحي و ساخت ماشين كوچكي است كه با انجام يك واكنش شيميايي نيروي محركه آن تامين شود. مسابقات به صورت تيمي بين دانشجويان مهندسي شيمي برگزار مي شود و هر تيم حداقل 3 عضو و حداكثر 10 عضو دارد.
ابعاد ماشين ساخته شده توسط تيم ها نبايد از 32x20x12 cm تجاوز نمايد. به طوري كه ماشين ساخته شده داخل جعبه اي با همين ابعاد جاي گيرد. ماشين طراحي شده بايد قابليت حمل بار اضافي تا 500 سي سي آب در فاصله 30 متر را داشته باشد. ماشين بايد داراي مخزني با گنجايش 500 سي سي براي حمل آب باشد.
مسابقه در دو بخش پوستر (Poster competition) و عملكرد (Performance Competition) انجام مي گردد.

مسابقه در بخش پوستر:
در اين بخش بايد تمامي مشخصات ماشين ساخته شده كه شامل موارد زير مي‌باشد توسط تيم شركت كننده در غالب يك پوستر ارائه شودك

• توضيحات كامل واكنش شيميايي به عنوان منبع نيروي محركه ماشين
• خصوصيات منحصر به فردي كه در طراحي وجود دارد
• خصوصيات ايمني و شيت هاي نشان دهنده ايمني مواد شيميايي استفاده شده براي انجام واكنش (Material safety datasheet)
• ديدگاه هاي زيست محيطي بكاربرده شده
• وزن دقيق ماشين با متعلقات

طرح هايي كه 70% نمره بخش پوستر را كسب نمايند حق شركت در بخش عملكرد را خواهند داشت.
مسابقه بخش عملكرد:

• اين مسابقه در 2 دور با يك بازه زماني كوتاه براي استراحت تيم ها برگزار خواهد شد و هر تيم حق 2 بار انجام مسابقه را خواهد داشت.
• در دور اول ترتيب شركت تيم ها با قرعه كشي مشخص مي‌شود.
• در داوري ميزان نسبت بار حمل شده به مسافت طي شده و همين‌طور قابليت كنترل پذيري ماشين در شروع مسابقه و پايان آن ركوردگيري خواهد شد.
• ترتيب مسابقه در دور دوم به اين صورت است كه تيمي كه در دور اول كمترين نسبت بار به فاصله را داشته باشد در دور دوم به عنوان تيم اول شروع كننده مي باشد.
• حداكثر زمان براي طي كردن 15 متر اول مسير 10 دقيقه خواهد بود.
• هدف از انجام اين مسابقه نمايش توانايي يك واكنش شيميايي است،بنابراين استفاده از ديگر منابع انرژي براي راندن ماشين ممنوع است.
• ماشين بايد خود كنترل باشد و نمي تواند از طريق كنترل از راه دور هدايت شود. مكانيزم هايي مثل هل دادن يا كوك كودن براي شروع حركت مجاز نخواهد بود و هيچ گونه سيستم ترمزي مكانيكي يا الكتريكي نبايد در ماشين وجود داشته باشد.
• هيچ گونه ابزار مكانيكي يا الكترونيكي براي خاتمه دادن به واكنش شيميايي مجاز نخواهد بود.
• مسئوليت انتقال ماشين و مواد شيميايي مورد نياز به محل مسابقه و رعايت موارد ايمني با شركت كننده است.
• كم هزينه بودن ماشين ساخته شده از مزاياي طرح محسوب مي شود.

منبع : http://www.irche.com/article/chemecar.asp

[اشکان فروتن]

این هم لوگوش :

[samira005]

مسابقات کميکار
در مسابقات کمیکار دانشجویان در قالب گروه های چند نفره ماشین های شیمیایی (Chem-E-Car) خود ، ماشین هایی که نیروی محرکه آنها از واکنش های شیمیایی تامین می شود، را به رقابت می گذارند. رقابتی که می تواند موجب توسعه علمی ، پژوهش و تحقیقات گروهی در دانشکده های مهندسی شیمی گردد.

