صفحه 8 از 9 نخستنخست ... 456789 آخرينآخرين
نمايش نتايج 71 تا 80 از 81

تاپیک: گلها و گیاهان زینتی

  1. #71
    مدیر ارشد بازنشسته آواتار afsoon6282
    رشته
    سایر رشته های مهندسی
    تاريخ عضويت
    2007/6
    محل سكونت
    شیراز
    امتیاز
    22070
    پست ها
    28,795

    Thumbs up Gladiolus پیاز گلایل سفید

    Gladiolus پیاز گلایل سفید


    گلایل از تیره Iridaceae (تیره زنبق‌ها) است و از جنس Gladiolus که در انگلیسی به طور مخفف Glads هم نامیده میشوند. و دارای پیاز است. (در فارسی این نوع پیاز به نام «پداژه» خوانده میشود).
    گلایل به عنوان گیاه شاخه بریده از دیرباز در سراسر جهان جاافتاده و مقبول واقع شده‌است. دو نوع عمده از گلایل کشت میشود که نوع استاندارد از یک پیاز یک شاخه با حدود ۳۰ گل (گل آذین: سنبله) تولید میکند و نوع مینیاتور ممکن است از پیاز چند شاخه گلدهنده با طول و تعداد گل کمتر تولید بکند. در آمریکا بیشترین تولید این گیاه در ایالات فلوریدا، کالیفرنیا و میشیگان است و در ایران درشهرهای محلات و دزفول بیشترین مقدار آن کشت میشود.

    رقمی از گلایل به عنوان گیاه بومی ایران شناخته میشود با نام Gladiolus persicus که گلایل وحشی خوانده میشود. اغلب گلایلها از نواحی مدیترانه‌ای و اروپا منشاء گرفته‌اند.
    تنوع رنگ در گلایل زیاد است و به جز آبی و سبز (واقعی) رنگهای دیگر در گلایلها دیده میشود. (رنگهای آبی و سبز را به وسیله گذاشتن گلایل سفید در محلول رنگ غذایی و آب در گلفروشیها تولید میکنند.)
    علاوه بر گلها که در گل بریده استفاده میشود برگها نیز در گل آرایی به وفور استفاده میشوند.

    نیاز سرمایی:
    پیازها بسته به رقم نیاز سرمایی متفاوتی دارند ولی به طور متوسط ۵ ماه در دمای حدود ۵ درجه سانتگیراد خواب پیازها را میشکند.

    گلدهی:
    گلایلهای زودگل از اوایل خرداد و گلایلهای دیرگل تا اواخر پاییز گلدهی میکنند. از تاریخ کاشت پیاز گلدهی ارقام زودرس حدود ۶۰ تا ۷۵ روز و ارقام دیررس ۱۱۰ تا ۱۲۰ روز طول میکشد. عواملی مانند رقم گلایل، اندازه پیاز، شرایط انبارداری، عمق کاشت، تاریخ کاشت و شرایط فصلی در گلدهی گلایل نقش دارند.

    کاشت:
    در مزرعه معمولا فاصله پیازها را بسته به اندازه‌شان در ردیفها تنظیم میکنند. هر چقدر پیاز درشت تر باشد فاصله روی ردیف و بین ردیف را بیشتر میگیرند. برای مثال به طور متوسط فاصله روی ردیف را ۲۰ سانتیمتر و بین ردیفها را ۳۰ سانتی‌متر در نظر میگیرند. عمق کاشت به طور متوسط ۷ تا ۱۰ سانتیمتر و حداکثر ۱۵ است.

    کاشت در گلدان:
    برای کاشت در گلدان پیازها را در گلدانهایی با سایز دهانه ۱۸ تا ۲۰ سانتی متر (و در صورت تمایل بیشتر) و با همین نسبت ارتفاع میتوان کشت کرد. عمق کاشت حدود ۵ تا ۱۰ سانتیمتر است.

