آزمون نظام مهندسی معماری آموزش و نقد معماری داخلی و دکوراسیون Revit-Rhino-3D Max-Vray-Autocad

صفحه 1 از 3 123 آخرينآخرين
نمايش نتايج 1 تا 10 از 24

تاپیک: هوشنگ سیحون

  1. #1
    عضو فعال آواتار *ملینا*
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2009/5
    محل سكونت
    تهران
    امتیاز
    2220
    پست ها
    1,820

    Arrow هوشنگ سیحون

    دراین تاپیک باهوشنگ سیحون وکارهایش آشنا میشویم.
    ويرايش شده توسط mpb در 2014/1/06 در ساعت 12:06 AM

  2. تشكرها از اين پست


  3. #2
    عضو فعال آواتار reza902
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2009/8
    محل سكونت
    مشهد
    امتیاز
    720
    پست ها
    295

    پيش فرض خانه کلوکان ( هوشنگ سیحون )

    کلبه ییلاقی هوشنگ سیحون در کلوکان، نزدیک تهران، به سال 1353 ساخته شده است. خانه کوچکی با زیباترین ترکیب معماری و طبیعت که در سینه کوه و با کمترین تغییرات در آن ساخته شده است.. عمده ترین مصالح مورد استفاده در این بنا، سنگ، چوب و فولاد به عنوان جزیی از سازه این بنا که به عنوان تیر بر روی ستونهای حجیم سنگی قرار گرفته است.

    شاه نشین چشم من تکیه گه خیال توست

    جای دعاست شاه من بی تو مباد جای تو

    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

  4. تشكرها از اين پست


  5. #3
    عضو فعال آواتار shamimbahari
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2010/11
    محل سكونت
    شیراز
    امتیاز
    107
    پست ها
    112

    Lightbulb هوشنگ سیحون

    ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود
    نی نام ز ما و نه نشان خواهد بود
    در این یادداشت میخواهیم از سمبل و نمادی که برای ما و شما و همه آنانی که با دیدن آن، خیام را در نیشابور، ابوعلی سینا را درهمدان و حافظ را در شیراز میبینند بنویسیم.

    ا
    ز بناهای ایستاده بر مزار این چهرههای تابناک علم و ادب و هنر ایران. همان بنا و نماهایی که خیلی از ما در زیر، و یا کنار آن به نشانۀ زیارت و دیدار آرامگاه این بزرگان عکسی به یادگار گرفتهایم، ولی هیچگاه از خودمان و یا متولیان آن بارگاه نپرسیده‌ایم: مهندس و طراح این بنا و نما کیست و از کجاست؟

    نام ابوعلی سینا و خیام را کمتر کسی است که نشنیده باشد. شما یکی که آنها را حتما، و خوب به جا می
    آورید. ولی طراح و سازندۀ بنای آرامگاه آنان را هم میشناسید؟ همان بنایی که هزاران هزار عکس و فیلم و طرح و تصویر نقاشی شده از زوایای مختلف آن در هزاران هزار کتاب و سایت و کارت پستال به چاپ رسیده و موجود است؟
    او را مرد بناهای ماندگار نامیده‌اند. بناهایی که همراه با نام مشاهیر فرهنگی و ادبی و سیاسی ایران، از دور تاریخ تا عصر معاصر به یادگار و به یاد ما مانده. مهندس «هوشنگ سیحون» را میگوییم. شخصیتی که نامش در دو دانشنامۀ «روسیه» و «کمبریج» ثبت شده. هنرمندی که مجموعهای از آثار نقاشیاش را دانشگاههایی چون «هاروارد»، «واشنگتن»، « یونیورسیتی» و «برکلی» گردآوری و نگهداری میکنند. همان نقاشی ایرانی که سی و دو سه سال پیش ضمن نمایشگاهی گروهی در دانشگاه «ماساچوست» آثارش را همراه با «پیکاسو» و «سالوادور دالی» به نمایش گذاشت.

    مهندس «هوشنگ سیحون» را شاید از دوران تصدی او در پست ریاست دانشکده هنرهای زیبا به یاد بیاورید. دوره دوم مدیریت این دانشکده را در آغاز دهۀ چهل که شش سال طول کشید، و ضمن وسعت کمی و کیفی در آنجا، تدریس رشتههای جدید شهرسازی، هنرهای نمایشی و موسیقی را نیز پایه گذاشت.

    او در حال حاضر هشتاد و دو سال دارد و در شهر «ونکوور» در کشور «کانادا» زندگی میکند، ولی بناهایی که او طراح و خالق آنها بوده، گوئی قدمت و تاریخی به اندازۀ همان مشاهیر که زیر آن آرمیدهاند را دارند. انگار تا آنجا که یادمان میآید، آن بنا و نماها آنجا بودهاند و به نظر میرسد که سالهای سال نیز همانجا بمانند و از آفتاب و باد و باران نیابند گزند.
    ويرايش شده توسط shamimbahari در 2010/12/12 در ساعت 03:37 PM

  6. #4
    مدیر ارشد
    مدیر تالار مهندسی معماری
    آواتار DDDIQ
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2010/7
    پست ها
    8,995

    پيش فرض

    هوشنگ سیحون در سال 1299 شمسی در یک خانواده هنرمند در تهران به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در سال 1319 در تهران به پایان رساند. او از کودکی عشق و علاقه زیادی به نقاشی داشت، بطوری که به گفته خودش از زمانی که ­توانست قلم و زغال به دست بگیرد، نقاشی را آغاز نموده است. به خاطر همین عشق و علاقه زیاد به نقاشی، پس از گرفتن دیپلم درصدد بود تا در رشته ای مطابق با استعدادش ادامه تحصیل دهد، تا اینکه در آن سال، یعنی سال 1319، دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران توسط عده ای از آرشیتکت ها، باستان شناسان و نقاشان فرانسوی و چند نفر از شاگردان کمال الملک تأسیس شد. او با استفاده از این موقعیت، به تحصیل در رشته معماری این دانشکده پرداخت و در سال 1323 با نمره عالی از این رشته فارغ التحصیل شد.
    فارغ التحصیلی سیحون مصادف بود با پایان جنگ جهانی دوم که به گفته خودش، این مقطع تاریخی از چندین جهت یکی از مقاطع سرنوشت ساز زندگی او به شمار می رود: اول از این جهت که چون ایران به عنوان پل ارتباطی برای حمل تسلیحات متفقین از خلیج فارس به روسیه، نقش مهمی در پیروزی متفقین داشت، متفقین پس از پایان جنگ ایران را به عنوان پل پیروزی معرفی و نشان افتخارآمیزی به دولت و راه آهن ایران اعطا کردند. راه آهن ایران نیز به مناسبت این افتخار بزرگ تصمیم گرفت در ایستگاه تهران ساختمانی بسازد که طراحی آن را به مسابقه گذاشت و طرح سیحون برنده و در نهایت با تغییراتی، بر خلاف نظر او، ساخته شد. دوم اینکه انجمن آثار ملی که سال های جنگ را بصورت مخفی گذرانده بود، با پایان جنگ فعالیت مجدد خود را شروع کرد و به مناسبت جشن هزاره بوعلی تصمیم به ساخت آرامگاهی برای او در همدان گرفت که طراحی این آرامگاه به مسابقه گذاشته شد و سیحون به عنوان برنده این مسابقه انتخاب گردید. و بالاخره فرانسه یکی از فاتحین اصلی جنگ جهانی دوم به شمار می رفت، دولت فرانسه پس از پایان جنگ، جهت ترویج فرهنگ فرانسه در تمام دنیا، تصمیم به پذیرش تعدادی بورسیه تحصیلی از کشورهای مختلف گرفت. رئیس وقت دانشکده هنرهای زیبا، آندره گدار، نیز سیحون را که شاگرد اول دانشکده شده بود، به عنوان بورسیه معرفی کرد. بدین ترتیب سیحون به فرانسه رفت و بعد از چهار سال تحصیل مجدد در رشته معماری به ایران بازگشت.

    سیحون حتی انتخاب مصالح ساخته های خویش را منطبق با خصوصیات شخصیتی و زندگی هر یک از آن بزرگان انجام می دهد، او در کتاب « نگاهی به ایران» در مورد بنای آرامگاه نادر شاه افشار می نویسد: « ماده اصلی ساختمان از سنگ خارای منطقه کوهسنگی مشهد، مشهور به سنگ هر کاره است، این سنگ یکی از مقاوم ترین سنگ هایِی ست که در ایران وجود دارد، او دلیل این انتخاب را اشاره به صلابت و عظمت نادر شاه افشار می داند».
    او در ادامه می نویسد: « شکل کلی و مقبره ی نادر به شکل شش ضلعی متناسبی ست که، شکلِ سیاه جادرهایی را تداعی می کند، دلیل این امر همین نکته است که نادر به جای کاخ در زیر چادر زندگی می کرد».
    آرامگاه حکیم بوعلی سینا در همدان نیز، یکی از شاهکارهای هنر معماری معاصر است که با الهام از معماری قدیم بنا شده است، که برداشتی از برج قابوس بن وشمگیر در گنبد قابوس است، و هر یک از ستون های سنگی و مدور جلو آرامگاه بوعلی سینا، نشان دهنده گذشت یک قرن از تولد ابن سیناست.
    هوشنگ سیحون، پیشرو و صاحب سبک در هنر معماری معاصر ایران است؛ و دومین مرحله شکوفایی و درخشش معماری ایران با آثار وی آغاز می شود.
    او در سال 1347 طراحی و اجرای ساختمان موزه توس در مشهد را به کارنامه درخشان خود می افزاید؛ و اما این همه فقط آثاری بود که جزء میراث فرهنگی ایران محسوب می شود.
    پدر معماری نوین ایران، ساختمان های متعددی را طراحی کرده که هنوز در نوع خود بی نظیر است، از جمله می توان ساختمان بانک سپه در میدان توپخانه تهران را با نمایی از بتون نام برد.
    پروفسور هوشنگ سیحون در سال 1972 به همراه نقاشان صاحب نامی از جمله، پیکاسو و سالوادر دالی، در نمایشگاهی در دانشگاه ماساچوست شرکت کرد و با سبکی منحصر به فرد، کلافه های خط را به صورت تابلویی زیبا در معرض نمایش گذارد که توجه منتقدین آمریکایی را به خود جلب کرد، سبکی که با مدد گرفتن از خطوطی موازی و پر پیچ و تاب، که هیچ همدیگر را قطع نمی کنند، انسان را در روزمره اش وادار به تفکر می کند؛ اینگونه که هنوز کسی پیدا نشده است، مشابه طرح های نقاشی سیحون را خلق کند.
    هوشنگ سیحون هنوز در میان ماست، او یکی از عشاق هنر ایران است و به قول ِ خود او: « کلام آخر من ایران است».
    - اهداء عنوان شهروندی افتخاری فرانسه و لوح افتخار شهرداری لوس آنجلس ازاین گذشته،دانشگاه هایی چون، ام آی تی ، هاروارد، واشنگتن یونیورسیتی و برکلی، مجموعه ای از نقاشی های سیحون را گردآوری و نگهداری می کنند؛ نام هوشنگ سیحون را در دو دانشنامه روسیه و کمبریج ثبت نموده اند،
    اویی که ذخایر فرهنگی دورافتاده ترین نقاط ایران را کشف و ثبت کرده و ارزش هنری شان را به خود ایرانی ها نشان داده است.
    ختم کلام اینکه، نگذاریم هنرمند ایرانی، جامعه خودش را دور بزند تا بعد، جامعه ی خویش را متوجه حضور خود کند.
    هوشنگ سیحون امروز هشتاد و دو ساله است.
    سیحون که می توان او را متعلق به نسل اول معماران مدرن در ایران دانست، در آثار متعدد خود توانسته است به بیانی نوین در تلفیق معماری سنتی ایران و معماری مدرن دست یابد. همچنین او علاوه بر فعالیت در عرصه معماری، ذخایر فرهنگی دورافتاده­ترین نقاط ایران را کشف و ثبت کرده و ارزش هنری آنها را به خود ایرانی ها نشان داده است.
    عبادت بجز خدمت خلق نیست . به تسبیح و سجاده و دلق نیست

