آزمون نظام مهندسی معماری آموزش و نقد معماری داخلی و دکوراسیون Revit-Rhino-3D Max-Vray-Autocad



نمايش نتايج 1 تا 3 از 3

تاپیک: گنجینه معماری شوشتر نو

  1. #1
    عضو فعال آواتار Seti.Star
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2009/1
    محل سكونت
    فعلا رو زمین
    امتیاز
    4228
    پست ها
    1,468

    Folder گنجینه معماری شوشتر نو

    شوشتر نو- نگاهی به یک شهر جدید



    زمانی روسو، در یکی از قويترين جملات خویش نوشته بود: از مجموعه ی خانه ها یک مدينه ( town ) ساخته می شود و از مجموعه ی شهروندان یک شهر(city ).» * در دهه 1970 با افزایش قیمت نفت، حجم بی شماری از فعالیت های اقتصادی در منطقه خلیج فارس و ایران شکل گرفت . شهر جدید شوشتر پروژه ای بود که تحت تأثیر این فرایند و برای اسکان کارگران کارخانه کشت و صنعت کارون در نظر گرفته شد.
    پروژه به شرکت مشاورین daz واگذار شد. (شایان ذکر است در آن هنگام خط مشی واحدی در خصوص شهرهای جدید در ایران وجود نداشت)کامران دیبا می گویدمن از نسل دوم تحصیل کردگان در غرب هستم که سوغات تحصیلشان را با خود به ایران آوردند. آنچه ما به ارمغان آوردیم، مدرنیسم بود. منظور من از مدرنیسم جنبه های فیزیکی آن نیست، بلکه عمدتاً جنبه های روانشناختی، ارزش های انسانی و ایده های حاکم بر غرب را مدّ نظر دارم.اما مجموعه پیش گفته برای آوردن اندیشه ها و ارزش های دنیای بیگانه به داخل کشور کافی نبود. دغدغه و نیاز اصلی ما عبارت بود از یادگیری از سنت ها و ناهنجارها و ارزش های فرهنگ خودمان و کشف دوباره جامعه ایرانی وادغام اندیشه غربی با فرهنگ ملی و محلی
    دیبا پروژه را به شکل ساخت و ساز افقی پرتراکم به اجرا در آورد.از ساخت آپارتمان های .چند طبقه پرهیز شد و شهر هویت شهرهای افقی را گرفت.