    جنس بستر:
    خاک تازه و ضدعفونی شده بسیار مهم است. پس از ۲ تا ۳ سال کشت و کار باید جنس بستر عوض بشود. pH خاک مناسب ۶ تا ۶.۵ است. بستری که خوب زهکشی بشود و خوب رطوبت اضافه را رد بکند لازم است. چرا که نگه داشتن بیش از حد رطوبت میتواند منجر به پوسیده شدن پیازها و مشکلات با بیماریهای قارچی بشود.
    جنس خاک مورد استفاده در مزارع ایران اغلب ترکیب رس و ماسه است و کمتر از کود حیوانی استفاده میشود. ولی در کشت مدرن ترکیب پیتماس و کوکوپیت بهتر است. (از پرلیت به دلیل نگه داشتن رطوبت زیاد کمتر باید استفاده کرد)

    آبیاری:
    بهتر است آبیاری مرتب باشد. ولی به رطوبت زیاد حساس است. از طرف دیگر خشکی باعث کوتاه ماندن و کج شدن ساقه گلدهنده میشود. تنش خشکی موجب کاهش تعداد گلچه‌ها میشود.

    دما:
    گلایل در فصل بهار و تابستان در اغلب نقاط ایران از سردسیر تا گرمسیر رشد میکند. دمای پایه برای آن ۵ درجه سانتیگراد است. بهترین رشد در ۱۸ تا ۲۵ درجه اتفاق می‌افتد و در دمای زیر ۷ یا بالای ۳۰ درجه رشد متوقف میشود.

    نور:
    نور کم باعث عقیمی میشود. هر چقدر نور کم باشد طول خوشه گل کمتر میشود. نور کم، روزهای کوتاه و دمای پایین شبانه باعث کاهش تعداد جوانه‌های گل شده. روز بلندی باعث تاخیر در گلدهی میشود اما کیفیت گل را افزایش میدهد. طول روز ۱۲ تا ۱۴ ساعت در روز مطلوب است.

    عدم تعادل نور و دما باعث ضعیف شدن گیاه و کوتاه ماندن ساقه گلدهنده میشود.

    تکثیر:
    این گیاه به وسیله پیازهایش تکثیر میشود. زیر پیازها در طول رشد پیازچه‌های جدید ریزه‌ای تولید میشوند که به مرور بزرگ شده و آنها را جدا کرده و گیاهان جدید از آنها تولید میشود.

    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]


  2. تشكرها از اين پست


  3. #72
    مدیر ارشد بازنشسته آواتار afsoon6282
    رشته
    سایر رشته های مهندسی
    تاريخ عضويت
    2007/6
    محل سكونت
    شیراز
    امتیاز
    22070
    پست ها
    28,795

    Thumbs up Hippeastrum آماریلیس

    Hippeastrum آماریلیس


    جنس آماریلیس از خانواده Amarryllidaceae حدود ۸۰ گونه پیازدار دارد که اغلب چندساله و دایمی هستند و از آمریکای مرکزی و جنوبی منشاء گرفته‌اند.

    این رقم‌ها از سطوح پست کنار دریا تا ارتفاعات صخره‌ای آداپته شده و در طبیعت یافت میشوند.

    گلهای برجسته قیفی یا شیپوری شکل معمولا از زمستان تا بهار روی ساقه‌های گلدهنده بدون برگ ظاهر میشوند. برگهای نسبتا افراشته، به رنگ سبز ملایم یا سبز و خاکستری که برگهای ابتدایی معمولا بعد از گلدهی یا همزمان با گلدهی ظاهر میشوند. و البته گاهی این برگها همیشه سبز هستند.

    رقم‌های متنوعی برای کاشت در گلدان تولید و هیبرید شده‌اند. این رقم‌ها معمولا یک ساقه گلدهنده یا بیشتر تولید میکنند که حامل دو تا ۶ غنچه هستند. عرض دهانه گلهای باز شده تا ۱۵ سانتی‌متر و بیشتر میرسد. این گیاهان به عنوان گیاهان خانگی یا گلخانه‌ای و همچنین به صورت باغچه‌ای کشت میشوند.