    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]
    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

  7. تشكر از اين پست


  8. #5
    مدیر ارشد
    مدیر تالار مهندسی معماری
    آواتار DDDIQ
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2010/7
    پست ها
    8,995

    پيش فرض آرامگاه شيخ ابوعلي سينا 1

    توصیف مجموعه از زبان استاد هوشنگ سیحون :
    هيئت موسسان انجمن آثار ملي در سال 1324با پيش فرض برتري تلفيق معماري قديم و جديد،يك مسابقه معماري بين معماران آن دوره ترتيب داد كه با نظر گدار و فروغي طرح هوشنگ سيحون به عنوان بهترين طرح برگزيده شد.جايزه بهترين طرح اجراي ساختمان بود.بعد از تصويب نهايي در سال 1326انجمن آثار ملي تصميم به ساخت مقبره ابوعلي سينا گرفت.
    سيحون در آن زمان براي تكميل تحصيلات خود در پاريس به سر مي برد و پس از آگاهي از تصميم انجمن در خرداد ماه 1327طرح نهايي را كه در اصل به عنوان پايان نامه خود در پاريس ارائه كرده بود،در سال 1328قراردادساخت مقبره به پيمانكار شركت ابتهاج و شركا واگذار شد.
    محمد تقي مصطفوي در رابطه با ايده اصلي مقبره مينويسد:
    اختلاف عمده كه برج آرامگاه بوعلي سينا با گنبد قابوس دارد دو چيز است:يكي اينكه به مناسبت موقعييت و محدود بودن فضاي آرامگاه بوعلي و هم چنين توجه به ميزان مخارجي كه پيش بيني مي گشت ابعاد برج آرامگاه بوعلي نصف ابعاد گنبد قابوس در نظر گرفته شده و در حالي كه در ابتداي امر چنين تصميمي نگرفته بودند. اختلاف عمده ديگر اين است كه فاصله بين ترك هاي آرامگاه بوعلي سينا باز و گشاده است درصورتي كه بناي گنبد قابوس تا بالا جز در ورودي و روزنه كوچكي در پايين گنبد هيچ گونه منفذي به خارج ندارد و به سبك آن دوران چون دخمه تاريك و فاقد روشنايي است و اين ابتكار يعني باز گذاردن فواصل ترك ها در برج آرامگاه بوعلي علاوه بر آنكه با وضع اقليمي همدان و بادهاي شديد آن سرزمين عمل بسيار مفيد و مناسبي محسوب مي شود.
    سيحون در باره ايده ي اصلي طرح خود مي گويد:
    اولين بناي ياد بودي كه با طرح اين جانب برپا شد بناي ياد بود و آرامگاه ابوعلي سينا در همدان است.
    تمام عوامل بنا از اشكال هندسي و نمادين تشكيل شده و هر كدام مفهوم خاص خود را دارند.مربع اساس و پايه ي اين بناست.خود آرامگاه در وسط تالاري مربع شكل قرار گرفته كه پله مدور و پايه هاي دوازده گانه برج يادبود به دور دايره پله مزار را احاطه كرده. شكل بنا از خارج داراي دو قسمت است يكي قسمت زيرين كه در برگيرنده ورودي،مقبره،كتابخانه،تالا راجتماعات و پذيرايي است و ديگري قسمت بالا كه
    كه برج يادبود بناست در ميان باغي در اطراف آن.قسمت زيرين بنا ازطرف ورودي داراي ايواني است با ده ستون كه هر ستون علامت يك قرن است و ده قرن اشاره به هزاره بوعلي است. از طرف ديگر بوعلي دانشمندي است بلند پايه با دانش هاي متعدد،فلسفه،حكمت،پزشكي،مو سيقي،كيميا وغيره كه بعضي ها اورا متفكر دوازده دانش دانسته اند.
    ستون بندي وديوار پر در قسمت زيرين نماي اصلي اشاره اي است به معماري يونان قديم وبرج دوازده ترك در بالا از طرفي اشاره بهبناي همزمان بوعلي يعني گنبد قابوس است و بر دانش هاي دوازده گانه بوعلي را تداعي مي كند.هم چنين فلسفه ايران را بر پايه ي فلسفه يونان نشان مي دهد.
    اين ايوان ده ستوني و برج بتني بازمجموعا در نما داخل يك مربع بزرگ با ضلع 28.5متر جا گرفته كه البته خود مربع ديده نمي شود ولي ضلع افقي آن كف ايوان وضلع عمودي از كف زمين تا راس برج است و نماد انسان ايستاده با دست هاي گشاده كه خود بوعلي است تداعي مي كند. يعني انساني در راه كمال.هم چنين از مشتقات اين مربع خطوط مهم نهاد در منتهي اليه به دست مي آيد.با دقت به جزييات اين بنا مشخص مي شود كه شكل مربع چه در نقشه چه در نما به صورت مختلف به كار رفته .از جمله در قسمت ورودي پنجره هاي كتابخانه و سالن اجتماع هر كدام داراي سه قسمت مربعي شكل هستند كه باز هم با شبكه هاي سنگي مربع به اجزائ كوچكتر تقسيم شده اند.سقف ايوان در فاصله ستون ها داراي فرو رفتگي مربع شكل است.چراغ ها از اجزائ مربع شكل ساخته شده اند؛تالار آرامگاه نقشه مربع دارد؛خود سنگ مزار در داخل يك مربع مرمري جا گرفته.در بالا مصطبه برج ياد بود مربعي شكل است.استل برتري(مكعب چهارگوش)وسط آن مربع است و اقطارش در قسمت پوشش چهار مثلث به وجود آورده اند؛كه راس آن ها بالاترين نقطه (استل)است.در هاي ورودي با جزييات بزرگ و كوچك مربع ساخته شده اند.به طور كلي بيش از 500مربع با ابعاد وموقعيت هاي مختلف در اين بنا گنجيده شده كه قبلا به خواص هندسي و نمادين آن اشاره كرديم.
    طراحي كه در سطح پايين يعني هم كف و چه در سطح بالا كه تماما خاك ريز شده بر اساس باغ ايراني با سنگ آب يك پارچه از سنگ خارا و چشمه سارهاي مخصوص انجام گرفته است.ساختمان تماما از سنگ خاراي همدان و برج ياد بود و پوشش ها تماما از بتون مسلح نمايان ساخته شده اند.
    مساحت اراضي محوطه مقبره حدود هفت هزار متر مربع ،طول بناي آرامگاه 64متر و رو به خيابان بو علي است و نماي آن از سنگ خارا پوشيده شده است. سطح حياط با سه پله سراسري به ايوان متصل است.ايوان به طول 30متر و عرض 3متر در شرق ساختمان قرار دارد؛ده ستون به ارتفاع 4.1متر به صورت كم وبيش مخروطي(قطر پايين ستون ها 95سانتي متر و در بالا75 سانتي متر است)ساخته شده است.نماي كلي ايوان يادآور معابد باستاني است.ايوان با دري به ارتفاع 3.24متر و عرض 1.9متربه سرسراي آرامگاه متصل است.طول سرسرا 8.8متر و عرض آن 6.3متر به ارتفاع 4.19متر طراحي شده.در طرف راست و چپ سرسرا سنگ قبر قديم ابوعلي سينا و ابوسعيد دخدوك بر روي پايه هايي از سنگ خارا قرار دارد .
    محوطه اصلي مقبره 4گوش و هر ضلع آن 11.5مترو مساحت آن 132.5متر مربع است .دوازده پايه ي برج آرامگاه در اين محوطه 4گوش قرار داردو قبر ابن سينا در ميان پايه هاي برج محصور است.در دو طرف سرسرا دو تالار قرار دارد،يكي در جنوب كه تالار سخنراني و اجتماعات است و يكي در شمال كه كتابخانه آرامگاه است.طول تالار كتابخانه 9.45متر و عرض آن5.75متر است .در سمت غرب تالار كتابخانه ،مخزن كتاب .در قسمت جنوب شرقي ساختمان پلكاني تعبيعه شده كه رو به جنوب بالا مي رود و پس از رسيدن به يك پاگرد رو به شمال يعني در جهت مخالف بالا مي رود و به جايگاه مي رسد. اين پلكان 32 پله دارد.همچنين دو پلكان در سمت جنوب ساختمان و انتهاي جبهه ي اصلي بنا قرار گرفته كه هر كدام 34پله دارد؛اين سه پلكان به سطح فوقاني(به مساحت 1480 مترمربع با ديواره هايي به ارتفاع 85سانتي مترو قطر 75سانتي متر) ساختمان منتهي مي شود.برج دوازده ترك آرامگاه 23متر از روي سقف مقبره و28.5متر از كف بناارتفاع دارد.
    در وسط برج صندوق چهارگوش مفرغي كه علامت بالاي مرقد است بر كف فوقاني آرامگاه نصب شده است.طول هر ضلع قسمت پايين اين صندوق 1.12متر و طول هر ضلع قسمت بالاي آن 1مترو ارتفاع 37سانتي متراست.بر چهار بدنه آن كتيبه عربي به خط ثلث برجسته بسيار شيوا نوشته شده كه در باره ي مرگ آدمي از نظر ابن سيناست.
    پس از سال 1349 شهرداري همدان با واگذار كردن چند قطعه زمين به آرامگاه و طراحي باغچه ها ميدانگاهي با فضاي سبز به وجود آورد.در سال 1350ساختمان هاي جديدي در جنوب آرامگاه شامل دو اتاق براي دفتر،گلخانه،اتاق فروش بليط،انبار،مهمانسرا(دو اتاق با سرويس بهداشتي)با نماي سنگ گرانيت به مجموعه اضافه شد.