    برای هر خانه یک فضای سبز در نظر گرفته شد. از الگوی متعارف آپاتمان های غربی ( تقسیم به اتاق خواب، نشیمن، غذاخوری) پرهیز شد و اتاق ها بزرگ تر و متناسب با وسایل زندگی ایرانی در نظر گرفته شد.
    برای خیابانها چشم اندازهای متنوع در نظر گرفته شد. خیابان صرفاً مکانی برای عبور نبود بلکه جایی بود که مردم می توانستند در آن توقف کرده و به تعاملات اجتماعی بپردازند. (مکانی برای گرد هم آمدن). گاهی اوقات خیابان ها پهن تر هم می شد و مکان هایی برای بازی کودکان هم پیش بینی شده بود. قرار بود خیابان ها ویژگی های یگانه ای داشته باشند که مردم را از خانه هایشان به خیابان بکشانند و آنها را دور هم جمع کنند. (ایجاد پیوند اجتماعی)یک محور اصلی به عنوان ستون فقرات شهر در نظر گرفته شد .
    بازار تره بار و فروش محصولات کشاورزان ایجاد و در سمت راست آن بازار سرپوشیده قرار گرفت. بازار ، حمام ، و مسجد محلی در کنار هم طراحی و توسط محوری به محور اصلی متصل شدند.یک مرکز فرهنگی، یک جنگل مصنوعی و مسجد جامع از دیگر امکانات شهر جدید بودند و راه اصلی به یک میدان عابر پیاده ختم می شد که در آن مجموعه ای از فروشگاه ها قرار داشتند و سرانجام نوبت میدان شهر در کنار رودخانه بود که توسط یک پل عابر پیاده شوشتر جدید را از شوشتر قدیم جدا می کرد.
    نیمی از خیابانها “شیرین”1،2،3… و نیم دیگر “فرهاد” 1،2،3… نام گرفت.
    در خیابانها برخی فضاهای باز یا پنهان طراحی شد تا علاوه بر استفاده جهت گردهمایی مردم و بازی کودکان منظر شهر را از یکنواختی دور کند و معماری سرزنده ای به آن ببخشد. با باریک ساختن خیابان های شمالی – جنوبی باد ملایم و سایه و در نهایت معبری خنک برای پیادگان فراهم شددیبا همچنین درباره شوشتر می گوید: « خواست ما این بود که شهر دارای قابلیت هایی برای پویایی اجتماعی و توسعه باشد. ما حتی پیشنهاد دادیم که تعدادی از خانه ها در اختیار ساکنان شهر قدیمی شوشتر قرار بگیرد که پیوندی اجتماعی میان شهر جدید و شهر قدیم برقرار شود.
    «
    ما نمی خواستیم شهری شرکتی برجای بگذاریم که شاغلان و کارگران شرکت ناچار باشند روابط و اوضاع کاری شان را به محل زندگی شان منتقل کنند. این بدان معنی است که سرکارگر نه تنها در محیط کارش بلکه در محل زندگی اش هم دارای موقعیت بالاتر است. در شهر شرکتی هیچ گونه تحرک اجتماعی به چشم نمی خورد
    از دیگر دلمشغولی های دیبا در این پروژه پرهیز از قشر بندی در طراحی شهری بود. او خواهان شهری اصیل بود که فرزند کارگر و مهندس بتوانند کنار یکدیگر در مدرسه بنشینند.
    «
    هدف ما ساخت تعدادی خانه نبود، ما یک برنامه کاری اجتماعی در نظر داشتیم
    او امیدوار بود که با ترکیب منابع انسانی شوشتر قدیم و جدید شهری زنده بسازد.
    نا آرامی های سیاسی در سال ۱۹۷۹ در ایران باعث توقف پروژه شد.طرح در فاز اول رها شد. شوشتر جدید در هنگام جنگ ایران و عراق تبدیل به محل اسکان مردم جنگ زده دیگر مناطق شد. در حال حاضر شهرداری تعداد زیادی از واحد ها را یه صاحب منصبان دولتی فروخته. مرکز محله هنوز در اختیار جنگ زدگان قدیم است و محقرانه ترین ظاهر .را داردفریار جواهریان** در بررسی وضعیت فعلی شهر جدید شوشتر به نکات زیر اشاره می کند: « وضعیت کنونی شهر رقت انگیز است، دارای پایین ترین ارزش ملک در منطقه است. زباله ها، کوچه و خیابان ها را به شدت آلوده کرده اند. شیرابه و فاضلاب در جوهای روباز راکد مانده است. مرکز محله که مرتفع ترین ساختمان ها را دارد و نقطه کانونی محسوب می شود رو به ویرانی نهاده است. …شهر جدید شوشتر تنها شهر جدید ساخته شده در ایران است که ویژگی های هویت ایرانی مستحکمی دارند. این طرح برنده جایزه آقا خان است و از جهاتی می توان آن را با کارهای حسن فتحی مقایسه کرد. این شهر نقطه عطفی محسوب می شود که بایستی به خوبی از آن نگهداری کرد. این در حالی است که ساکنان محلی شهر را قدیمی قلمداد می کنند و برخی حتی تصور می کنند شهر تاریخی است!
    با گذشت زمان و افزایش سن ساختمان ها که بسیار فقیرانه نگهداری می شدند- همزمان با افزایش نواحی جدید که مشاوران دیگر طراحی آن را بر عهده داشتند- همسانی و یکدستی شهر از بین رفت. مرکز تجاری و محله که می توانست قلب تپنده فاز اول باشد، به گذرگاه وسایل نقلیه و بعضاً پارکینگ تبدیل شده (این مجموعه دارای معماری قدرتمندی است که یادآور آثار “کان” است) »
    مدیریت شهری نامناسب و شرایط بد اجتماعی سبب ناتمام ماندن پروژه و ایجاد وضعیت فعلی است. وضعیتی که شایسته شوشتر نو و مردم ساکن در آن نیست. شوشتر نو هم اکنون به مکانی مرده تبدیل شده و این دقیقاً همان چیزی بود که دیبا می خواست .با آن مقابله کند.