در مسابقات کمیکار دانشجویان با ساخت خودروهای کوچک شیمیایی سطح علمی خود را به رقابت می گذارند. رقابت هایی که می تواند موجب نزدیک ترشدن ارتباط دانشگاه و صنعت، ایجاد انگیزه، خود باوری، نشاط تحصیلی، ارزیابی خلاقیت و ابتکار عمل تیم های دانشجویی و توجه بیشتر دانشکده های مهندسی شیمی به آموزش های کاربردی گردد.

نخستین دوره مسابقه کمیکار(Chem-E-car) ایران نیز آذرماه امسال با حضور بیش از 50 تیم از دانشکده های مهندسی شیمی دانشگاه های سراسر کشور در سالن حجاب علم و صنعت برگزار شد. در این مسابقات دانشجویان ماشین های ساخت خود را که نیروی محرکه آن توسط انجام یک واکنش شیمیایی تامین می شد، به رقابت در آوردند. ماشین های کوچک و ساده دانشجویان نباید از ابعاد 32 در 20 در 12 سانتیمتر فراتر طراحی می شد و تمام ماشین های شرکت کننده نیز از این قانون تبعیت کردند. ماشین های کوچک با مکانیزم شیمیایی خاص خود می بایست مسافت 20 متر را با حمل 300 سی سی آب می پیمودند. ماشین هایی که نزدیک ترین فاصله را با 20 متر داشتند به عنوان تیم های برتر شناخته می شدند و ماشین هایی که از 30 متر فراتر می رفتند از دور مسابقات حذف می شدند.
سوخت این ماشین ها باید به نحوی تنظیم می شد که پس از رسیدن به 20 متر از حرکت بایستند. در مسابقات کمیکار میزان مسافتی که باید ماشین ها طی کنند و همچنین مقدار آبی که باید در این مسافت حمل کنند تا روز مسابقه مشخص نمی گردد، بنابراین دانشجویان خلاق و طراح باید پس از اعلام این دو مقدار قبل از شروع مسابقه، محاسبات لازم را بر اساس قدرت سوخت ماشین خود و مسافت محاسبه کنند. آنها با محاسبه سریع میزان گرم سوخت مورد نیاز در طول مسافت معین شده، سوخت لازم را به ماشین های خود وارد می کنند.
بطری های نوشابه بی مصرف، دیسکت های فشرده (CD) سوخته و بسیاری از مواد دورریختنی دیگر در هیبتی جدید و عجیب به ماشینی تبدیل می شوند.
اسید سیتریک، دی کربنات سدیم، جوش شیرین، اسید سولفوریک، دی اکسید کربن، آب اکسیژنه، پرکلرات آمونیوم، یدید پتاسیم و ... بعنوان سوخت های ماشین های کوچک شیمیایی استفاده می شوند. در مسابقات کمیکار بحث از بنزین و گازوئیل و ... نیست و اکثر سوخت ها، سوخت هایی سبز هستند بدون آلودگی زیست محیطی.
در مسابقات کمیکار برخی تیم ها پس از حرکت، ماشینشان متوقف می شود. برخی ماشین ها نیز منبع سوختشان تحمل فشار وارده از سوی سوخت ماشین را ندارد و منفجر می شوند. برخی ماشین ها نیز انگار دوپینگ کرده باشند، اول با سرعت فزاینده ای حرکت می کردند و به خط پایان که نزدیک می شوند آهسته آهسته حرکت می کنند.
در مسابقات کمیکار، محاسبات دقیق، خلاقیت و سطح علمی دانشجویان مهمترین ارکان موفقیت تیمها می باشند.
در دانشگاه های ایران عمده آموزش ها به صورت کلاسیک است و آموزش کلاسیک طبیعتا آموزشی از نوع بالا به پایین است. استاد درس می دهد و دانشجو یاد می گیرد و اندوخته علمی پیدا می کند. دانشجویان ما خوشبختانه در سطح منطقه و بین المللی از لحاظ تئوری خوب و قابل قبول هستند اما نقطه ضعف عمده آنها به نوع آموزش در کشور ما برمی گردد.
در ایران به کارهای گروهی توجهی چندانی نمی شود وخلاقیت، اعتماد به نفس و قدرت استدلال دانشجویان تقویت نمی شود. انجام مسابقات علمی گروهی و پژوهش های علمی گروهی می تواند این کمبودها را کم رنگ کند. مدتی که یک گروه دانشجویی روی یک موضوع خاص کار می کنند و به مطالعه و تحقیق گروهی می پردازند سبب می شود ضمن انجام کار و تحقیق علمی، تجربه کار گروهی و تیمی را در زمینه فعالیت علمی را فرا گیرند. آنها با کار گروهی خود به باور و اعتماد علمی می رسند، این همان چیزی است که در میان دانشجویان ما گم شده است و دیده نمی شود.
در دانشگاه های ایران نسبت به کشورهای پیشرفته به کارهای علمی، گروهی و پژوهشی اهمیت کمتری داده می شود. آنها از ابتدا دانشجویان را با کارهای علمی گروهی و تیمی آشنا می کنند. دانشجویان آن کشورها به هیچ وجه در قیاس با دانشجویان ایرانی از نظر تئوری برابری نمی کنند و در مسائل تئوری مطالب علمی ضعیف تر هستند اما چون کارگروهی علمی انجام داده اند جسارت پیدا کرده اند و با اینکه از لحاظ تئوری ضعیف تر از ما هستند، کارهای بزرگ علمی و تحقیقات کاربردی سرنوشت سازی را انجام می دهند. آنها از شکست نمی هراسند و در عمل موفق می شوند. در صورتی که دانشجویان ایرانی جسارت ندارد و از شکست می ترسد. دانشجوی ایرانی هراسان است و با اجرای برنامه های عملی و گروهی باید اعتماد به نفس و جسارت را در آنها تقویت نمود تا با بهره مندی از آموزش های تئوری به موفقیت های بزرگ و اساسی عملی برسند.
برگرفته از وبلاگ كميكار.