    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ] [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]
    ويرايش شده توسط DDDIQ در 2010/12/14 در ساعت 02:02 PM
    عبادت بجز خدمت خلق نیست . به تسبیح و سجاده و دلق نیست

    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]
    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

  9. تشكر از اين پست


  10. #6
    مدیر ارشد
    مدیر تالار مهندسی معماری
    آواتار DDDIQ
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2010/7
    پست ها
    8,995

    پيش فرض آرامگاه ابوعلی سینا 2

    تاریخچه آرامگاه بوعلی سینا

    آرامگاه ابوعلی سینا
    آرمگاه «ابوعلی سینا» در همدان قرار دارد که در سال 1331 خورشیدی افتتاح شده است. البته در بخارا که زادگاه او بوده، برای تهیه‌ی تندیسی از وی، جمجمه‌ی این دانشمند بزرگ را نزد انسان‌شناس روسی «گورازیموف» فرستادند تا بر اساس شکل استخوان‌ها، نیمرخی از او تهیه گردد.
    بعدها یک شخص دیگر روسی به نام«آتاسیکوف»، در آن نیم‌رخ اصلاحاتی انجام داد. این تغییرات هم‌اکنون در مجسمه‌ای که توسط بانوی هنرمندی به نام «سوکولوا» ساخته شده، اعمال گردیده و هم اکنون در بیرون از کتابخانه‌ی «ابوعلی سینا» در «بخارا» کارگذاشته شده‌است.
    در ایران، در سال 1331 خورشیدی برابر با 1952 میلادی، به مناسبت هزاره‌ی تولد او جشنی برگزار گردید که در آن گروهی از دانشمندان جهان شرکت داشتند. به علت آن که «ابوعلی سینا» در «بخارا» به دنیا آمده و در آن جا تحصیل کرده است، مردم کنونی این بخش ـ که زمانی جزو قلمرو سامانیان بوده و اکنون بخشی از جمهوری ازبکستان است ـ او را ازبک و ترک می‌دانند.
    از طرف دیگر به دلیل آن‌که «ابن سینا» بخشی از آثار خود را به عربی نوشته است، نه تنها عرب‌زبان‌ها که مردم کشورهای اروپایی نیز در کتاب‌های تاریخی خود، کسانی همچون او، «ابوریحان بیرونی»، «زکریای رازی» و بسیاری دیگر را عرب می‌دانند.
    البته آنچه مسلم است در ایرانی بودن این افراد، جای تردید نیست. در آن زمان، زبان عربی، زبان رایج و قابل قبول علم بوده است همچون زبان انگلیسی که امروز بسیاری از پژوهشگران کشورهای مختلف دنیا که زبان مادری آنان زبان دیگری است، کتاب‌های خود را به انگلیسی می‌نویسند. اگر زبان را در این موردها بخواهیم ملاک ملیت آنان قرار دهیم پس همه یا آمریکایی هستند و یا اهل انگستان. این قانومندی نیز در آن زمان در باره‌ی انبوهی از دانشمندان ایرانی نیز مصداق داشته است.
    گزارشی تکمیلی در باره‌ی آرامگاه «ابوعلی سینا»
    گزارشی از اولین همایش «ابن سینا» در سال1333 خبرگزاری «مهر» گزارشی را که دکتر «ذبیح الله صفا» برای اولین بزرگداشت «ابن سینا» در ایران (سال 1333) تهیه کرده، در تاریخ اول شهریور ماه 1383، در سایت «خیرگزاری مهر» چنین نقل می‌کند:
    « بنا بر آنچه گروهی از محققان و مورخان نوشته ان، «ابن سینا» در همدان در گذشته و در زیر حصار آن شهر نیز دفن شده است. «البیهقی» ، «ابن خلکان»، «ابن العبری»، «خواند میر» و «قاضی نورالله» نیز نوشته اند که مقبره وی در همدان است.
    مقبره «ابن سینا» در دره «مراد بیک» در ضلع غربی خیابان «ابوعلی» همدان یعنی خیابانی که از مرکز شهر رو به جنوب و کمی مایل به غرب امتداد دارد واقع است و در کنار آن قبر «ابوسعدی دخدوک» قرار گرفته است. «ابوسعید»، از دوستان «ابن سینا» بوده که بعد از غائله شورش سپاهیان «شمس الدولة دیلمی»، مدت چهل روز در خانه وی پنهان بوده است. محل کنونی آرامگاه «ابن سینا» و «ابوسعید»، در همان زمینی قرار دارد که روزگاری منزل «ابوسعید» و مدتی نیز مخیفگاه شیخ ما بوده است.
    این محل در آن روزگار، کنار شهر و پشت باروی جنوبی همدان بوده و تا اواخر قرن سیزدهم هجری چهارطاق کوچکی بر روی قبر آن دو قرار داشته است و چون چهار طاق مذکور به تدریج بر اثر فرسودگی رو به ویرانی می‌رفته است، یکی از شاهزاده خانم‌های دانش‌دوست قاجار به نام «نگار خانم» دختر «شاهزاده عباس میرزا» ولیعهد «فتحعلیشاه» درصدد تجدید بنا و تعمیر آن برآمده‌است.
    نوشته‌اند که «نگار خانم» نخست همسر «عبدالله‌خان صارم‌الدوله» از طایفه «حاجی‌لر» بوده و پس از آن به همسری «مصطفی‌قلی‌خان اعتماد السلطنه» درآمده است. به دستور این شاهزاده خانم، به جای چهارطاق قدیم، گنبدی از آجر ساختند و دو سنگ، یکی روی قبر «ابن سینا» و دیگری روی قبر «ابوسعید دخدوک» نهادند. پس از درست شدن آرامگاه با شکوه جدید، سنگ قبرهای مذکور را در سرسرای آرامگاه قرار داده‌اند.
    در شمال آرامگاه، خانه‌های مسکونی و در قسمت جنوب آن، حیاط آرامگاه قرارداشته است. کتابخانه‌ی آرامگاه که 649 مجلد کتاب داشته به قرائت خانه‌ی «ابوعلی سینا» موسوم بوده است. در داخل آرامگاه، دور دو سنگ قبر «ابوعلی» و «ابوسعید»، نرده چوبی کوتاهی قرارداده‌اند.
    نظر اعضاء انجمن آثار ملی ایران در مورد بنای جدید آرامگاه بوعلی بر آن بود که اصول معماری قدیم و جدید هر دو رعایت شود. با توجه بدین نکته، در خرداد ماه سال 1324 هـ‌. ش طرح نقشه‌ی آن بین مهندسان و فارغ التحصیلان رشته معماری به مسابقه گذارده شد.
    از بین طرحهای متعددی که به انجمن رسید طرح پیشنهادی آقای مهندس «هوشنگ سیحون» که با نظر آقایان «آندره گدار» مدیر کل فنی موزه‌ی باستانشناسی و مهندس «محسن فروغی» تهیه شده بود، مورد قبول قرار گرفت و به عنوان جایزه، اجراء ساختمان بر عهده‌ی او واگذار گردید .
    طرح مزبور با توجه به سبک معماری قرنی که حکیم در آن می‌زیسته از روی یکی از قدیم‌ترین و عظیم‌ترین بناهای آن عصر یعنی «گنبد قابوس»، که از شاهکارهای معماری به شمار می‌رود اقتباس گردیده است. «گنبد قابوس» به موجب کتیبه‌ی موجود بر روی بنا، به سال 375 شمسی برابر با 397 قمری بنا شده است و بدان جهت، بنای آرامگاهی برای «ابن سینا» بدان سبک و شیوه از هر جهت مناسب می‌نموده است. جالب آن‌جاست ‌که گنبد قابوس در قرن پنجم بنا شده است یعنی زمانی که قسمتی از دوران زندگانی «ابن سینا» در آن سپری شده است.
    در نیمه سال(1326 هـ . ش) انجمن آثار ملی، تصمیم به اجرای طرح ساختمان آرامگاه گرفت. در آن هنگام مهندس «سیحون» برای تکمیل مطالعات خود در پاریس به سر می‌برد. پس از آگاهی از تصمیم انجمن در خرداد ماه 1327 خورشیدی، طرح‌های اجرایی آرامگاه را به‌عنوان پایان‌نامه به دانشکده هنرهای زیبای پاریس تقدیم کرد.
    و سپس در تیرماه همان سال، آنها را برای اجرا به انجمن ارسال داشت. در اوائل سال 1328 بین انجمن آثار ملی ایران و شرکت ساختمان‌های کشور (شرکت نسبی مهندس ابتهاج و شرکاء) قرارداد قطعی ساختمان بسته شد و در خرداد ماه همان سال، کار بنای ساختمان آرامگاه آغاز گردید.
    پس از تخریب مقبره‌ی قدیم و گشودن قبر «ابوعلی سینا» و «ابوسعید»، جمجمه و قسمتی از استخوان های ابوعلی و قسمتی از استخوانهای ابوسعید که باقی مانده بود با حضور افراد معتمد و موثق، پس از تهیه صورت‌جلسه، در جعبه‌های مخصوص نهاده و مهر و موم شد تا پس از آماده شدن آرامگاه جدید، مجدداً دفن گردد .
    تندیس «ابوعلی سِنا» در ازبکستان
    طراح بنا، طرح خود را به نحوی پیش بینی کرده بود که هم یادآور یکی از مقابر عصر زندگی «ابن سینا» و هم نشانه ای از تکامل فن معماری جدید باشد. این است که معمار بنا در قسمت زیرین، روحیه‌ی بناهای مصر، ایران و یونان قدیم را با تمام عظمت و جلال آنها نشان می‌دهد و در قسمت زبرین، روش معماری مقبره‌ی «قابوس» رعایت شده است.
    بدین ترتیب، طراح ساختمان نشان داده است که «ابن سینا» یک فیلسوف و متفکر بزرگ اسلامی است که بنای افکارش بر علوم و اطلاعاتی که ازملل قدیمه رسیده، قرار دارد. سنگ‌های خشنی که با ابعاد نسبتاً بزرگ در قسمتهای زیرین بنا به کار رفته، روحیه‌ی استحکام و قدرت را ظاهر می سازد و ظرافت آمیخته با عظمتی که در برج و پایه‌های آن دیده می شود، تفاوت آن‌ها را با سنگ‌های خشن نشان می‌دهد.
    باغچه ها و چشمه‌هایی که در حیاط ورودی ساختمان کارسازی شده، نمونه‌ی کوچکی از باغ‌های معلق «بابل» همراه با طراوتی مشرق زمینانه است. زمین محوطه و زیر بنای آرامگاه جمعاً سه هزار و نود متر مربع بوده است. که اکنون به هفت‌ هزار افزایش یافته است.
    ساختمان آرامگاه در سال 1330 به پایان رسید و در بهمن ماه همان سال به نمایندگان انجمن آثار ملی تحویل گردید. در روز پنجشنبه یازدهم اردیبهشت ماه سال (1331 هــ . ش) با حضور آقایان جهانسوز فرماندار همدان، ابطحی رئیس فرهنگ، ایزدیار بازرس فنی، رئیس شهربانی، نماینده انجمن آثار ملی و برخی از روحانیان پس از معاینه و بازدید، لاک و مهر جعبه‌های محتوی استخوانهای «ابوعلی» و «ابوسعید دخدوک» استخوانها با دقت کامل و رعایت موازین شرع و آداب و رسوم معمول، کفن و دفن گردید. قبر «ابوعلی سینا» در سمت راست مدخل آرامگاه و در سمت چپ او، قبر «ابوسعید دخدوک» قرار گرفته است .
    در حیاط شرقی آرامگاه، روبروی در ورودی، در مقابل خیابان «بوعلی»، قبر شاعر ملی ایران «ابوالقاسم عارف قزوینی» قرار داد و بر روی سکویی مربع که هر ضلع آن حدود یک متر است سنگ مرمری است که با خط نستعلیق زیب، مطالبی با این مضمون آمده است:
    «تصویری که از بن سینا در نسخه های کهن، در کتابخانه ها وکلیساها، در نسخه های قدیم کتابهای اروپایی و ترجمه های لاتین آثار او موجود است اصالت ندارد و بیشتر بر حدس و گمان متکی بوده است. از این رو انجمن آثار ملی تصمیم گرفت مجسمه‌ای از او تهیه کند. به همین دلیل لازم بود بر اساس مآخذ و مدارک موجود، تصویری از او فراهم آید.
    از این رو، کمیسیون‌های متعددی از دانشمندانی که با آثار شیخ و شرح حال او آشنایی داشتند تشکیل گردید و با توجه به اطلاعاتی که درباره‌ی او به قلم خود وی و نیز شاگردش «ابوعبید» و همچنین نوشته‌ی «بیهقی» در تتمه‌ی «صوان الحکمة» به‌دست آمده است، تصمیم گرفته شد که تصویری از او به وسیله‌ی پیکر تراش معتبر، آقای «ابوالحسن صدیقی» تهیه گردد.»
    استاد «صدیقی»، در اردیبهشت ماه سال خورشیدی، تصویری تمام چهره به قلم سیاه تهیه کرد که در بیست و یکمین جلسه هیأت مؤسسین انجمن آثار ملی، مورد تصویب واقع گردید. قرار برآن شد که همین تصویر، مبنای تهیه‌ی مجسمه‌ی ابن سینا نیز قرار گیرد. سرانجام، در دیماه 1328 خورشیدی، نیم‌رخی از چهره‌ی او تهیه گردید.
    چندی بعد از طرف انجمن آثار ملی به استاد «ابوالحسن صدیقی» مأموریت داده شد تا با توجه به تصویر تمام رخ ابن سینا، مجسمه‌ی ایستاده ای از شیخ بسازد تا در میدان «بوعلی» در شهر همدان نصب گردد. این کار نیز به عهده‌ی استاد صدیقی گذاشته شد. حاصل کار، مجسمه‌ا‌ی شد به ارتفاع سه متر و ده سانتی متر و عرض 90 سانتیمتر و به وزن تقریبی چهارتُن. نیمی از این تندیس، از سنگ یکپارچه‌ی مرمر سفید قم تهیه شده و هم اکنون بر روی پایه‌ای در میدان «بوعلی» در انتهای خیابان «بوعلی» همدان قرار دارد.
    از کارهای دیگری که کمیته‌ی جشن هزاره‌ی «ابوعلی سینا» برای بزرگداشت او لازم دانسته بود، تأسیس کتابخانه‌ای بود در جوار آرامگاه وی. در این باره نظر اعضاء انجمن این بود که چون «ابن سینا» فیلسوف و دانشمندی جهانی است، لازم است که همه‌ی محافل علمی جهان در تأسیس کتابخانه‌ی او شرکت داشته باشند. از این رو در سال 1329 خورشیدی، با تهیه‌ی یک اطلاعیه به زبانهای فارسی ، عربی، فرانسه و انگلیسی، از همه‌ی مؤلفان، مؤسسات فرهنگی و ناشران ایرانی و خارجی درخواست شد که کتابهایی به انجمن آثار ملی ارسال دارند.
    در نتیجه، کتابهای گوناگون علمی، تاریخی، ادبی و هم‌چنین کتابهایی که درباره «ابن سینا» یا از آثار آن بزرگ‌مرد بود، از کشورهای مختلف به انجمن آثار ملی ارسال گردید. هم اکنون چهارهزار و سیصد و چهل و دو جلد کتاب فارسی و عربی در کتابخانه‌ی ابن سینا موجود است که سی مجلد آن‌ها از کتابهای خطی است و برخی از آنها بسیار نفیس و قابل توجه است. ضمناً پانصد و نود مجلد کتاب به زبانهای فرانسه، انگلیسی، آلمانی و غیره نیز در کتابخانه وجود دارد .
    عبادت بجز خدمت خلق نیست . به تسبیح و سجاده و دلق نیست