    .
    .
    .

    .
    .
    .

    .
    .
    .

    .
    .
    .

    .
    .


    شهرک شوشتر نو ، یادگاری کامران طباطبایی دیبا در شوشتر
    با گذشت زمان دائماً چهره‌ی شهر و حتی گاهی ماهيت آن عوض می‌شود. هميشه به فكر شهر «فتی پورسيكری» در هند هستم كه شاه اكبر همزمان با شاه‌عباس كه اصفهان را تاسيس كرد ، ساخته. ولی فتي‌پورسيكري بعد از 30 سال همه چاه‌هايش خشك شد و مردم شهر را ترك كردند. الان به صورت يك شهر موزه – بهترين نمونه يك «شهر- موزه»- باقي مانده است.آن زمان كه نگاه معماران به غرب و معماری مدرن آن معطوف بود، ‌كامران ديبا، موسس مهندسين مشاور داخلی، نگاهش را به ارزش‌های پايدار معماری و شهرسازی و فرهنگ ايران معطوف كرد. در اين راستا در طراحی «شوشتر نو» و به دنبال تبلور جوهره‌ی فرهنگ ايرانی و بومی منطقه‌ی شوشتر و شوش، ذهن خلاق خود را به كار گرفت.او در اين پروژه سعی داشت از اصول معماری و شهرسازی ايرانی نهايت استفاده را بكند و آن را از طريق فن‌آوری جديد و اشكال ساده‌ی هندسی با معماری مدرن تلفيق كند. به نظر من سبك اين كار به نوعی post-modern بود؛ با اين كه آن زمان در معماری صحبتی از post-modernism اصلا در ميان نبود.طراحی شهری اين پروژه بر اساس الگوی چليپا - كه در معماری ايرانی چهارطاق و در باغ‌سازی و شهرسازی به چهارباغ منجر می‌شود - و با توجه زياد به فضاهای منفي، شكل گرفته است. شخص‌ترن عنصر اين طرح، محور پياده‌رويي است كه يك سلسله فضاهای عمومی را به هم می‌پيوندد . كوچه‌ها به تمامي در پياده‌رو هستند و پاركينگ‌ها در مناطق مخصوص جمع شده‌اند.