[samira005]

دید کلی

تمام واکنشهای شیمیایی ، اساسا ماهیت الکتریکی دارند، زیرا الکترونها ، در تمام انواع پیوندهای شیمیایی (به راههای گوناگون) دخالت دارند اما الکتروشیمی بیش از هر چیز بررسی پدیده‌های اکسایش- کاهش است. روابط بین تغییر شیمیایی و انرژی الکتریکی ، هم از لحاظ نظری و هم از لحاظ عملی حائز اهمیت است.

از واکنشهای شیمیایی می‌توان برای تولید انرژی الکتریکی استفاده کرد (در سلولهایی که سلولهای ولتایی یا سلولهای گالوانی نامیده می‌شوند) و انرژی الکتریکی را می‌توان برای تبادلات شیمیایی بکار برد (در سلولهای الکترولیتی). علاوه بر این مطالعه فرآیندهایی الکتروشیمیایی منجر به فهم و تنظیم قواعد آنگونه از پدیده های اکسایش - کاهش که خارج از اینگونه سلولها روی می‌دهند، نیز می‌شود. با برخی فرآیندهای الکتروشیمیایی آشنا می‌شویم.
رسانش فلزی

جریان الکتریکی جاری شدن بار الکتریکی است. در فلزات ، این بار بوسیله الکترونها حمل می‌شود و این نوع رسانش الکتریکی ، رسانش فلزی نامیده می‌شود. با به کار بردن یک نیروی الکتریکی که توسط یک باتری یا هر منبع الکتریکی دیگر تامین می‌گردد، جریان الکتریکی حاصل می‌شود و برای تولید جریان الکتریکی یک مدار کامل لازم است. تشبیه جریان الکتریسیته به جریان یک مایع ، از قدیم متداول بوده است. در زمانهای گذشته ، الکتریسیته به صورت جریانی از سیال الکتریکی توصیف می‌شد.