    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]
    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

  11. تشكر از اين پست


  12. #7
    مدیر ارشد
    مدیر تالار مهندسی معماری
    آواتار DDDIQ
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2010/7
    پست ها
    8,995

    پيش فرض

    شرح حال هوشنگ سيحون:
    متولد 2479 (1299) در تهران
    تا سال 2499 (1319) مشغول تحصيل در دبستان و دبيرستان بوده است ( در تهران).
    در سال 2499 ديپمله متوسطه گرفته است.
    از سال 2499 تا 2503 (1323) موفق به اخذ پايان نامه مهندسي در رشته معماري شد. بين سالهاي 2504(1324) و 2508 (1328) در پاريس در دانشكده هنرهاي زيبا در رشته معماري ادامه تحصيل داده و در همين سال به دريافت ديپلم معماري از دانشكده فوق موفق شده است.
    بلافاصله به ايران مراجعه نموده و با سمت دانشيار در دانشكده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران و مسئول يك كارگاه معماري مشغول تدريس شده است و 5 سال بعد بع مقام استادي ارتقاع يافته است در سال 2521 (1341)به مقام رياست دانشكده هنرهاي زيبا انتخاب و مشغول انجام وظيفه شده است. بنيانگذاري رشته شهرسازي و رشته هاي موسيقي و تئاتر در دانشكده هنرهاي زيبا و همچنين به وجود آوردن دفتر فني دانشكده از اقدامات سالهاي 27-2521 ( 47-1341) او است . در سال 2527 (1347) از سمت رياست دانشكده استعفاء داد. در اين سال در اولين انتخابات انجمن شهر تهران به عضويت انجمن شهر تهران درآمد و به عنوان رئيس كميسيون شهرسازي در انجمن مشغول انجاو وظيفه شد و در اواخر دوره چهارساله انجمن از سمت خود استعفاء داد و در دفتر شخصي خود مشغول ادامه كار شد. اين دفتر از سال 2508 (1328) تاسيس شده است كه تا هم اكنون به فعاليت خود ادامه ميدهد و تمام آثار معماري مهندسي سيحون از همين دفتر طرح ريزي شده است.
    وي چند دوره پياپي نيز به عنوان عضو و نايب رئيس انجمن انتخاب شده است در شوراهاي متعددي از جمله شوراي دانشگاه تهران، شوراي مركزي دانشگاهها،شوراي عالي شهرسازي،شوراي عالي آثار باستاني و ابنيه تاريخي،شوراي عالي ارزشيابي(وزارت علوم)، شوراي ايكوموس و نيز در كميسيون ها و كميته هاي متعدد شركت داشته است. عضو هيات امناي مدرسه عالي ساختمان و موسسات آموزشي فرح بوده و ميباشد. فعاليتهاي مفصلي در امر معماري كشور داشته است كه به ترتيب زماني شرح داده شده است.
    او در سمينارها و سخنرايهاي متعدد در نقاط مختلف ايران شركت داشته است در شهرهاي پاريس،آكسفورد،شيكاگو،لوي آنجلس،روم،پائرم،صوفيه ،آتن،مسكو و دهلي نو در باي هنر و معماري سخنراني نموده است.
    با اخذ نشانهاي درجه 3 همايون درجه 1 آباداني نشان هنر و نشان سپاس مفتخر شده است. در نقاط مختلف جهان آثار نقاشي او به نمايش گذاشته شده است. از جمله در تهران چند بار به صورت انفرادي و جمعي،در آمريكا در دانشگاه سانتا باربارا به صورت انفرادي در دانشگاه ماساچوست به اتفاق پيكاسو و سالوادور دالي و در پاريس به صورت انفرادي كارهاي نقاشي او هم اكنون در كلكسيون هاي شخصي فرح پهلوی و جمعي از هنر دوستاني ايراني و در فرانسه و در آمريكا در بعضي كلكسيونهاي شخصي و در چهار دانشگاه مهم آمريكا در كلكسيون دانشكده مربوطه نگهداري مي شود: دانشكده هاروارد،دانشكده ام آي تي، واشينگتن يونيورسيتي و بركلي.
    در اغلب روزنامه هاي داخلي و خارجي مقالات و عقايد او در باب معماري و هنر به چاپ رسيده است و در مورد كارهايش بحث شده است.
    كتابي تحت عنوان نگاهي به ايران در پاريس مشتمل بر يك قسمت از طرحهاي سيحون چاپ شده (1973)




    فعاليتها
    فعاليتهاي معماري هوشنگ سيحون در دوره هاي پنجساله گروه بندي شده اند و به تفضيل عبارتند از:
    سالهاي 13-2508 (1333-1328)
    - منزل و مطب دكتر فرهاد تهران- خيابان پهلوي
    - منزل آقاي بابك
    - ساختمانهاي پست فشار قوي 1- در شمال پارك شهر
    2- در خيابان سي متري
    - ساختمان ادرات مركز برق و همچنين
    انبارهاي مربوط به تاسيسات برق تهران
    - منزل سرلشگر فيروز تهران
    - دفتر هوشنگ سيحون تهران – خيابان شاه
    ادرات آتش نشاني تهران (خوابگاهها و گاراژها)
    - ساختمان آرامگاه بوعلي همدان
    سالهاي 15-2512 (35-1332)
    - منزل آقاي شيباني دروس
    - منزل آقاي محمدي تپه امانيه
    - منزل آقاي مقدم تپه امانيه
    - سازمان نقشه برداري كل كشور جاده قديم كرج
    - آرامكاه نادر مشهد
    - كارخانه يخ سازي
    و ريسندگي كورس جاده شهر ري
    - كانادا دراي جاده جنوبي كرج
    - پرورشگاه كودكان خيابان پهلوي
    - سينما آسيا خيابان شاه
    سالهاي 20-2515 (40-1335)
    - سينما سانترال ميدان 24 اسفند
    - كانادا دراي آبادان
    - لابراتوار عبيدي و شركاء جاده قديم شميران
    - منزل آقاي بشارت الهيه
    - منزل آقاي فرازيان زرگنده
    - منزل آقاي دكتر كاظمي شميران
    - منزل خانم ابتهاج زعفرانيه
    - مجموعه ويلاهاي آقاي آقاسي پور سلطنت آباد
    - منزل آقاي هدايت دروس
    - مجموعه ويلاهاي آقاي اپيك چي حصارك
    - كتابخانه مجلس شوراي ملي با همكاري معماران محسن فروغي و ظفر و صادق
    - آرامگاه خيام نيشابور
    - آرامگاه كمال الملك نيشابور
    سالهاي 25-2520 (45-1340)
    - تجديد بناي آرامگاه فردوسي طوس
    اصل بنا در زمان رضا شاه و به وسيله معمار طاهرزاد بهزاد كه در آلمان تحصيل كرده بود بنا شده است.
    - بناهاي اطراف آرامگاه فردوسي طوس
    سالهاي 30-2525
    - منزل دولت آبادي نياوران
    - ساختمان مركزي بانك سپه ميدان سپه
    - منزل سيحون دروس
    - مجتمع آموزشي فرح جاده آرامگاه
    - ضلع جديد بيمارستان ميثاقيه خيابان جامي
    ضلع قديم به وسيله مهندس زارع شده است.
    مجموعه كارهائي كه براي وزارت كشاورزي انجام گرفته است.
    - انبار دامي دهكده شركت تعاوني
    - مجتمع آموزشي فرح بخش حرفه اي و تربيت معلم و بيمارستان در حال ساختمان از سال 2530 (1350)
    - به بعد بازارچه اميرچخماق يزد
    - منزل سيحون در كلكان در راه شمشك
    - طرحهاي مركز فرهنگي يزد
    شهرك لنجان اصفهان
    مجتمع جهانگردي آبعلي