    در مناطقی که سرمای زمستانه سختی ندارند گیاه میتواند همیشه در باغچه بماند ولی در مناطق سردسیر گیاه را قبل از زمستان از باغچه خارج کرده و در انبار خشک و خنک بدون خاک و رطوبت نگهداری میکنند تا بهار آینده مجددا کشت شود. (در گیلان و مازندران در باغچه باقی می‌ماند. اگر پیاز در عمق زیاد کاشته شود یا روی محل کشت با مالچی مانند برگهای پوسیده یا کود حیوانی پوشش داده شود. احتمال زنده ماندن پیاز در مناطق سردسیر نیز وجود دارد)

    توجه پزشکی: هیچ قسمت از گیاه خوراکی نیست و اگر خورده شود موجب شکم درد خفیفی میشود.

    پیازها را به این صورت میکارند که گردن و شانه‌های آن بالای خاک قرار گیرد. ریشه‌های همراه پیاز را حذف نمیکنند. (در باغچه: مناطق گرم در پاییز و در سایر مناطق در بهار – در گلدان تمام سال میتوان کاشت) گلدانی مناسب است که عرض دهانه آن حداقل ۵ سانتی‌متر از اندازه دور کمر پیاز بزرگتر باشد. ترکیب بستر گلدان بهتر است دارای خاک باغچه + خاک برگ+ شن و ماسه و پیت‌ماس یا کود حیوانی پوسیده کهنه باشد.

    مینی‌موم دمای محل نگهداری گلدان ۱۳درجه سانتیگراد مثبت برای توسعه ریشه‌ها پس از کاشت نیاز است.

    گلدان را در محل نورگیر تا روشن کامل قرار دهید. و مرتبا آبیاری کنید تا زمانیکه رشد گیاه سرعت بگیرد. (گلدهی را میتوان با کاهش دادن دما و سایه کردن محل به تاخیر انداخت یا طولانی‌تر کرد)

    پس از پایان گلدهی، ساقه گلدهنده را حذف و هر دو هفته یکبار با کود کامل گیاه را کودیاری کنید (به مدت ۳ تا ۵ ماه). پس از آن در اواسط یا اواخر تابستان ممکن است برگهای گیاه به زردی گراییده و گیاه آماده زمستانگذرانی بشود. در این زمان آبیاری کاهش یافته و کودیاری انجام نمیشود.

    پس از خشک شدن برگها آبیاری را متوقف و به گیاه اجازه بدهید تا حدذاقل ۸ هفته به خواب زمستانی برود. (در صورتی که آبیاری ادامه پیدا بکند. گیاه به خواب نمیرود و برگهایش سبز میماند که روی گلدهی سال آینده تاثیر منفی میگذارد). پس از زمستانگذارانی دوباره میتوانید کشت کنید.

    برای بزرگتر شدن پیاز اصلی پاجوشها را حذف/جدا میکنند. به این صورت گیاه شما تنها ولی قوی میماند.

    تکثیر:

    بوسیله جدا کردن پاجوشها در پاییز و بذر تکثیر پیدا میکند. به بذرهای تازه روییده اجازه خواب زمستانی نمیدهند تا زودتر به اندازه گلدهی برسد.
    بیماریها:

    به بیماریهای ویروسی و پوسیدگیهای قارچی و باکتریایی و لکه‌برگیهای قارچی حساس است. در صورت کاشت در سایه مگس پیاز نرگس نیز ممکن است مشاهده شود.