    شوشتر نو؛ آن چه می‌خواست باشد و آن چه شد
    كامران افشارنادری می‌نويسد «اين مجموعه [شوشتر نو] شايد تنها اثر معماری باشد كه از شرايط فقر تكنولوژی و اقتصادي، ارزش زيبايی‌شناختی پديد آورده است؛ همان چه كه آن را زيبايی‌شناسی فقر می‌نامند». به نظرمن اين مجموعه بی‌شباهت به كارهای «حسن فتحی» در مصر نيست، هر چند كه روش پيدايش اين دو كاملاً متفاوت است. حسن فتحی در فرآيندی participatory كلمه‌ی ساكنين بومی را به كار می‌گيرد تا واحدهای خود را با ساده‌ترين فن‌آوری بسازند، در صورتی كه در شوشتر پروژه با فن‌آوری روز از طريق مناقصه به پيمانكار خيلی قوی واگذار شد. با اين حال نتيجه هر دو خيلی هم شكل است.اگر طرح جامع اوليه‌ی «داض» اجرا می‌شد، شايد به اهداف اصلی طراحان می‌رسيد، اما متاسفانه تعاونی كشت و صنعت كارون و شركت خانه‌سازی اين مجموعه را رها كردند. مدتی در اختيار جنگ‌زده‌ها بود و در حال حاضر در دست مالكين مختلف است كه اكثراً كارمندان دولت‌اند.وضعيت فعلی شوشتر نو اسف‌بار است: تنها محله‌ی شهر شوشتر است كه هنوز گاز ندارد و از لحاظ قيمت ارزان‌ترين املاك را دارد. بازارچه كه هنوز مرتفع‌ترین بنای شوشتر نو است و از همه جاي شهر پيداست، به دليل عدم رسيدگی و واحدهای صحرايی مسكونی تبديل به يك ويرانه شده است.
    دو پيشنهاد برای احياي دوباره شهرك شوشتر نو
    يك: با مرمت اين بازارچه می‌توان آن را دوباره تبديل به يك مركز محله‌ای فعال و زنده كرد كه قلب تپنده‌ی محله‌های چهارگانه‌ی اطراف خود باشد.دو: اگر چند آدم فرهيخته و با ذوق و سليقه تعدادی از اين خانه‌ها را خريداری كنند و مرمت كنند، شايد ماجرای U.H. دوباره تكرار شود. در دهه‌های 1970 و 1980 U.H. شديداً فرسوده شده بود و از ارزان‌ترين آپارتمان‌های مارسی به شمار می‌آمد. در اوايل دهه‌ی 1990 چند معمار آن جا آپارتمان خريدند و آن‌ها را مرمت كردند. اين ماجرا در چند مجله منعكس شد و كم كم قيمت آپارتمان‌‌ها دوباره بالا رفت. متقاضی آن‌ها زياد شد و شهرداری مارسی كل بنا و محوطه‌ی آن‌را مرمت كرد . امروز آپارتمان‌های U.H. از گران‌ترين آپارتمان‌های مارسی محسوب می‌شوند.شهرك شوشتر نو برای مردم بومی شوشتر، شهركي قديمی و كهنه است. حتی بعضی ها فكر می‌كنند يك شهرك تاريخی است ولی امكان و شايستگی نو شدن و زنده شدن دوباره را دارد.






    خرابي‌ها و تغييرات در شوشتر نو تا امروز
    متاسفانه گذشت زمان، فرسودگی مجتمع و اضافه شدن محله‌های جديد، يك‌پارچگی شوشتر نو را از بين برده است.ايجاد ميدان بزرگی كه تا حدودی يادآور مقياس ميدان نقش‌جهان است و با همان تناسب يك به سه و بنا بوده مركز تجمع اهالی باشد،‌از اصول ديگر شهرسازی ايرانی بوده كه هدف آن ايجاد حياط‌های خصوصی خانه‌هايی است كه به اين فضای عمومی باز باشند و يك فضای سبز پيوسته را پديد آوردند، اما متاسفانه فقط مالكينی در حياط شان درخت و گياه كاشتند كه دور حياط شان ديوارهای بلندی كشيدند. به طور كلی سلسله مراتب عبور از فضای عمومی به فضای خصوصی در معماری ايرانی امری مقدس است كه با الگوی حومه‌های آمريكايی - كه شايد مد نظر ديبا بود- تفاوت‌های بسياری دارد.دخل و تصرف ساكنين در نماها نيز كاملا مشخص است: يكي از مالكين ترجيح داده نمای رومی روی نمای اصلی و اصيل ساختمان به اجرا درآورد.مركز محله و بازارچه كه می‌توانست قلب تپنده‌ی فاز يك باشد به محل پارك و عبور خودرو تبديل شده و با اين كه معماری بسيار قوی‌ دارد، به واحدهای مسكوني - صحرايي بدل شده و به يك فضای مرده می‌ماند.خانه‌سازی‌های جديد كه بر اساس طرح‌های ساماندهی اراضی شوشتر نو توسط وزارت مسكن و شهرسازی اجرا شده (مهندسی مشاورايران ارگ)، با طرح شوشتر نو زياد همخوانی ندارد.مقايسه‌ی شوشتر نو با يك محله‌ی مسكونی كه مالكيت آن در اختيار تعاونی كشت و صنعت كارون است- يعنی همان صاحب‌كار اوليه‌ی پروژه‌ی ديبا- چند نكته را روشن می‌كند:اين مجموعه شامل واحدهای تك‌خانه ای 2 طبقه‌ با حياط های خصوصی است. آپارتمان‌ها 4 طبقه است. مزايای آن تميزی و مرتبی و فضای سبز مطلوب است، ولی عيب بزرگ آن اين است كه يك شهرك مرده است، جايی كه ساكنين فقط برای خوابيدن می‌آيند، يعنی همان Company Town كه ديبا از آن اجتناب می‌كرد.