    بنا هاي يادماني هوشنگ سيحون –قسمت اول
    بناهاي يادماني هوشنگ سيحون

    هوشنگ سيحون در سال 1299 در تهران و در خانواده هنرمندي كه همگي اهل موسيقي بود ند به دنيا آمد .
    او از كودكي به نقاشي علاقه مفرطي داشت با اينكه قاعدتا مي بايست به موسيقي علاقمندباشد .از زماني كه توانست ذغال با قلم به دست گيرد به نقاشي كردن روي ستونها و ديوارهاي خانه شان پرداخت . تحصيلات ابتدايي وراهنمايي را در تهران گذراند و در سال 1319 از دبيرستان فارغ التحصيل شد وبا تاسيس داشكده هنر هاي زيبا در دانشگاه تهران جزء اولين دانشجويان رشته معماري ثبت نام كرد ودر سال 1323 تحصيلات خود را به اتمام رساند .در سال 1324 در مسابقه طرح آرامگاه بوعلي شركت كرد وطرح او بهترين طرح شناخته شد .سپس با صلاح ديد آندره گدار براي تكميل مطالعات خود به فرانسه رفت .حدود چهار سال بعد در سال 1328 همزمان با شروع ساخت مقبره بوعلي سينا به ايران بازگشت و درپنج سال بعد به عنوان استاد معماري مشغول تدريس شد .
    همزمان با تدريس در دانشگده دفتر كار خود را در سال 1328 تاسيس كرد و در سال 1341 ه عنوان سومين ريييس دانشكده هنرهاي زيباي تهران انتخاب شد واز همين سال فعاليتهاي زيادي در دانشكده هنرهاي زيبا از جمله تاسيس سه رشته شهر سازي تئاتر و موسيقي انجام داد .
    سيحون در سال 1980 ايران را ترك كرد و به ونكوور كانادا رفت .فعاليتهاي هوشنگ سيحون را ميتوان در معماري ونقاشي خلاصه كرد .او در سمينارها وسخنراني هاي متعددي در نقاط مختلف ايران و جهان شركت داشته و در نقاط
    مختلف جهان آثار نقاشي او به صورت گروهي و انفرادي به نمايش گذاشته شده است .طرحهاي او در كتابي به نام نگاهي به ايران در پاريس در سال 1973 و مجموعه دستاورد زندگي حرفه اي او‌(معماري ونقاشي )در كتابي به نام هوشنگ سيحون در كانادا درسال 1999 به چاپ رسيده است .
    كارنامه فعاليت معماري هوشنگ سيحون به قرارزير است :
    سالهاي 1328 -1333
    تهران :منزل و مطب دكتر فرهاد :منزل آقاي بابك :ساختمان پست فشار قوي :ساختمان اداري مركز برق و انبار هاي مربوط به تاسيسات برق :منزل سرلشگرفيروز :دفتر هوشنگ سيحون :و خوابگاهها وگاراژهاي آتش نشاني :ساختمان آرامگاه بوعلي در همدان .
    سالهاي 1332 -1335
    منزل آقاي شيبان – دروس :منزل آقاي محمدي –تپه امانيه: منزل آ قاي مقدم –تپه امانيه : سازمان نقشه برداري كل كشور –جاده قديم كرج : آرامگاه نادر –مشهد : كارخانه يخ سازي و ريسندگي كورس – جاده شهر ري : كارخانه كانادا دراي –خيابان آزادي :پرورشگاه كودكان –خيابان ولي عصر :سينما آسيا –خيابان جمهوري
    سالهاي -1335 -1340
    سينما سا نترال –تهران :كارخانه كانادا دراي –آبادان : لابراتوارعبيدي وشركاء –جاده قديم شميران :منزل آقاي بشارت –الهيه :منزل آقاي فرازيان زرگنده :منزل دكتر كاظمي –شميران :منزل خانم ابتهاج –زعفرانيه :مجموعه ويلاهاي آقاسي پور- پاسداران :منزل اقاي هدايت –دروس :مجموع ويلاهاي ايپك چي – حصارك : كتابخانه مجلس شوراي ملي –با همكاري محسن فروغي –كيقباد ظفر بختيار –علي صادق :آرامگاه كمال الملك –نيشابور :آرمگاه خيام-نيشابور
    سالهاي 1340-1345
    تجديد بناي آرامگاه فردوسي –طوس :بناهاي اطراف آرامگاه فردوسي –طوس
    سالهاي 1345-1350
    منزل دولت آبادي –نياوران : ساختمان مركزي بانك سپه –تهران :منزل سيحون –دروس :ممجتمع آموزشي فرح –جاده آرامگاه :ضلع جديد بيمارستان ميثاقيه –تهران
    ازسال 1350 به بعد
    بازار چه مير چخماق يزد :منزل سيحون در كلكان در راه شمشك
    پيشينه طرح ساخت مقبره ها
    پس از كودتاي سوم اسفند ماه 1299در سال 1301 گروهي از رجال سياسي –فرهنگي وعلاقمند به هنر ايران براي حفظ ونگهداري و تعمير ساختمانهاي قديمي و به پاس حرمت يادگارها ومفاخر فرهنگي و هنري ايران گردهم آمده و جمعيتي به نام انجمن آثار ملي تشكيل دادند .
    از اقدامات اوليه انجمن آثار ملي طرح ساخت مقبره حكيم ابوالقاسم فردوسي بود .كريم طاهرزاده بهزاد طرح آرامگاه فردوسي را پيشنهاد كرد و اين طرح در سال 1313 افتتاح شد .به علت نااشنايي سازندگان به فنون آزمايش خاك و محاسبه نكردن دقيق وبي اطلاعي از وضعيت آبهاي زيرزميني ناحيه طوس ساختمان ازهمان نخستين سالهاشروع به نشست كرد و پس از 30 سال هوشنگ سيحون با حفظ طرح اوليه والحاقات جديد بناي جديدي ساخت .
    پس از برگزاري جشن هزاره فردوسي و آغاز جنگ جهاني دوم به علت عدم تامين اعتبار مالي تا سال 1323 انجمن آثار ملي عملا فعاليتي نداشت و در آذر 1323 فعاليت خود را ازنو آغاز كرد .دو اقدام اوليه انجمن آثار ملي در دوره دوم فعاليت خود توجه به ساخت آرامگاه بوعلي سينا وآرامگاه سعدي طرح مشترك محسن فروغي وعلي صادقي به سال 1328 )بود .


    ناهاي يادماني هوشنگ سيحون –قسمت دوم آرامگاه بوعلي سينا در همدان
    طرح ساخت آرامگاه بوعلي سينا به مناسبت هرازمين سال تولد بوعلي (1330) از اولين كارهاي دوره دوم فعاليت انجمن آثار ملي بود .
    هيئت موسسان انجمن آثار ملي در سال 1334 با پيش فرض برتري تلفيق معماري قديم و جديد يك مسابقه معماري بين معماران آن دوره ترتيب داد كه با نظر مساعد گدارفروغي طرح هوشنگ سيحون به عنوان بهترين طرح برگزيده شد .جايزه بهترين طرح اجراي ساختمان بود .بعد از تصويب نهايي در سال 1326 انجمن آثارملي تصميم به ساخت مبقره ابن سينا گرفت به گزارش انجمن آثار ملي سيحون در آن زمان براي تكميل تحصيلات خود در پاريس به سر ميبرد و پس از آگاهي از تصميم انجمن در خرداد ماه 1327 طرح نهايي را كه در اصل به عنوان پايان نامه خود در پاريس ارا كرده بود به انجمن فرستاد.
    درسال 1328 قرار داد ساخت مقبره به پيمانكار –شركت ابتهاج وشركاء-واگذار شد .مهمترين امتياز اين شركت استخدام مهندس پولاك اهل كشور چك اسلواكي براي محاسبه و نظارت بر اجرءبود .ساخت مقبره از خردادهمان سال رسماشروع شد .
    محمد تقي مصطفوي درباره ايده اصلي مقبره مي نويسد : ” اختلاف عمده كه برج آرمگاه بوعلي سينا با گنبد قابوس دارد دو چيزدارد:يكي اينكه به مناسبت موقعيت و محدود بودن فضاي آرامگاه بوعلي و همچنين توجه به ميزان مخارجي كه پيش بيني ميگشت ابعاد برج آرامگاه بوعلي نصف ابعاد گنبد قابوس در نظر گرفته شده است و در ابتداي امر چنين تصميمي نگرفته بودند لكن محذوراتي …انجمن آثار ملي راوادار نمود كهاز اقاي مهندس سيحون طراح وناظر آرامگاه بخواهد كه ابعاد ساختمان را به نصف تقليل دهد .اختلاف عمده ديگر اينست كه فاصله بين ترك هاي آرامگاه بوعلي سينا باز و گشاده است در صورتي كه بناي گنبد قابوس از بنياد تا (بالا جزء) در ورودي وروزنه كوچكي در پايين گنبد هيچگونه منفذي به خارج ندارد و به سبك زمان دوران آن چون دخمه تاريك وفاقد روشنايي است و اين ابتكار يعني باز گذاردن فواصل تركها در برج آرامگاه بوعلي علاوه بر آنكه با وضع اقليمي همدان وباد هاي شديد آن سر زمين بسيار عمل به مورد وپسنديده تر از آنچه تصور ميرفت ساخته است . . . . ”
    سيحون در مورد ايده اصلي طرح چنين مينويسد :
    اولين بناي يادبودي كه با طرح اينجانب بر پا شد بناي يادبود و آرامگاه واقع در همدان است كه 50 سال پيش ساخته شده است . بنا براي مراسم هزاره بوعلي به وجود آمد كه توسط ((انجمن آثارملي ))سرپرستي مي شد .تمام عوامل بنا از اشكال هندسي و نمادين فراوان تشكيل شده وهر كدام مفهوم خاص خود را دارند.مربع پايه و اساس اين بنا است .خود آرامگاه در وسط تا لاري مربع شكل قرار گرفته كه پله مدور و پايه هاي دوازده گانه برج يادبود به دور دايره پله مزار را احاطه كرده اند .شكل بنا ازخارج داراي دو قسمت است يكي قسمت زيرين كه در بر گيرنده ورودي-مقبره –كتابخانه- تالار اجتماعات –وپذيرايي است وديگر قسمت بالا كه برج يادبود بنا است درميان باغي در اطراف آن قسمت زيرين بنا از طرف ورودي داراي ايواني است كه با ده ستون كه هر ستون علامت يك قرن است و ده قرن اشاره به هزاره بوعلي است .از طرف ديگر بوعلي دانشمندي است بلند پايه با دانشهاي متعدد فلسفه حكمت پزشكي موسيقي كيميا وغيره كه بعضي او رامتفكر دوازده دانش دانسته اند .
    ستون بندي و ديوار پر در قسمت زيرين نماي اصلي اشاره اي است به معماري يونان قديم و برج دوازده ترك در بالا از طرفي اشاره به بناي همزمان بوعلي يعني گنبد قابوس است و از طرف ديگر دانش هاي دوزاده گانه بوعلي را تداعي ميكند. همچنين فلسفه ايران را بر پايه فلسفه يونان نشان مي دهد. اين ايوان 10 ستوني و برج بتني باز مجموعاً در نما در داخل يك مربع بزرگ با ضلع 5/28 متر جا گرفته كه البته خود مربع ديده نمي شود ولي ضلع افقي آن كف زمين تا راس برج است و نماد انسان ايستاده با دستهاي گشاده را كه خود بوعلي است تداعي ميكند. يعني انساني در راه كمال و كمال دانش. همچنين از مشتقات اين مربع خطوط مهم نماد در منتهي اليع به دست ميايد. با دقت به جزييات اين بنا به توجه مي شود كه شكل مربع چه در نقشه و چه در نما به صورت مختلف به كار رفته است. از جمله در قسمت ورودي پنجره هاي كتابخانه و سالن اجتماع هر كدام داراي سه قسمت مربعي شكل هستند كه باز هم با شبكه هاي سنگي مربع به اجزاي كوچكتر تقسيم شده اند سقف ايوان در فاصله ستونها داراي فرورفتگي مربع شكل است. چراغها از اجزاي مربع ساخته شده است. تالار آرامگاه نقشه مربع دارد. خود سنگ مزار در داخل يك مربع مرمري جا گرفته در بالا مصطبه برج يادبود مربعي شكل است. استل برتري (مكعب چهارگوش) وسط آن مربع است و اقطارش در قسمت پوشش چهار مثلث به وجود آورده اند كه راس آنها بالاترين نقطه (( استل)) است. درهاي ورودي با جزييات بزرگ و كوچك مربع ساخته اند . به طور كلي بيش از 500 مربع با ابعاد و موقعيتهاي مختلف در اين بنا گنجيده شده كه قبلاً به خواص هندسي و نمادين آن اشاره كرديم. طراحي كه در سطح پاين يعني همكف و چه در سطح بالا كه تماماً خاكريز شده بر اساس باغ ايراني با سنگ آب يك پارچه از سنگ خارا و چشمه سارهاي مخصوص انجام گرفته است. ساختمان تماما از سنگ خاراي همدان و برج يادبود و پوشش ها تماما از بتن مسلح نمايان ساخته شده است.
    مساحت اراضي مقبره حدود هفت هزار مترمربع است.طول بناي آرامگاه 64 متر و روبه خيابان بوعلي است و نماي آن از سنگ خارا پوشيده شده است . سطح حياط با سه پله سراسري به ايوان متصل است . ايوان به طول 30 متر و عرض 3 متر در شرق ساختمان قرار دارد. 10 ستوت به ارتفاع 1/4 متر به صورت كم و بيش مخروطي (قطر پايين ستونها 95 سانتي متر و در بالا 775 سانتي متر) ساخته شده است. نماي كلي ايوان يادآور معابد باستاني است و تمثيل عدد 10 براي هزاره ابن سينا طراحي شده است. ايوان با دري به ارتفاع 24/3 متر و عرض 9/1 متر به سراسري آرامگاه متصل است.طول سرسرا 8/8 متر و عرض آن 3/6 متر به ارتفاع 19/4 متر طراحي شده است. در طرف راست و چپ سرسرا سنگ قبر قديم ابوعلي سينا و ابوسعيد دخدوك بر روي پايه هايي از سنگ خارا قرار دارد.
    عبادت بجز خدمت خلق نیست . به تسبیح و سجاده و دلق نیست