    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

  4. تشكرها از اين پست


  5. #73
    مدیر ارشد بازنشسته آواتار afsoon6282
    رشته
    سایر رشته های مهندسی
    تاريخ عضويت
    2007/6
    محل سكونت
    شیراز
    امتیاز
    22070
    پست ها
    28,795

    Thumbs up Impetiens گل حنا

    Impetiens گل حنا


    گل حنا یا گل سولماز
    مشخصات: اسم علمی گل حنا Impatiens petersianalis ، از خانواده Balsaminaceae می باشد. این جنس در حدود ۴۲۰ گونه دارد که اغلب بومی نواحی گرم آسیا و آفریقا است. ارتفاع گونه مورد نظر به ۳۰ تا ۶۰ سانتیمتر می رسد. ساقه گوشتی دارد که در محل گرم کمی متورم است . برگهای پایینی متداول بوده و به تدریج که به بالای ساقه نزدیک می شویم فاصله آنها کمتر می شود و در نوک ساقه بصورت پیرامونی به نظر می آید. پهنک برگ و سبز و بیضوی – مستطیلی است و حاشیه آن دندانه دار می باشد. گلها دارای مهمیزی بزرگ هستند که از کاسه گل به وجودمی آیند وجام گل از پنج گلبرگ برنگهای مختلف صورتی، قرمز و سفید تشکیل شده است.

    مراقبت: گل حنا به نور متوسط، حرارت معمولی آبیاری فراوان ، رطوبت ۵۰تا ۹۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

    کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان به میزان ۲ گرم در لیتر، هردو هفته یکبار، از فروردین تا آبان ماه، مورد استفاده قرار داد.

    خاک: خاک کاملا نرم و واجد هوموس کافی برای گیاه گل حنا مناسب به نظر می رسد.

    ازدیاد: گل حنا زمانیکه رشد می کند نامرتب و آشفته می شود و بهتر است گیاهان جدیدی تولید و آنها را جایگزین گیاهان قدیمی ونامرتب نمود. از یک چاقوی تیز استفاده کنید تا به بافت گوشتی و آبدار گیاه صدمه وارد نشود. قلمه های انتهایی ساقه را به طول ۵/۷ سانتیمتر رسید، قلمه ها را بیرون آورده و در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر و کمپوست گلدانی با پایه پیت بکارید، مراقب باشید که به ریشه ها صدمه نزنید. می توانید قلمه ها را مستقیما در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتی متر، حاوی کمپوست گلدانی بکارید.

    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

  6. تشكرها از اين پست


  7. #74
    متخصص زراعت و اگرواکولوژی
    تاريخ عضويت
    2011/6
    امتیاز
    8393
    پست ها
    6,530

    پيش فرض

    شفلرا
    ● نام علمی : Heptapleurum arboricola
    ● نام انگلیسی : Schefflera
    این گیاه معمولاً در خانه پس از مدتی به شکل تنک و پراکنده در می آید که این بهترین زمان برای تکثیر آن است.
    از اواسط تا اواخر بهار، با استفاده از قیچی باغبانی و یا سرشاخه زنی، گیاه را هرس و قلمه های ساقه ای و یا انتهایی را به طول ۱۰– ۷.۵سانت جدا کنید، برگ های اضافی و زائد قسمت پائین قلمه ها را که ممکن است در زیر فرو روند جداکرده و انتهای قلمه ها را در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید. سپس در گلدانی متوسط حاوی ماسه قرار دهید. قلمه ها را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید و در دمای ۲۱درجه، درو از تابش مستقیم آفتاب نگاه دارید، تا زمانیکه در بالای قلمه انتهایی ساقه یا زاویه بین برگ و ساقه در قلمه ساقه ای رویش جدید ظاهر شود
    .
    پس از ریشه دهی کیسه پلاستیکی را بردارید و گیاه را با کود مایع تغذیه کنید. زمانیکه شکل گیاه خوب و کامل شد آن را به آرامی از گلدان درآورده و در گلدانی بزرگتر حاوی کمپوست گلدانی بکارید




    شِفلرا، گياه معروف آپارتمانى است با برگهايى پنجه‏اى شكل و سبز و براق، برگها چرمى هستند و در هر پنجه سه تا هشت برگ وجود دارد.
    اين گياه از استراليا به ساير كشورهاى جهان سفر كرده و هنوز شفلراهاى وحشى در استراليا فراوان هستند كه تا سه متر رشد نموده به شكل درختچه‏اى زيبا در آمده‏اند.