    منبع:[مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]
    ويرايش شده توسط E . H . S . A . N در 2012/7/04 در ساعت 02:47 PM دليل: ترمیم ِ تصاویر

    زندگی قانون باور ها و لیاقتهاست، همیشه باور داشته باش
    لایق بهترین هایی .


  2. تشكرها از اين پست


  3. #2
    تازه وارد آواتار EEV
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2012/6
    محل سكونت
    خوزستان
    امتیاز
    32
    پست ها
    6

    پيش فرض

    شوشترنو قسمتی از شهر تارخی شوشتر هست.دولت پهلوی تلاش داشت مردم ساکن قسمت باستانی شوشتر را به طرف دیگر رود کارون انتقال دهد تا شوشتر قدیم را به یک منطقه ناب توریستی تبدیل کند.
    به جرات میتونم بگم یکی از زیباترین شهرهای ایران شوشتره...
    سازهای آبی شوشتر گنجینه بی نظیری از تفکر ایرانیِِِِِِِِِِِه که به همت دولت محترم در حال نابودیه
    ويرايش شده توسط EEV در 2012/6/07 در ساعت 10:49 AM
    معماری یعنی همزیستی بنا با اقلیم
    معماری یعنی بازی نور و سایه

    my bolg| [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

  4. تشكرها از اين پست


  5. #3
    مدیر تالار مهندسی معماری
    مدیر تالار هنـــــر
    آواتار E . H . S . A . N
    تاريخ عضويت
    2009/1
    امتیاز
    20013
    پست ها
    2,578

    Yinyang شوشترنو طرح برنده جایزه آقاخان

    "شهر جدید شوشتر(شوشترنو)" قسمتی از شهر که معماری خاصی دارد و از سایر نقاط شهر متفاوت است طراح آن دکتر کامران دیبا است . دکتر دیبا پس از فارق التحصیل رشته معماری در دانشگاه هاروارد - واشنگتن دیسی یک سال تحصیلات تکمیلی در رشته جامعه شناسی را ادامه داد و پس از بازگشت به ایران به کار طراحی پرداخت از جمله طرح های او شهرک شوشترنو است که در سال 1361 در نمایشگاه "بی ینال معماری ونیز" بسیار مورد توجه قرار گرفت و پس از آن در سال 1365 موفق به دریافت "جایزه معماری آقا خان" شد و در نمایشگاه آثار معماری و شهرسازی قرن بیستم، که به مناسبت فرا رسیدن سال 2000 در لوس‌آنجلس برگزار شد، به عنوان طرح برگزیده در مجموعه آثار معماری و شهرسازی جهان به نمایش گذاشته شد.
    توضیح : (جایزه معماری آقاخان هر دوسال از سوی بنیاد شبکه توسعه آقاخان به یک معمار زنده اعطا می‌گردد. این جایزه که در سال 1977 از سوی کریم آقاخان پایه گذاشته شده، از نظر مالی برترین جایزه معماری در جهان بشمار می‌آید).