قراردادهای قدیمی که سابقه آنها ممکن است به "بنجامین فرانکلین" برسد و پیش از آن که الکترون کشف شود، مورد پذیرش بوده است، بار مثبتی به این جریان نسبت می‌دهد. ما مدارهای الکتریکی را با حرکت الکترونها توجیه خواهیم کرد. اما باید به خاطر داشت که جریان الکتریکی بنا به قرارداد بطور اختیاری مثبت و به صورتی که در جهت مخالف جاری می‌شود، توصیف می‌گردد.

جریان الکتریکی برحسب آمپر (A) و بار الکتریکی برحسب (C) کولن اندازه گیری می‌شود. کولن مقدار الکترویسیته است که در یک ثانیه با جریان 1 آمپر از نقطه‌ای می‌گذرد: 1C = 1A.S و 1A = 1C/S جریان با اختلاف پتانسیل الکتریکی که بر حسب ولت اندازه گیری می‌شود، در مدار رانده می‌شود. یک ولت برابر یک ژول بر کولن است. 1V = 1J/C یا 1V.C = 1J یک ولت لازم است تا یک آمپر جریان را از مقاومت یک اهم بگذراند. I=ε/R یا ε=IR
رسانش الکترولیتی

رسانش الکترولیت هنگامی صورت می‌گیرد که یونهای الکترولیت بتوانند آزادانه حرکت کنند، چون در این مورد ، یونها هستند که بار الکتریکی را حمل می‌کنند. به همین دلیل است که رسانش الکترولیتی اساس توسط نمکهای مذاب و محلولهای آبی الکترولیتها صورت می‌گیرد. علاوه بر این برای تداوم جریان در یک رسانای الکتنرولیتی لازم است که حرکت یونها با تغییر شیمیایی همراه باشد. منبع جریان در یک سلول الکترولیتی ، الکترونها را به الکترود سمت چپ می‌راند.

بنابراین می‌توان گفت که این الکترود بار منفی پیدا می‌کند. این الکترونها از الکترود مثبت سمت راست کشیده می‌شوند. در میدان الکتریکی که بدین ترتیب بوجود می‌آید، یونهای مثبت یا کاتیونها به طرف قطب منفی یا کاتد و یونهای منفی یا آنیونها به طرف قطب مثبت یا آند جذب می‌شوند. در رسانش الکترولیتی ، بار الکتریکی بوسیله کاتیونها به طرف کاتد و بوسیله آنیونها که در جهت عکس به طرف آند حرکت می‌کنند، حمل می‌شود.

برای این که یک مدار کامل حاصل شود، حرکت یونها باید با واکنشهای الکترودی همراه باشد. در کاتد اجزای شیمیایی معینی (که لازم نیست حتما حامل بار باشند) باید الکترونها را بپذیرند و کاهیده شوند و در آند ، الکترونها باید از اجزای شیمیایی معینی جدا شده و در نتیجه آن اجزا اکسید شوند. الکترونها از منبع جریان خارج شده به طرف کاتد رانده می‌شوند.
عوامل موثر بر رسانش الکترولیتی

رسانش الکترولیتی به تحرک یونها مربوط می‌شود و هر چند که این یونها را از حرکت باز دارد، موجب ایجاد مقاومت در برابر جریان می‌شود. عواملی که بر رسانش الکترولیتی محلولهای الکترولیت اثر دارند عبارتند از : جاذبه بین یونی ، حلال پوشی یونها و گرانروی حلال. انرژی جنبشی متوسط یونهای ماده حل شده با افزایش دما زیاد می‌شود و بنابراین مقاومت رساناهای الکترولیتی ، بطور کلی با افزایش دما کاهش می‌یابد. یعنی رسانایی زیاد می‌شود. به علاوه اثر هر یک از سه عامل مذکور با زیاد شدن دما کم می‌شود.
الکترولیز (برقکافت)