    روش نگهدارى شفلرا:

    نور:

    در فصل تابستان بايد در محل سايه قرار بگيرد اما در زمستان آن را به پنجره نزديكتر كنيد.

    درجه حرارت مناسب:

    در زمستان حداقل ده و در تابستان حداكثر بيست و هفت درجه سانتى‏گراد را تحمل مى‏كند.

    آبيارى:

    خاكِ گلدان شفلرا را همواره مرطوب نگهداريد. براى اين منظور مى‏توان زيرگلدانى را از آب پر نمود تا آب از منفذِ زيرگلدان به داخلِ خاك نفوذ نمايد به اين ترتيب، رطوبت خاك به خوبى حفظ مى‏گردد. ضمنا، چون به خشكىِ هوا حساسيت دارد بهتر است در فصل تابستان كه هوا گرم مى‏شود هفته‏اى دو بار آب را روى برگهاى آن اسپرى نماييد.
    شستشوى برگها در شفلرا اثر مثبتى به جا مى‏گذارد، زيرا خيلى زود گرد و غبار روى برگهايش نشسته و منافذ برگ را مستدود مى‏كند و شستشوى برگ، سبب تميزى و حفظ بهداشت و سلامتى اين گياه مى‏گردد. در فصل زمستان آبيارى را كم نموده و از شستشوى برگها خوددارى كنيد.

    تعويض گلدان:

    تعويض گلدان موجبِ رشد بهترِ شفلرا مى‏گردد. زمانى كه جوان و در حال رشد باشد، بهتر است همه ساله در بهار گلدان را عوض نمود. اما وقتى به اندازه زيادى رشد كرده هر دو سال يك بار گلدانش را عوض نماييد.
    اگر گياه شما خيلى بزرگ و گلدانِ حجيمى داشته باشد تعويضِ گلدان كمى مشكل خواهد بود. در اين صورت كافى است كه خاكهاى سطحى گلدان را عوض كنيد و خاك غنى را پاى آن بريزيد.

    تكثير شفلرا:

    به وسيله كاشت بذر در بهار مى‏توان آن را تكثير نمود. روش مناسبترى نيز وجود دارد و آن استفاده از قلمه ساقه است، قلمه زدن را نيز در بهار انجام دهيد.

    مراقبتهاى لازم:

    شفلرا گاهى به هرس نياز پيدا مى‏كند. در صورتى كه جوانه‏هاى انتهايى بريده شوند ساقه‏هاى جانبى تحريك گشته و خود را به اطراف مى‏كشند.

    بيماريها:

    وقتى برگهايش پژمرده و آويزان مى‏شوند به آب احتياج دارد، لذا سريعا آن را آبيارى كنيد. در صورتى كه به ريزش برگ مبتلا گردد بايد آب را كم نموده و خاك گلدان را مدتى خشك نگهداشت. اگر برگها كمرنگ گشتند به احتمال قوى خاك ضعيف گشته و كمبود غذايى وجود دارد. لذا با افزودن كودشيميايى هر پانزده روز يك بار آن را تقويت نماييد.
    نكته ديگر اينكه، نبايد محل قرار دادن گلدان را عوض كنيد؛ فقط گاهى آن را بچرخانيد تا همه برگها به اندازه مساوى از نور برخوردار شوند.


  8. تشكرها از اين پست


  9. #75
    مدیر ارشد بازنشسته آواتار afsoon6282
    رشته
    سایر رشته های مهندسی
    تاريخ عضويت
    2007/6
    محل سكونت
    شیراز
    امتیاز
    22070
    پست ها
    28,795