    آقای دیبا درباره شوشترنو این چنین میگوید:
    مدرنيسم در ايران آن زمان فقط به کار بردن جنبه های کاربردی قرن بيستم نيست ، بلکه معنويات و علوم اجتماعی و ارزشهای مردمی مطرح در دنيای غرب نيز هست ؛ ولی اين کافی نبود که تکنيک يا افکار خارجی ها وارد ايران شود . مشکل اصلی يادگيری از سنت های ايران بود . در طرح شوشتر نو ، تراکم به صورت افقی مطرح شد : منازل کوچک و نزديک به هم با يک حياط کوچک به منظور ايجاد رابطه بين انسان و زمين و فضای سبز ( ايجاد حياط برای هر خانه تا ساکنين آن بتوانند باغچه ای را در اختيار داشته باشند و به کاشت گل و گياه بپردازند . ) عملاْ بدين وسيله از آپارتمان سازی جلوگيری شد لذا شخصيت شهرهای قديمی را دارد و کوچه ها بصورت ممتد نبودند بلکه بعضا ُ بن بست بودند و در آنها گردش و پيچش وجود داشت و اين کوچه ها فقط محل گذر نبودند بلکه محل سکون هم بشمار می آمدند . نهايتا ً محلات مختلف با مشخصات فردی منحصر به فرد که تکرار بوجود نيايد ايجاد شد و در اين محله ها تعامل مردم وجود داشت . اتاق ها بزرگ تر طراحی گرديدند و در اختيار مردم قرار گرفتند تا مردم خودشان تصميم گيرند که آن فضا را به چه چيز اختصاص دهند . همانند زندگی روستايی که در آن مبل و اثاثيه نرم هستند ! مثل سفره و رخت خواب لذا اتاق چند عملکردی می شود . در طراحی فضاهای عمومی شهری ، اين فضاها بايد از شخصيت معماری خاصی برخوردار باشند و مردم را جلب کنند و بدين وسيله همبستگی اجتماعی ايجاد شود ( حس شهروندی) .
    .
    .
    .

    و حال شوشترنو در گوشه ای دور افتاده و مسئولان آن را از یاد برده اند و روز به ویران تر میشود.
    .
    .
    .
    .
    .
    عکس های بیشتر از شهر جدید شوشتر


    .
    .
    .



    .
    .
    .



    .
    .
    .



    .
    .
    .




    .
    .
    .




    .
    .
    .




    .
    .
    .




    .
    .
    .
    منبع :
    http://strblog.blogfa.com/post-36.aspx
    .
    .
    .
    .
    .

    اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ ..

  6. تشكرها از اين پست


تاپیک های مشابه

  1. گنجینه معماری دزفول
    توسط JMSBeta در تالار معماری ایرانی واسلامی
    پاسخ ها: 2
    آخرین ارسال: 2013/11/15, 12:10 AM
  2. گنجینه معماری تهران
    توسط vahid_pakrou در تالار معماری ایرانی واسلامی
    پاسخ ها: 41
    آخرین ارسال: 2013/11/07, 04:23 PM
  3. گنجینه معماری تبریز
    توسط yasi در تالار معماری ایرانی واسلامی
    پاسخ ها: 55
    آخرین ارسال: 2013/10/05, 03:11 AM
  4. گنجینه معماری ایلام
    توسط marya_com در تالار معماری ایرانی واسلامی
    پاسخ ها: 3
    آخرین ارسال: 2013/4/25, 07:17 PM
  5. گنجینه معماری شوشتر
    توسط lili.arch در تالار معماری ایرانی واسلامی
    پاسخ ها: 3
    آخرین ارسال: 2011/7/31, 11:50 AM

عبارت‌های مرتبط

شوشتر نو

شوشتر نو کامران دیبا

شهر جدید شوشتر

شوشترنوشهرک شوشتر نوشهرک شوشترکامران دیبا شوشتر نومعماری شوشتر نو

برچسب های اين تاپیک

ثبت اين صفحه

ثبت اين صفحه

قوانين ارسال

  • شما نمی‌توانيد تاپيک جديد ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانيد پاسخ ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانید فایل ضمیمه ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانيدنوشته‌های خود را ويرايش كنيد
  •