الکترولیز یا برقکافت سدیم کلرید مذاب ، یک منبع صنعتی تهیه فلز سدیم و گاز کلر است. روشهای مشابهی برای تهیه دیگر فلزات فعال مانند پتاسیم و کلسیم بکار می‌روند. اما چنانکه بعضی از محلولهای آبی را برقکافت کنیم آب به جای یونهای حاصل از ماده حل شده در واکنشهای الکترودی دخالت می‌کند. از اینرو ، یونهای حامل جریان لزوما بار خود را در الکترودها خالی نمی‌کنند. مثلا در برقکافت محلول آبی سدیم سولفات ، یونهای سدیم به طرف کاتد و یونهای سولفات به طرف آند حرکت می‌کنند. اما بار این هر دو یون با اشکال تخلیه می‌شود.

بدین معنی که وقتی عمل برقکافت بین دو الکترود بی اثر در جریان است، در کاتد گاز هیدروژن بوجود می‌آید و محلول پیرامون الکترود قلیایی می‌شود:

(2H2O + 2e → 2OH- + H2(g

یعنی در کاتد کاهش صورت می‌گیرد ولی به جای کاهش سدیم ، آب کاهیده می‌شود. بطور کلی هر گاه کاهش کاتیون ماده حل شده مشکل باشد، کاهش آب صورت می‌گیرد. اکسایش در آند صورت می‌گیرد و در برقکافت محلول آبی Na2SO4 ، آنیونها (2-SO4) که به طرف آند مهاجرت می‌کنند، به سختی اکسید می‌شوند:

2SO42- → S2O42- + 2e

بنابراین ترجیهاً اکسایش آب صورت می‌گیرد:

2H2O → O2(g) + 4H+ + 4e

یعنی در آند تولید گاز اکسیژن مشاهده می‌شود و محلول پیرامون این قطب اسیدی می‌شود. بطور کلی هر گاه اکسایش آنیون ماده حل شده مشکل باشد، آب در آند اکسید می‌شود. در الکترولیز محلول آبی NaCl در آند یونهای -Cl اکسید می‌شوند و گاز Cl2 آزاد می‌کنند و در کاتد احیای آب صورت می‌گیرد. این فرآیند منبع صنعتی برای گاز هیدروژن ، گاز کلر و سدیم هیدروکسید است:

2H2O + 2Na+ + 2Cl- → H2(g) + 2OH- + 2Na+ + Cl2(g)

سلولهای ولتایی

سلولی که به عنوان منبع انرژی الکتریکی بکار می‌رود، یک سلول ولتایی یا یک سلول گالوانی نامیده می‌شود که از نام آلساندرو ولتا (1800) و لوئیجی گالوانی (1780) ، نخستین کسانی که تبدیل انرژی شیمیایی به انرژی الکتریکی را مورد آزمایش قرار دادند، گرفته شده است. واکنش بین فلز روی و یونهای مس II در یک محلول ، نمایانگر تغییری خود به خود است که در جریان آن الکترون منتقل می‌شود.

(Zn(s) + Cu2+(aq) → Zn2+(aq) + Cu(s

مکانیسم دقیقی که بر اساس آن انتقال الکترون صورت گیرد، شناخته نشده است. ولی می‌دانیم که در آند فلز روی اکسید می‌شود و در کاتد ، یونهای Cu+2 احیا می شود و به ترتیب یونهای Zn+2 و فلز Cu حاصل می‌شود و الکترونها از الکترود روی به الکترود مس که با یک سیم به هم متصل شده‌اند، جاری می‌شوند، یعنی از آند به کاتد.