    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]
    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

  13. تشكر از اين پست


  14. #8
    مدیر ارشد
    مدیر تالار مهندسی معماری
    آواتار DDDIQ
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2010/7
    پست ها
    8,995

    پيش فرض

    .....

    محوطه اصلي مقبره چهارگوش و هر ضلع آن 5/11 متر و مساحت آن 5/132 مترمربع است. دوازده پايه برج آرامگاه در اين محوطه چهارگوش قرار دارد و قبر ابن سينا در ميان پايه هاي برج محصور است. در دو طرف سرسرا دو تالار قرار دارد يكي در جنوب كه تالار سخنراني و اجتماعات است. و يكي در شمال كه كتابخانه آرامگاه است. طول تالار كتابخانه 45/9 متر و عرض آن 75/5 متر است و بر ديوار شرقي آن سه پنجره به طول و عرض 88/1 متر طراحي و تعبيه شده است. در سمت غرب تالار كتابخانه مخزن كتاب به طول 45/9 متر و به عرض 15/2 متر طراحي شده است. در قسمت جنوب شرقي ساختمان پلكاني تعبيه شده است كه رو به جنوب بالا مي رود و پس از رسيدن به يك پاگرد رو به شمال يعني در جهت مخالف پلكان اول بالا مي رود و به محوطه بالاي آرامگاه مي رسد. اين پلكان 32 پله دارد.همچنين دو پلكان در سمت جنوب ساختمان و انتهاي جبهه اصلي بنا قرار گرفته كه هر كدام 34 پله دارد. اين سه پلكان به سطح فوقاني ساختمان منتهي مي شود. سطح فوقاني ساختمان به مساحت 1480 مترمربع با ديوارهايي به ارتفاع 85 سانتي متر و قطر 75 سانتي متر محصور و محدود شده است. برج دوازده ترك آرامگاه 23 متر از روي سقف مقبره و 5/28 متر از كف بنا ارتفاع دارد.
    در وسط برج صندوق چهارگوش مفرغي كه نشانه و علامت بالاي مرقد است بر كف فوقاني آرامگاه نصب شده است. طول هر ضلع قسمت پايين اين صندوق 12/1 متر و طول هر ضلع قسمت بالاي آن 1 متر و ارتفاع آن 37 سانتي متر است. بر چهار بدنه آن كتيبه اي عربي به خط ثلث برجسته بسيار شيوا نوشته شده است كه درباره مرگ آدمي از نظر ابن سيناست.كتيبه بالا و ساير كتيبه هاي آرامگاه به خط ثلث آقاي احمد نجفي زنجاني نوشته شده است.
    در سمت راست سرسراي مقبره لوح مرمري به خط نستعليق نصب شده كه سال اتمام ساختمان را 1370 قمري و 1330 شمسي ذكر كرده است.
    پس از سال 1349 شهرداري همدان با واگذار كردن چند قطعه زمين به آرامگاه و طراحي باغچه ها ميدانگاهي با فضاي سبز به وجود آورد. در سال 1350 ساختمانهاي جديدي در جنوب آرامگاه شامل دو اتاق براي دفتر گلخانه- اتاق فروش بليت- انبار- مهمانسرا ( دو اتاق با سرويس بهداشتي) با نماي سنگ گرانيت به مجموعه اضافه شد.




















