نمايش نتايج 1 تا 3 از 3

تاپیک: واژگان زبانهای باستانی

  1. #1

    Graduated واژگان زبانهای باستانی

    نوشته های باز مانده از فارسی باستان از کارهای شاهان هخامنشی سخن می گوید . شاهان هخامنشی در ضمن بیان کارهای خود, از عقاید دینی و سیاسی و اجتماعی خود هم سخن به میان می آورند. از این رو است که واژگان فارسی باستان از لغاتی تشکیل شده است که برای بیان مفاهیم تاریخی و سیاسی و اجتماعی و دینی به کار برده می شوند.

    هخامنشیان بر سومریان؛ اکدیان و آرامیان و یونانیان و عیلامیان , از اقوام غیر ایرانی ,و مادها و پارتیان و سغدیان و خوارزمیان و سکائیان از اقوام ایرانی , حکومت می کردند. از زبان فارسی باستانی به زبانهای باستان سومری و .... و مادی و .... لغت وارد گردیده و از زبانهای سومری و ...مادی... به فارسی باستان لغت داخل شده است.
    آثاری از این مبادله ی لغوی در نوشته های بازمانده از فارسی باستان و سومری و .... مادی و ... موجود است.

    به معنی فارسی باستان داخل شده است که در فارسی دری به صورت Dipī از زبان سومری

    به صورت (دب-) در دبستان و به صورت (دیو) در (دیوان) باقی مانده است.
    آرامی از (هَوَنَ) فارسی باستان گرفته شده است ( در فارسی دری هاون) گرفته شده است hwn
    (اَمبَرَ) عیلامی از (هَمبارَ) فارسی باستان گرفته شده است این کلمه در فارسی دری به انبار مبدل شده است.


    نوشته های باز مانده از اوستایی دینی هستند؛ در این نوشته ها لغاتی که مفاهیم دینی یا مفاهیمی که نحوی از انها به دین مربوط هستند, به کار برده شده اند.
    در نوشته های بازمانده از اوستایی واژه غیر اوستایی خواه از دیگر زبانهای ایرانی یا غیر ایرانی وجود ندارد.

    چون دینی که نوشته های اوستایی در تشریح و تبلیغ آن نوشته شده ثنوی است؛ اوستایی دو نوع لغت دارد: لغات اهورایی و لغات اهریمنی.

    اهریمنی معنی اهورایی معنی
    گفتن
    mrav
    گفتن
    dav
    پور
    puθra
    پور
    hunav
    دست
    zasta
    دست
    gav
    دهان
    hiyuma
    دهان
    zafar



    Mraot ahiraw mazdaw spitamai……………
    dazhbog Jesti muj bog
    bog-honor-domovino

  2. #2

    پيش فرض

    شعر و وزن آن در ایرانی باستان

    از آثار بازمانده از ایرانی باستان, گاهان و یشنها منظوم است؛ به نظر می رسد که بخشهایی از کتیبه های فارسی باستان نیز منظوم باشد. اشعار گاهان هجایی بو ده اند؛ یعنی هر بیت از یک شعر, از تعداد معینی هجا تشکیل شده است.

    گاه اول(از یسن 28 تا یسن 34 از پارهاهی سه بیتی تشکیل شده است. هر بیت شانزده هجا دارد که هفت هجا از آنِ مصراع اول و نه هجا از مصراع دوم است (پاه دز اوستایی = وچَستَشتی)
    و بیت اَفسمَن و مصراع پَدَ)

    گاه دوم (از یسن 43 تا یسن 46 ) از پاره های پنج بیتی تشکیل شده است. هر بیت یازده هجا دارد که چهار هجا ار آن مصراع اول و هفت هجا از آن مصراع دوم است.

    گاه سوم(از یسن 47 تا یسن 50 ) از پاره های چهار بیتی تشکیل شده است. هر بیت یازده هجا دارد که چهار هجا از آن مصراع اول و هفت هجا از مصراع دوم است.