Zn(s) → Zn2+(aq) + 2e

(Cu2+(aq)+2e → Cu(s

نیم سلول سمت چپ یا آند ، شامل الکترودی از فلز روی و محلول ZnSO4 و نیم سلول سمت راست یا کاتد شامل الکترودی از فلز مس در یک محلول CuSO4 است. این دو نیم سلول ، توسط یک دیواره متخلخل از هم جدا شده‌اند. این دیواره از اختلال مکانیکی محلولها ممانعت می‌کند ولی یونها تحت تاثیر جریان الکتریسیته از آن عبور می‌کنند. این نوع سلول الکتریکی ، سلول دانیل نامیده می‌شود.
نیروی محرکه الکتریکی

اگر در یک سلول دانیل ، محلولهای 1M از ZnSO4 و 1M از CuSO4 بکار رفته باشد، آن سلول را با نماد گذاری زیر نشان می‌دهیم:

(Zn(s) │ Zn2+(1M) │ Cu2+(1M) │ Cu(s

که در آن خطوط کوتاه عمودی ، حدود فازها را نشان می‌دهند. بنابر قرارداد ، ماده تشکیل دهنده آند را اول و ماده تشکیل دهنده کاتد را در آخر می‌نویسیم و مواد دیگر را به ترتیبی که از طرف آند به کاتد با آنها برخورد می‌کنیم، میان آنها قرار می‌دهیم. جریان الکتریکی تولید شده در یک سلول ولتایی ، نتیجه "نیروی محرکه الکتریکی" (emf) سلول است که برحسب ولت اندازه گیری می‌شود.

هز چه تمایل وقوع واکنش سلول بیشتر باشد، نیوری محرکه الکتریکی آن بیشتر خواهد بود. اما emf یک سلول معین به دما و غلظت موادی که در آن بکار رفته است، بستگی دارد. emf استاندارد، ˚ε ، مربوط به نیروی محرکه سلولی است که در آن تمام واکنش دهنده‌ها و محصولات واکنش در حالت استاندارد خود باشند. مقادیر ˚ε معمولا برای اندازه گیریهایی که در ˚25C به عمل آمده است،
معین شده است.

[javadaria61]