    Flag زنبق

    نام علمی: Iris

    گیاهی پایا ، دارای ریزوم یا پیاز و برگهای خنجری شکل ، با رگبرگهای موازی که غالباً غلاف هر برگ قسمتی از برگ دیگر را می پوشاند.
    گلها دارای سه گلبرگ ایستاده ( درفش ) و سه گلبرگ به طرف پایین برگشته ( آویز ) هستند . معمولاً روی هر ساقه که بلندی آنها بین 120-10 سانتی متر متغیر است ، یک تا چهار گل ظاهر می شوند . عمر گلها 3 هفته بوده و در رنگهای بنفش ، آبی ، سفید ، زرد و ترکیبی از این رنگها مشاهده می شوند . فصل گلدهی اکثر گونه های زنبق ، فروردین ، اردیبهشت و خرداد می باشد . کاربرد : برای کشت زنبق لازم نیست باغچه در اختیار داشته باشید . تعداد زیادی از آنها را می توانید در تراس پرورش دهید . زنبق را می توان در گلدان نیز پرورش داد . زنبق برای کاشت در حاشیه ها ، گوشه های باغچه ها و باغچه های سنگی و کنار دیوارها و استخرها مناسب است . بهتر است به صورت جمعی کاشته شوند و به صورت شاخه بریده نیز استفاده می شوند . زنبقها به دو گروه ریزوم دار و پیازی تقسیم می شوند .الف)زنبق های ریزوم دار شامل سه دسته می باشند که در این قسمت به طور مختصر توضیح داده می شوند .زنبق ریش دار BEARDED روی گلبرگهای آویز برآمدگی وجود دارد که شامل کرکهای بلندی می باشد . این زنبق ها مقاوم به خشکی و سرما بوده و برای مدت طولانی برگهای آنها سبزند .زنبق بدون ریش BEARDLESS آویزها بدون ریش هستند و وسط آنها صاف است . برگها گرچه شمشیری هستند ولی نازک و علفی می باشند .زنبق تاج دار CRESTED انتشار جغرافیایی این گیاه در ایران شامل اطراف تهران ، آذربایجان ، اطراف شیراز و قصر شیرین می باشد . از زنبقهای بدون ریش می توان Iris siberian را نام برد :از میان برگهای باریک و علف مانند آن ، ساقه ای به طول 50 سانتی متر می روید که به گلهایی بسیار پهن در رنگهای آبی ، ارغوانی ، سفید ، بنفش یا ابلق ختم می شود . این نمونه در همه جا رشد می کند اما حاشیه مرداب یا جویبار را ترجیح می دهد .ب) از زنبقهای پیازی به زنبقهای گروه Juno اشاره می شود : پیاز آنها مرکب از چند برگ فلسی ضخیم است که در قاعده خود معمولاً دارای ریشه های ضخیم ، ترد و شکننده می باشد .

    1- زنبق شفاف Iris pseudacorus
    بلندی گیاه 10 سانتی متر بوده ، برگهای این گونه دارای حاشیه و رگبرگهای سفید نقره ای می باشند .فصل گلدهی : اسفند تا اردیبهشت و در ارتفاعات بالاتر حتی در خرداد نیز گل می دهند .




    2- زنبق کمانی Iris aucheri
    بلندی گیاه 35 سانتی متر بوده ، گلهای آبی کمرنگ این گونه دارای آویزهای بالدار پهن و به طول حدود 5 سانتی متر است . برای کاشت جمعی در حاشیه ها و کاشت در باغچه های سنگی مناسب است .فصل گلدهی : اسفند – فروردین




    از زنبقهای ریش دار به گروهOncocyclus اشاره می گردد :
    1- زنبق گل درشت Iris lycotisبلندی گیاه : 20 سانتی متر بوده و در سلسله جبال زاگرس می روید .فصل گلدهی : فروردین – اردیبهشت




    2- زنبق پروانه ای Iris lineolata
    بلندی گیاه 15 سانتی متر بوده ، در دشتهای خشک و سنگلاخی و یا دامنه تپه ها در خراسان ، گرگان و یا آذربایجان تا اصفهان می روید .فصل گلدهی : فروردین – اردیبهشت
    3- زنبق رضائیه Iris barnumaeبلندی گیاه 20 سانتی متر بوده ، این گونه ابتدا در حوالی دریاچه وان در شرق ترکیه شناسایی گردید و به دلیل تنوع رنگ ، نامهای مختلفی به این گونه اطلاق گردیده است .فصل گلدهی : اردیبهشت – خرداد