    گاه چهارم (یسن 51 ) از پاره های سه بیتی تشکیل شده است . هر بیت چهرده هجا دارد که هفت هجای ان از مصراع اول و هفت هجای دیگر از آن مصراع دوم است.

    گاه پنجم ( یسن 53 ) از پاره های چهار بیتی تشکیل شده است؛ مصراع های اول دو بیت اول هفت هجا و مصراعهای اول و دوم, هر کدام هفت هجا و مصراعهای سوم, هر یک پنج هجا دارد.

    اشعار یشتها ضربی بوده است یعنی هر بیت یک منظومه, از تعداد معین هجای تکیه دار به وجود می آمده است. به نظر می رسد اشعار یشتها بر اسا س نظم زیر منظوم شده باشند:

    1. غالب ابیات سه هجای تکیه دار و برخی دو هجای تکیه دار و برخی هم چهار تکیه دارند

    2.ابیاتی که سه هجای تکیه دارند؛ معمولآ هشت هجا؛ بیتهایی که دو هجای تکیه دار دارند, میان سه تا هشت هجا ؛ و ابیاتی که چهار هجای تکیه دار تکیه دارند, میان هشت تا شانزده هجا دارند.

    اشعار فارسی باستان نیز ضربی بوده است.و ظا هرآ هر بیت از چهر هجا تکیه دار بوده.
    dazhbog Jesti muj bog
    bog-honor-domovino

  3. #3

    پيش فرض

    یسن45 (بند 2)
    4هجا
    Aţ fravaxšyā aŋhēuš mainyū paouruyē
    ات فرَوَخشیا انگهِوش مَینیو پَاورویِِ
    ازی گفتگو خواهم کرد درباه ی دو مینوی نخست هستی
    ترجمه مهریشت ( بند 103)

    او را نگهبان و پاسدار پیشرفت همه ی گیتی

    معین کرد اهورَمزداه

    آن نگهبان و پاسدار


    --------------------------
    منبع : تاریخ زبان فارسی محسن ابوالقاسمی بخش اول (انتشارات سمت

    آن نخوابندهی بیدار

    می پاید افریدگان مزداه را

    نگهبانی می کند آفریدگان مزداه را



    ویژگیهای دستوری ایرانی باستان
    (فارسی باستان و اوستایی)

    نظام آوایی
    مصوتهای ایرانی باستان
    کوتاه: a,i, u

    ساده
    بلند:ā,ī,ū

    کوتاه: ai,au
    مرکب
    بلند: āi , āu

    زبان اوستایی علاوه بر مصوتهای بالا, مصوتهای دیگری هم دارد
    ә و ễ
    dazhbog Jesti muj bog
    bog-honor-domovino

تاپیک های مشابه

  1. استانبول، شهر ساختمان‌هاي باستاني
    توسط ebrahim110 در تالار فیلم ها و عکس های عمرانی
    پاسخ ها: 1
    آخرین ارسال: 2008/12/25, 08:54 PM
  2. شهرک باستانی – شی تانگ
    توسط yasi در تالار معماری جهان
    پاسخ ها: 0
    آخرین ارسال: 2008/2/05, 07:06 PM
  3. واژگان شیمی معدنی
    توسط morteza_420 در تالار مهندسی معدن
    پاسخ ها: 0
    آخرین ارسال: 2007/9/25, 11:08 AM

عبارت‌های مرتبط

زبانهاي باستاني

راهنمای زبان های باستان

دانلود زبانهای باستانی

کتاب اموزش زبان باستانی

راهنمای زبانهای باستان

اموزش زبانهای باستانی

دانلود راهنمای زبان های باستان (کتاب)

دانلود راهنماي زبانهاي باستاني

ثبت اين صفحه

ثبت اين صفحه

قوانين ارسال

  • شما نمی‌توانيد تاپيک جديد ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانيد پاسخ ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانید فایل ضمیمه ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانيدنوشته‌های خود را ويرايش كنيد
  •