    آرامگاه نادر شاه در طوس
    در ادامه ساخت و سازهاي انجمن آثار ملي طرح مقبره نادرشاه در اسفند ماه 1333 به مسابقه گذارده شد. در مرداد ماه 1334 طرح هوشنگ سيحون برنده مسابقه اعلام شد. طرح هوشنگ سيحون در جلسه آبان 1334 شوراي هنرهاي زيباي دانشگاه تهران به سرپرستي محسن فروغي تاييد و براي ساخت به انجمن آثار ملي معرفي گرديد. همزمان با ساخت مقبره طرح مجسمه نادر شاه به استاد ابوالحسن صديقي سفارش داده شد. طبق گزارش انجمن آثار ملي صديقي وظف شد مجسمه نادر شاه سوار بر اسب را در محل مشخص شده در طرح هوشنگ سيحون نصب كند.
    انجمن آثار ملي بعد از بررسي مناقصه شركتهاي پيمانكاري در مهر 1335 عمليات ساختماني بناي آرامگاه نادر و عمارت فرعي و محوطه سازي آن را به شركت ساختماني كا . ژ.ت واگذار كرد.
    بناي آرامگاه از قسمت مركزي يعني محل تدفين نادرشاه و دو تالار موزه به نام موزه اسلحه دوره هاي مختلف تاريخ ايران و ديگري موزه اسلحه و آثار مربوط به دوران نادر شاه تشكيل شده است.
    سيحون در مورد ايده اصلي طرح مقبره نادر مي نويسد:
    ” بناي يادبود ديگر ساختمان آرامگاه نادر شاه است در مشهد شامل تالار،مقبره دو موزه يكي براي جنگ افزار زمان نادر و يكي جهت اسلحه زمان قبل از نادر و برج مرتفعي براي برپا كردن مجموعة مجسمه نادر سوار بر اسب و قزلباشها كه اشاره به سپاهيان نادر است. اين ساختمان بر اساس دو شكل اصلي هندسي يعني مربع و مثلث طراحي شده است و طرح راهنما مبناي آن را تشكيل مي دهد كه 42 سال پيش در مشهد و كلاً از سنگ خارا ي مشهد با قطعات بزرگ اشاره به صلابت و عظمت نادرشاه بوجود آمده است.
    تالار آرامگاه به شكل مربع از دو ديوار قرمز رنگ سنگي بسته و دو قسمت ستون بندي باز تشكيل شده است كه سنگ مزار نادر در گوشة اين مربع در پناه دو ديوار جا دارد و به طرف بيرون نگاه مي كند. اين زاويه و پناه و باز بودن تالار حالت صحنة جنگ و دفاع و حمله را تداعي مي كند. رنگ قرمز دو ديوار بمفهوم جنگ است و برجستگيهاي با ابعاد متفاوت سنگي كه از دو ديوار بيرون آمده اند نبردهاي مختلف نادر را نشان مي دهد. ستونهاي اطراف تالار از نقشة مربعهاي قاعده و بالاي ستون به ترتيبي كه 45 درجه نسبت به هم چرخش دارند.طرح شده كه در نتيجه 8 مثلث با 4 قاعده در بالا و 4 قاعده در پايين نشانة از كلاه نادر است. 16 عدد آنها به ارتفاع 26/2 متر و 2 تاي ديگر به ارتفاع متجاوز از 4 متر يكپارچه از سنگ خارا تراشيده شده اند. در قسمت نماي ورودي طرف چپ يك بدنه موزة بزرگ است و سمت راست پايه برج مانند مجسمه ها قرار دارد كه يك قرنيز سنگي از اين ضمن پوشش ورودي اصلي اين دو را بهم وصل مي كند برج پايه و مجموعه مجسمه با هم طرح شده اند به ترتيبي كه حالت ديناميك و حمله و يورش را مجسم مي كنند و نيز نامبرده از طرف برج مجسمه به طرف موزه حركت صعودي دارد كه همچنين به تبعيت از مجموعه برج و مجسمه ها حالت ديناميك و جهشي جنگ را تداعي مي كند ابتكار اين قرنيز در اين است كه در پوشش مابي دو ستون تكنيك ساده شده و مدرن طاقهاي روي قديم بكار رفته است. بدين معني كه آجر يا سنگ كليدي يا تاج كه بالاي قوس تعبيه مي شد و فشارهاي طاق از اطراف آن به دو طرف يعني پايه ها منتقل مي شدند به يك قطعه سنگ مثلثي و بقيه به دو قطعه سنگ در طرفين خلاصه شده اند و طاق قوسي تبديل به طاق مستقيم و تراز شده است . مثلثهاي كليدي تمامي متساوي الاضلاع و بقيه نيز مثلثهاي قائم الزاويه هستند كه در بالا بصورت مورب برش خورده اند همين طرز كار عيناً در داخل تالار آرامگاه نيز عمل شده است. همچنين در نماي حد فاصل بين مجسمه و موزه كوچك مجموعه بنا طوري ساخته شده كه بخصوص در نماي اصلي برجستگي نباشد يعني ابزار كاريها و تراش سنگها تماماً از داخل باشند و اين بمنظور ايجاد قدرت تجسمي و تصويري بيشتر است. فقط در قسمت موزة كوچك سه ناودان عظيم سنگي از متن بيرون آورده اند كه بيشتر جنبة زيبايي دارند .
    بنا كلاً روي سكوي كه از كف زمين در حدود دو متر بالاتر است قرار گرفته است .در نماي ورودي به طرف چپ نزديك موزه بزرگ روي تراس يك حوضچه با سنگ آب يكپارچه از خارا ساخته شده است.سنگ آب از بالا شكل يك مثلث متساوي الاضلاع را دارد و از نماهاي شش مثلث بزرگ و كوچك يك در ميان حجم آنرا بوجود آورده اند.
    پوشش بنا تماما از بتن مسلح نمايان انجام شده است. در تالار آرامگاه يك پوشش مربع شكل بزرگ با تراشهاي مثلثي از داخل و بيرون و مرتفع تر از قسمتهاي ديگر طوري ساخته شده كه 4 مثلث بزرگ مشرف به ستونهاي هشتگانه داخل تالار با نقش هندسي مخصوص از سنگ مرمر نازك يزد نور زرد رنگ ملايمي به داخل آرامگاه پخش مي كند. درهاي فلزي داخل براي موزه ها و فضاي زير برج و همچنين نرده هاي دورتا دور باغ شكل تبرزين نادر را تداعي مي كند.
    براي طراحي باغ نيز از اشكال مربع و مثلث استفاده شده. آب ريزها و حوضها و جوبيارها همه بر پايه باغ ايراني طراحي شده . در يك گوشة باغ بناهاي فرعي براي تالارهاي اجتماع و كتابخانه و سرويس و گلخانه در نظر گرفته شده كه در حال هماهنگي با خود بناي آرامگاه مي باشد. مجموعه مجسمه ها توسط آقاي ابوالحسن صديقي در روم ساخته و برنز ريخته شده اند .
    مساحت كلي آرامگاه و باغ حدود 14 هزار مترمربع است. باغ از چهار طرف به چهار خيابان متصل است و ديواري با سنگ گرانيت و با تلفيق نرده هاي آهني به نقش تبرزين دور مقبره كشيده شده است.
    بناي اصلي آرامگاه به مساحت 12 هزار مترمربع سه ايوان شرقي جنوبي و غربي متصل به يكديگر و سه راهرو و پله دارد. اصل بنا 4 قسمت دارد: تالاري به طول و عرض 5/15 در 4/8 متر كه هفت پنجره بزرگ بطرف جنوب دارد فضاي اصلي مقبره 15در15 متر و دو طرف آن به عرض تقريبي 4 متر و ارتفاع 5/2 متر است . 16 ستون يكپارچه سنگي به ارتفاع 26/2 متر در اطراف مقبره قرار دارد.سقف مقبره بيش از 6 متر ارتفاع دارد . قبر نادر در گوشه آن قرار گرفته و ديوار اطراف مقبره از مرمر قرمز رنگ ساخته شده است.
    قسمت سوم برجي است كه در زاويه شمال شرقي بناي اصلي قرار گرفته و با دو ستون سنگي يكپارچه به ارتفاع 09/4 متر به بناي اصلي اتصال دارد. ارتفاع برج 5/12 متر و طول و عرض پايين آن 5/9 در 5/5 متر و بالاي آن به طول و عرض متوسط 8/4 متر است.
    به گزارش انجمن آثار ملي در آبان 1335 استاد ابوالحسن صديقي تعهد كرد مجسمه گچي نادر را آماده كند و براي ساخت مجسمه برنزي به ايتاليا بفرستد تا مؤسسه ايتاليايي BRUNI در رم ساخته مجسمه برنزي را به انجام رساند.


















    آرامگاه خيام در نبشابور:

    در مرداد 1335 انجمن آثار ملي در نامة به مهندس سيحون نوشت كه وضع بناي موجود آرامگاه خيام متناسب با شخصيت علمي و هنري خيام نيست و انجمن در نظر دارد در اين مورد اقداماتي بعمل آورد از سيحون خواسته شد طرح و نقشة جديدي متناسب با شخصيت خيام طراحي كند. سيحون و حسين جودت ( ناظر ساخت و سازهاي انجمن) پس از بازديد از مكان در نامه به انجمن چنين گزارش دادند:
    ” . . . راجع به مقبره خيام بطوريكه ملاحظه فرموده اند محل آن فعلاً چسبيده به بقعه امامزاده محروق مي باشد و هرگونه عملي در اين محل نمي تواند استقلال و برجستگي به مقبرة خيام بدهد و لازم است كه محل جديدي در همان محوطه در نظر گرفته شود. با مطالعاتي در اين قسمت بعمل آمد محل آرامگاه تعيين گرديد و كروكي لازم نيز متناسب با محل جديد تهيه گرديد تا در صورتيكه مورد موافقت باشد نقشه هاي تكميلي و صورت برآورد و هزينه آن تقديم گردد.” محل جديد آرامگاه سيحون در (( گوشة شمالي باغ)) مورد تأييد انجمن قرار گرفت و در پي آن طرح پيشنهادي سيحون در 1337 به دانشگاه هنرهاي زيبايي دانشگاه تهران فرستاده شد. مهندس محسن فروغي رئيس دانشكده هنرهاي زيبا در نامه به انجمن چنين گزارش داد:
    ” طرحي كه توسط آقاي مهندس هوشنگ سيحون استاد اين دانشگاه براي آرامگاه حكيم عمر خيام تهيه شده است و (( ماكتهاي)) مربوط به آن مورد دقت قرار گرفت و از طرف آقاي سيحون دربارة آن توضيحات كافي داده شد. با توجه به اين نكته كه تهيه در طرح مزبور از سبك معماري ايراني حداكثر استفاده بعمل آمده اين نقشه چه از لحاظ اصول فن معماري و چه از نظر سبك براي آرامگاه حكيم بزرگ ايران كاملاً متناسب است.”
    بعد از گزارش فروغي به انجمن سيحون در اسفند 1337 متعهد شد نقشه هاي قطعي و نقشه هاي اجزاي كار را شامل مقبره اصلي – سكوبندي اطراف و آب نماها و بناهاي تابعه آن و همچنين نظارت كار را هر چه زودتر براي ساخت مقبره به انجمن تحويل دهد.
    سيحون مشخصات فني بنا را چنين توضيح مي دهد: ” استخوان بندي بناي فلزي و داراي روكش آلومنيم خواهد بود در قسمت سقف نوعي شيشه هاي ضخيم الوان و در متن قسمت بدنه با كاشي پشت رو تزئين خواهد شد زيرسازي بنا با بتن و كرسي و پله ها با سنگ گرانيت و بدنة ديوار مجاور آب نماها با سنگ تراورتن و سنگ روي قبر از سنگ سياه مشهد خواهد بود.”
    شركت ساختماني كا.ژ.ت در 1337 به انجمن اطلاع داد حاضر است مسئوليت ساخت كار را با در نظر گرفتن نظريات سيحون بعهده گيرد و ساختمان آرامگاه خيام را بدون عيب و نقص به اجرا در آورد.
    سيحون و حسين جودت نيز اعلام كردند:
    ” در اوليه ساختمان خيام با استخوان بندي فلزي تهيه گرديد و در نظر بود كه رو كار آن با آلومينيوم پوشيده شود پس از مراجعه به اهل فن معلوم شد روكش آلومينيوم بر فلز آثار نامطلوبي از لحاظ تركيبات شيميايي دارد . از اين رو تصميم گرفته شد كه كار با بتون ظريف اجرا گردد و ارتفاع آرامگاه نيز از 12 متر به 22 متر ترقي داده شود تا عظمت بيشتري پيدا كند .”
    عبادت بجز خدمت خلق نیست . به تسبیح و سجاده و دلق نیست

    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]
    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

  15. تشكر از اين پست


  16. #9
    عضو فعال
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2009/1
    امتیاز
    491
    پست ها
    145

    Graduated ویژگی های معمارانه آرامگاه خیام

    این بنای جادویی کار معمار زبر دستی به نام استاد هوشنگ سیحون است. در مرداد 1335 انجمن آثار ملی در نامه ای به مهندس سیحون نوشت که وضع بنای موجود آرامگاه خیام متناسب با شخصیت علمی و هنری خیام نیست و انجمن در نظر دارد در این مورد اقداماتی به عمل آورد .

    از سیحون خواسته شد طرح و نقشه جدیدی متناسب با شخصیت خیام طراحی کند.
    " محل جدید آرامگاه انتخابی سیحون در ((گوشه شمالی باغ)) مورد تایید انجمن قرار گرفت و در پی آن طرح پیشنهادی سیحون در 1337 به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران فرستاده شد.

    مهندس محسن فروغی رئیس دانشکده هنرهای زیبا در نامه ای به انجمن چنین گزارش داد : "طرحی که توسط آقای مهندس هوشنگ سیحون استاد این دانشکده برای آرامگاه حکیم عمر خیام تهیه شده است و(( ماکت های)) مربوط به آن مورد دقت قرار گرفت و از طرف آقای سیحون درباره آن توضیحات کافی داده شد .



    با توجه به این نکته که در تهیه طرح مزبور از سبک معماری ایرانی حداکثر استفاده به عمل آمده این نقشه چه از لحاظ اصول فن معماری و چه از نظر سبک برای آرامگاه حکیم بزرگ ایران کاملا متناسب است.

    " در 1338 ساخت آرامگاه شروع شد .در سال 1341 پس از سه سال کار مداوم کار ساختمان آرامگاه به پایان رسید.
    مقبره خیام از لحاظ معماری و ساخت یکی از مهم ترین ساختمانهای ساخته شده در زمان خود است.
    ارتفاع مقبره 22 متر است و استخوان بندی اصلی آن فلزی محاط در پوشش بتنی است.شکل بنا در پایین تقسیم بندی ده گانه دارد و فاصله پایه ها 5 متر است.

    اضلاع بنا مستقیما به سمت بالا ادامه یافته و به صورت اشکال هندسی منظم تورفتگی پیدا میکنند و بعد به صورت تقریبا مخروطی شکل به هم رسیده شبه گنبدی را در بالا به وجود می آورند که قسمت عمده آن مشبک وتو خالی و یادآور ستاره ای است که نماد شخصیت علمی و ستاره شناسی خیام تلقی می شود.