  10. #76
    مدیر ارشد بازنشسته آواتار afsoon6282
    رشته
    سایر رشته های مهندسی
    تاريخ عضويت
    2007/6
    محل سكونت
    شیراز
    امتیاز
    22070
    پست ها
    28,795

    Flag فریزیا

    نام فارسي : فريزيا
    نام علمي : Freesia spp
    نام انگليسي : Corm
    خانواده : Iridaceae
    مشخصات گياهي :
    فريزيا گياهي است علفي، پيازي و بومي افريقاي جنوبي كه در گلكاري از نظر توليد گل بريده اهميت بسياري دارد. ارتفاع گياه 30 تا 60 سانتيمتر و طول ساقه گل دهنده به 15 تا 32 سانتيمتر مي‌رسد. گلهاي آن معطر، قيفي شكل، به طول 5ـ 2 سانتيمتر در رأس ساقه مجتمع هستند و به رنگهاي بسيار متنوع و زنده مانند: زرد، قرمز، آبي و بنفش، صورتي و غيره مي‌باشند. برگهاي فريزيا راست و شمشيري و سبز رنگ است. پياز اين گياه توپر به شكل گلابي و به صورت ساقه زيرزميني است.
    زمان گلدهي :
    اغلب فريزياها در زمستان يا اوائل بهار گل مي‌دهند. با استفاده از ارقام متنوع و روشهاي مختلف كشت (كشت معمولي ـ تابستانه ـ ديررس ـ زودرس) مي‌توان تمام سال گل به بازار عرضه نمود.
    نيازها :
    اين گياه در شرايط آفتابي يا كمي سايه رشد مي‌كند خاك مناسب براي كشت آن بايد داراي زهكشي خوب باشد مي‌توان از مخلوط خاك برگ و تورب و ماسه و كود كاملاً پوسيده استفاده كرد. لازم است آبياري در فصل گلدهي به طور مرتب انجام گيرد و خاك مرطوب باشد و چنانچه در گلخانه كاشته شده‌اند هواي آن به‌طور مرتب تهويه شود. موقعي كه شاخ و برگ گياهان پژمرده و خشك شدند آبياري قطع مي‌گردد.
    كاشت و ازدياد :
    كاشت بذر در بهار يا پاييز ـ چون پوسته بيروني بذور اين گياهان نسبتاً سخت است بايستي قبل از كاشت به مدت 24 ساعت آنها را در آب خيس نمود. بذور را بطور خطي در گلخانه مي‌كارند، فاصله خطوط از هم 15 ـ 12 سانتيمتر، عمق كاشت 5ـ 4 ميلي متر و فاصله بذور 5/2 سانتيمتر مي‌باشد و روي آنها را با تورب الك شده مي‌پوشانند. حرارت گلخانه 20ـ 10 درجه سانتيگراد مي‌باشد و در موقعي كه برگها به‌طول 6ـ5 سانتيمتر رسيدند حرارت گلخانه را پايين مي‌آورند هواي گلخانه نيز بايد مرتب عوض شود. بذور را مي‌توان در جعبه كاشته و سپس نشاء كرد.
    كاشت پيازچه :
    پيازچه ها در اطراف پياز مادري به‌وجود مي‌آيند آنها را جدا كرده در محل خشكي تا استفاده در فصل جديد انبار مي‌كنند. پيازها را به فاصله 10 ـ 5 سانتيمتر و به عمق 5 سانتيمتر مي‌كارند. چهار روش براي پرورش اين گياهان مي توان به‌كار برد.
    1ـ كشت معمولي ـ پيازها را در پاييز در گلخانه سرد مي كارند. بايد مواظب بود كه زمستان يخ نزنند وحرارت از 13 درجه‌سانتگراد بالاتر نرود بدين طريق گلها در اسفند ماه ظاهر مي‌شوند.
    2ـ كشت تابستانه ـ پيازها را در ارديبهشت ماه در هواي آزاد مي‌كارند. گلها از تير تا شهريور ماه ظاهر مي‌شوند.
    3ـ كشت ديررس ـ پيازها را بين ماههاي مهر تا فروردين در گلخانه سرد مي كارند و در ارديبهشت و خردادماه گلها ظاهر مي‌شوند.
    4ـ كشت زودرس ـ پيازها را بين ماههاي ارديبهشت و اواخر مرداد مي‌كارند و در شهريور ماه چنانچه لازم باشد روي كرتها شاسي قرار مي‌دهند گلها از مهر تا آذر ماه ظاهر خواهند شد. فاصله بين از بين رفتن گلها و خارج كردن پيازها از زمين در حدود 6ـ 5 هفته مي باشد.
    معرفي گونه ها و واريته‌ها :
    حدود 20 گونه از اين گياه پيازي به خاطر رنگ آميزي و عطر گلهاي آن پرورش داده مي‌شود.
    امروزه بيشتر فريزياها از دورگ گيريهاي پي در پي بين گونه‌ بدست آمده‌اند. از گونه‌هاي مهم مي‌توان به موارد زير اشاره نمود.
    F. alba syn . F. lactea, F.tefracta- در اواخر زمستان و بهار گلدهي دارد. طول ساقه گل‌دهنده 30 ـ 20 سانتي متر است و گلهاي سفيد رنگ آن 8ـ 5 سانتي‌متر طول دارند. F. armstrongii - طول شاخه گل دهنده 30 سانتيمتر و گلهاي صورتي رنگ آن 5/3 ـ 3 سانتي‌متر با پايه‌هاي زردرنگ مي‌باشد.F. 'Everett' -پيازها در زمستان و بهار گل دارند و گلهاي قرمز مايل به صورتي رنگ آن 5/2 ـ 5/1 سانتيمتر طول دارند.