رقابت خودروهاي اسيدي در دانشگاه تهران

«2‌دقيقه زمان شما از اين لحظه شروع مي‌شود.» جمله گوينده هنوز به پايان نرسيده كه بچه‌ها ماشين را روي زمين مي‌گذارند. ماشين بيشتر شبيه يك گاري است. چهار چرخ آن را از يك ماشين اسباب‌بازي وام گرفته‌اند، تخته چوبي سطح زيرين ماشين را تشكيل داده و روي تخته چوب را چند بشر و پي‌پت (ظروف آزمايشگاهي) پر كرده‌ است.
بچه‌ها روي زمين و كنار ماشين‌شان زانو مي‌زنند و با سرنگ و بورت‌هايشان محلول‌هاي شيميايي را داخل مخازن ماشين مي‌ريزند. در يك لحظه ماشين در ميان فرياد تشويق حضار حركت مي‌كند. يكي از مسئولان برگزاري مسابقه، متر در دست ماشين را دنبال مي‌كند.
هيجان حضار به اوج رسيده اما اين خودروي شيميايي خيال به پايان رساندن مسير را ندارد. ماشين در 3 متري خط پايان متوقف مي‌شود و آه حسرت از نهاد سازنده‌هايش بلند مي‌شود. حالا در سالن فقط يك صدا به گوش مي‌رسد:
«...تيمت‌رو بردار و برو»اينجا سالن شماره يك تربيت بدني دانشگاه تهران است. سالني كه روز دوم آبان، ميزباني سومين دوره مسابقات دانشجويي كميكار را بر عهده دارد.
کمیکار یک مسابقه دانشجویی برای دانشجویان رشته مهندسی شیمی است که امسال سومين دوره آن به ميزباني دانشگاه تهران برگزار شد.
در مسابقات كميكار شرکت‌کنندگان باید خودروهایی بسازند که از اندازه مشخصي بزرگ‌تر نبوده و بتواند مسافتي را با حمل میزانی از آب بپيمايد. مهم‌ترين نكته اين مسابقات نیروی پیش‌راننده این خودروهاست كه باید ماده‌اي شیميایی باشد که محیط زیست را آلوده نكند و هیچ گاز یا مایعی دیده‌شدنی را پدید نیاورد. در ضمن در ساخت اين خودرو‌ها نبايد هیچ باتری تجاری به کار رفته باشد.
17 سال با کميکار
در اواخر دهه 1990 ميلادي مسئولان انجمن مهندسي شيمي آمريكا (AICHE) سعي كردند راهي را براي سنجش خلاقيت‌ها و توانمندي هاي علمي دانشجويان مهندسي شيمي پيدا كنند براي اين منظور طراحي يك رويداد سالانه رقابتي، علمي و جذاب در قالب مسابقات كميكار (chem- e-car) پيشنهاد شد.
هدف اين مسابقه فراهم آوردن زمينه‌اي براي مشاركت دانشجويان مهندسي شيمي براي طراحي و ساخت ماشين كوچكي است كه با انجام يك واكنش شيميايي نيروي محركه آن تأمين مي‌شود.
دكتر علي وطني دبير سومين دوره مسابقات كميكار، در گفت‌وگو با همشهري با ارائه اين توضيحات، مي‌افزايد: ماشين بايد مسافتي بين 50 الي 100 فوت را بدون استفاده از هر گونه ترمز مکانيکي يا تايمر الکتريکي طي کند. به‌علاوه ماشين بايد توانايي حمل باري بين صفر الي 500 ميلي‌ليتر آب را نيز داشته باشد.رسم بر اين است كه ميزان آبي كه خودرو بايد حمل كند و همچنين مسافت مسابقه اندكي پيش از شروع مسابقه به شركت‌كنندگان اعلام مي‌شود.
نوروزي مسئول دبيرخانه برگزاري مسابقات در اين زمينه به همشهري مي‌گويد: هيات داوران براي اين دوره از مسابقات مسافت 15 متر و ميزان بار 300 ميلي‌ليتر آب مقطر را مشخص كرده‌اند.
ماشين شما عمل مي‌كند؟
كميكار در 2 بخش عملكرد و پوستر برگزار مي‌شود.
در بخش پوستر تمامي مشخصات ماشين ساخته شده از قبيل وزن دقيق ماشين، توضيحات كامل واكنش‌هاي شيميايي به‌كار رفته به‌عنوان نيروي محركه ماشين، هزينه‌هاي ساخت و مواد مصرفي در واكنش در غالب يك پوستر مناسب ارائه مي‌شود.