    سطح داخل و خارج مقبره با کاشیهای معرق و اشعار خیام مزین شده است.روکار بنا معرق کاری سنگی استو با قطعات نازک سنگهای محکم و شفاف ساخته شده است.



    در کنار آرامگاه هفت خیمه سنگی بسیار زیبا وجود دارد که در زیر هرکدام یک حوض آب با کاشی فیروزه ای رنگ ساخته شده است. حال می پردازیم به شرح بنای یادبود خیام.در چهار مقاله نظامی عروضی آمده است :شنیده بودم که خیام گفته بود من آرزو دارم مزارم در جایی باشد که در بهاران برگ گل روی مزارم بریزد ) بنابراین بنای یادبود و آرامگاه باید طور ی ساخته می شد که باز باشد و این خواسته خیام انجام شود.

    در منتهی الیه محور نامبرده که فاصله نسبتا قابل توجهی با امام زاده محروق داشت در میان درختان کاج تنومند و زرد آلو محل مناسب بنا در نظر گرفته شد در اینجا اختلاف سطحی در حدود 3 متر وجود داشت که در فصل بهار شکوفه های زرد آلو روی مزار میریزد.

    از همین وضعیت استفاده شد و مجموعه بنا شامل یک برج و چشمه سارهای اطراف آن به دور یک دایره بزرگ طراحی شد به طوریکه برج هم کف زمین و چشمه سارها در اختلاف سطح قرار گیرند. خیام در واقع سه شخصیت دارد :ریاضی دان است- منجم و شاعر که باید هر سه شخصیت در بنا نشان داده می شد .

    دایره کف به ده قسمت تقسیم شد به طوری که برج یادبود بر 10 پایه مستقر باشد. عدد 10 اولین عدد دو رقمی ریاضی است و پایه اصلی بسیاری از اعداد است. از هر یک از پایه ها دو تیغه مورب به طرف بالا حرکت می کند به ترتیبی که با تقاطع این تیغه ها حجم کلی برج در فضا ساخته می شود و چون تیغه ها مورب اند خطوط افقی آنها باید ناظر به محور عمودی برج باشد .پس تیغه ها به صورت مارپیچ شکل به طرف بالا حرکت می کنند تا با هم تلاقی کنند و از طرف دیگر سر در بیاورند که خود یک شکل پیچیده ریاضی و هندسی است.

    این شکل با عدد 10 هر دو سمبل دانش ریاضی خیام است.بر خورد تیغه ها با یکدیگر فضاهای پر و خالی و به خصوص در بالا ستاره های درهمی را به وجود می آورند که از لابلای آنها آسمان آبی نیشابور پیدا است و به تدریج به طرف نوک گنبد ستاره ها کوچکتر می شوند تا درآخر یک ستاره پنج پر آنها را کامل میکند.



    این ستاره ها و آسمان اشاره به شخصیت نجومی خیام دارد . و اما برخورد تیغه ها با هم ده لوزی بزرگ می سازند که باید با کاشی کاری پر شوند. بهترین تزیین خود رباعیات خیام بود که به صورت خط شکسته و در هم به روش(( سیاه مشق)) های خطاطان بزرگی مانند میر عماد و بعضی استادان شکسته نویس با کاشی به صورت نقوش انتزاعی سرتاسر لوزی ها را پر کند .

    به تقاضای(( انجمن آثار ملی)) شادروان استاد جلال همایی بیست رباعی به این منظور انتخاب کردند و استاد مرتضی عبدالرسولی با نظر اینجانب که به صورتیکه می خواستم, این خطوط در هم و تزیینی باشند زیبا نویسی ها را انجام دادند که با کاشی معرق آماده و به شکل کتیبه های تزیینی به ارتفاع حدود 14 متر داخل لوزی ها نصب شد که باید گفت در تاریخ معماری ایران اولین بار بود که خط شکسته در تزیینات بنا به کار رفت.

    از داخل نیز قسمت های پر از جمله همین لوزی ها با نقش گل و برگ و پیچک باز از هم با کاشی معرق تزیین گردیدند و تماما اشاره به شخصیت شاعری خیام است. دور تا دور برج در قسمت اختلاف سطح چشمه سارها در اطراف یک دایره وسیع به مرکز خود برج ساخته شد.همه از سنگ گرانیت با اجزا مثلثی شکل و تورفتگی و برون آمدگی هایی که تا اندازه ای شکل خیمه را تداعی میکنند واین اشاره به نام خیام است .چون پدرش خیمه دوز بود نام او به همین مناسبت انتخاب شد.

    از طرف دیگر حوض ها با کاشی فیروزه که در مجموع قسمتی از ستاره را نشان می دهند به تعداد هفت پر به مفهوم هفت فلک و هفت آسمان و هفت تپه باز اشاره به افلاک و نجوم دانش دیگر خیام است.روی هم رفته مجموعه در یک حال و هوای شاعرانه با درختان تنومند در اطراف ساخته شد .و همان طور که خواست خود خیام بوده کاملا باز است و مزارش بهاران گل افشان.در قسمت دیگر باغ بناهای دیگری جهت کتابخانه و مهمانسرای موقت با ملحقات برای مستشرقین و محققین ساخته شده است که از شرح جزییات صرف نظر میشود

    منبع: برگرفته از سايت معماري نيوز
    خدایا خودت کمکم کن...

  17. تشكرها از اين پست


  18. #10
    عضو فعال آواتار بوکانی
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2010/8
    محل سكونت
    سرزمین سبز
    امتیاز
    293
    پست ها
    193

    Graduated

    معرفی یک معمار ایرانی






    هوشنگ سیحون، معمار و طراح پیشرو و صاحب سبک در معماری نوین ایرانی است که آثار زیبا، ماندگار، معتبر و بی­نظیرش با گذشت چندین دهه­ از ساخت آنها، همچنان بر تارک معماری معاصر ایران می­درخشند، آثاری همچون آرامگاه ابوعلی­سینا و باباطاهر در همدان، آرامگاه حکیم عمرخیام و کمال­الملک در نیشابور، آرامگاه نادرشاه افشار در مشهد و ده­ها اثر دیگر. سیحون که می­توان او را متعلق به نسل اول معماران مدرن در ایران دانست، در آثار متعدد خود توانسته است به بیانی نوین در تلفیق معماری سنتی ایران و معماری مدرن دست یابد. همچنین او علاوه بر فعالیت در عرصه معماری، ذخایر فرهنگی دورافتاده­ترین نقاط ایران را کشف و ثبت کرده و ارزش هنری­ آنها را به خود ایرانی­ها نشان داده است.

    هوشنگ سیحون در سال 1299 شمسی در یک خانواده هنرمند در تهران به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در سال 1319 در تهران به پایان رساند. او از کودکی عشق و علاقه زیادی به نقاشی داشت، بطوری­که به گفته خودش از زمانی که ­توانست قلم و زغال به دست بگیرد، نقاشی را آغاز نموده است. به خاطر همین عشق و علاقه زیاد به نقاشی، پس از گرفتن دیپلم درصدد بود تا در رشته­ای مطابق با استعدادش ادامه تحصیل دهد، تا اینکه در آن سال، یعنی سال 1319، دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران توسط عده­ای از آرشیتکت­ها، باستان­شناسان و نقاشان فرانسوی و چند نفر از شاگردان کمال­الملک تأسیس شد. او با استفاده از این موقعیت، به تحصیل در رشته معماری این دانشکده پرداخت و در سال 1323 با نمره عالی از این رشته فارغ­التحصیل شد.


    فارغ­التحصیلی سیحون مصادف بود با پایان جنگ جهانی دوم که به گفته خودش، این مقطع تاریخی از چندین جهت یکی از مقاطع سرنوشت­ساز زندگی او به شمار می­رود: اول از این جهت که چون ایران به عنوان پل ارتباطی برای حمل تسلیحات متفقین از خلیج فارس به روسیه، نقش مهمی در پیروزی متفقین داشت، متفقین پس از پایان جنگ ایران را به عنوان پل پیروزی معرفی و نشان افتخارآمیزی به دولت و راه­آهن ایران اعطا کردند. راه­آهن ایران نیز به مناسبت این افتخار بزرگ تصمیم گرفت در ایستگاه تهران ساختمانی بسازد که طراحی آن را به مسابقه گذاشت و طرح سیحون برنده و در نهایت با تغییراتی، بر خلاف نظر او، ساخته شد. دوم اینکه انجمن آثار ملی که سال­های جنگ را بصورت مخفی گذرانده بود، با پایان جنگ فعالیت مجدد خود را شروع کرد و به مناسبت جشن هزاره بوعلی تصمیم به ساخت آرامگاهی برای او در همدان گرفت که طراحی این آرامگاه به مسابقه گذاشته شد و سیحون به عنوان برنده این مسابقه انتخاب گردید. و بالاخره چون فرانسه یکی از فاتحین اصلی جنگ جهانی دوم به شمار می­رفت، دولت فرانسه پس از پایان جنگ، جهت ترویج فرهنگ فرانسه در تمام دنیا، تصمیم به پذیرش تعدادی بورسیه تحصیلی از کشورهای مختلف گرفت. رئیس وقت دانشکده هنرهای زیبا، آندره گدار، نیز سیحون را که شاگرد اول دانشکده شده بود، به عنوان بورسیه معرفی کرد. بدین­ترتیب سیحون به فرانسه رفت و بعد از چهار سال تحصیل مجدد در رشته معماری به ایران بازگشت [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

    دیشب از دلتنگیت بغضی گلویم را شکست
    گریه ای شد بر فراز آرزوهایم نشست
    من نگاهت را کشیدم روی تاریخ غزل
    تا بماند یادی از روزی که بر قلبم نشست . . .

  19. تشكرها از اين پست


صفحه 1 از 3 123 آخرينآخرين

تاپیک های مشابه

  1. هوشنگ ابتهاج(ه.الف.سایه)
    توسط canopus در تالار مشاهير ايران
    پاسخ ها: 156
    آخرین ارسال: 2014/5/30, 10:53 PM
  2. گشت و گذار در تهران به همراه مهندس هوشنگ سیحون
    توسط هدیه. در تالار مهندسی شهرسازی
    پاسخ ها: 6
    آخرین ارسال: 2012/7/30, 12:40 AM
  3. کبابی هوشنگ....
    توسط نی نی کوچولو در تالار گفتگوی آزاد
    پاسخ ها: 21
    آخرین ارسال: 2010/5/12, 03:37 PM
  4. پاسخ ها: 0
    آخرین ارسال: 2010/2/08, 03:01 PM
  5. پاسخ ها: 0
    آخرین ارسال: 2009/9/03, 02:09 AM

عبارت‌های مرتبط

آثار هوشنگ سیحون

کارهای هوشنگ سیحون

اثار هوشنگ سیحون

هوشنگ سیحون

قلم فلزی هوشنگ سیحونکروکی هوشنگ سیحونآثارهوشنگ سیحونمستند هوشنگ سیحون

ثبت اين صفحه

ثبت اين صفحه

قوانين ارسال

  • شما نمی‌توانيد تاپيک جديد ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانيد پاسخ ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانید فایل ضمیمه ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانيدنوشته‌های خود را ويرايش كنيد
  •