محاسبات مهندسي و خصوصيات منحصر به فردي كه در طراحي وجود دارد مانند سادگي طراحي ماشين، ارزان بودن قيمت ساخت، سازگاري بالا با محيط‌زيست، ايده‌هاي‌نو، خلاقيت در طراحي و ظاهر مناسب و همچنين خصوصيات ايمني و برگه‌هاي نشان دهنده ايمني مواد شيميايي مورد استفاده از ديگر مواردي است كه در بخش پوستر مورد ارزيابي و داوري قرار مي‌گيرد.
اما از آنجايي كه از حرف و ادعا تا عمل فاصله بسيار است، مسابقات عملكرد از ارزش و اعتبار ويژه‌اي برخوردار است و در اين بخش است كه شركت‌كنندگان و ماشين‌هايشان فرصت هنر‌نمايي پيدا مي‌كنند.دكتر وطني با اين مقدمه، ادامه مي‌دهد: در بخش عملكرد امتياز تيم‌ها براساس فاصله ماشين از خط پايان مسابقه محاسبه مي‌شود و تيمي برنده است كه كمترين فاصله را از خط پايان داشته باشد.
نتايج اين بخش هيچ تأثيري در داوري نهايي ندارد اما تيم‌ها براي اين بخش هم تب و تاب خاصي دارند. كافي است به محل آماده‌سازي آن‌ها سري بزنيم تا در ميان بوي اسيد و بازي كه فضا را پر كرده، هيجان بچه‌ها را ببينيم.
از ميان 48 تيم حاضر در اين دوره از مسابقات، ماشين بعضي‌ها در همان بخش اول ( قلق‌گيري) حذف شد. اين مسئله دلايل مختلفي داشت: يكي به خط شروع چسبيد و دريغ از يك سانتي‌متر حركت، ديگري بعد از كلي دود و سر و صدا فقط يك متر جلو رفت، ماشين ديگري هم آتش‌سوزي مختصري به راه انداخت ولي خودش راه نرفت.
اما در اين ميان بسياري از خودرو‌ها علاوه بر عملكرد خوب و بدون نقص، از خلاقيت ويژه‌اي در سامانه حركت و توقف برخوردار بودند. به‌عنوان نمونه مي‌توان به ماشيني اشاره كرد كه براي ترمز از خورده شدن مفتولي منيزيمي توسط اسيد سولفوريك استفاده كرده بود.
خورده شدن منيزيم، باعث قطع مدار مي‌شد و خودرو در فاصله مناسب توقف مي‌كرد. ميزان غلظت اسيد و مقدار آن بر حسب فاصله قابل محاسبه بود، اما اين تيم كه در قسمت تست ركورد خوبي داشت، با وجود كسب مقام دوم پوستر، در بخش نهايي عملكرد، مقامي به دست نياورد.
فيروزي يكي از اعضاي اين تيم در اين زمينه به همشهري مي‌گويد: ما بد‌شانسي آورديم، لوازم لازم را با خودمان نياورده بوديم و فقط يك بشر داشتيم كه از دقت خوبي برخوردار نيست.
وي ادامه مي‌دهد: اين مسئله باعث شد تا در مرحله دوم ميزان لازم اسيد را اضافه نكنيم و منيزيم به موقع خورده نشد و ماشين پس از طي مسافت 15 متر توقف نكرد.
در نهايت تيم‌هاي Fuel Cell مازندران، Kaisa از دانشگاه اميركبير واحد ماهشهر و Auriga از اميركبير واحد ماهشهر و دانشكده نفت اهواز مقام‌هاي اول تا سوم عملكرد را به دست آوردند كه در اين ميان فقط خودروي تيم اول دقيقا پس از طي مسافت 15 متر متوقف شد و بقيه بر حسب فاصله كمتر از خط پايان به اين مقام‌ها رسيدند.در بخش پوستر هم تيم‌هايي از دانشگاه‌هاي اراك، صنعتي شريف و صنعتي اصفهان به مقام‌هاي اول تا سوم رسيدند.
به گفته دكتر وطني تيم‌هاي برتر به مسابقات جهاني كه امسال در چين برگزار مي‌شود، اعزام مي‌شوند.

[پیرجو]

مدیر تالار بی زحمت این تاپیک رو به تاپیک مربوطش(همایش ها) متصل کن.
با تشکر

[اشکان فروتن]

نوشته اصلي بوسيله behtashk

مدیر تالار بی زحمت این تاپیک رو به تاپیک مربوطش(همایش ها) متصل کن.
با تشکر

بهتاش جان ، هدف من از این تاپیک اطلاع رسانی راجع به مسابقه ها نبوده ، بلکه بحث راجع به اصل قضیه است . . .

[john zink]

احسنت
ای والله به سمیرا خانم