    F. Rijnveld’s yellow - اين گونه مشابه F. armstrongii بوده ولي گلهاي آن درشت تر و زرد رنگ هستند.
    F. 'white Swan' - گلهاي بسيار معطر سفيد با دهانه كرم رنگ دارد.
    F. 'yellow River' - گلهاي معطر آن به رنگ زرد روشن و بطول 5/2 ـ 5/1 سانتميتر است.
    F. occidentalis - F. fergusoniae - F. × kewensis syn. F.× hibrida --اين گونه داراي واريته هاي زير مي‌باشد :

    داراي گلهاي ارغواني روشن با وسط سفيد 'Apolheose'
    داراي گلهاي زرد 'Aurora'
    داراي گلهاي سفيد 'Ballerina'
    داراي گلهاي آبي و ياسي 'Celeste'
    داراي گلهاي زرد روشن 'Buttercup'
    'Elder' s Giant white'
    داراي گلهاي زرد كرمي 'Fantasy'
    داراي گلهاي قرمز 'Madame Curie'
    داراي گلهاي ارغواني 'Romany'
    داراي گلهاي صورتي 'Rose Marie'
    داراي گلهاي زرد 'Souvenir'

    كاربرد :
    فريزياها داراي چنان بوي نافذ و تندي هستند كه حتي چند گلدان و يا شاخه بريده از گل آنها مي‌تواند فضاي يك اطاق را كاملاً خوشبو نمايد. اين گياهان را مي‌توان به عنوان گياه خانگي نيز كشت نمود در اين صورت بايستي محل كشت ناحيه خنك و آفتابي باشد و ضمناً قبل از يخبندان گياهان حتماً به داخل آپارتمان منتقل گردند. كاشت فريزيا اغلب به‌صورت توده‌اي در گلخانه يا هواي آزاد صورت مي گيرد كه جهت توليد گل بريده پرورش داده مي شود.

  11. #77
    مدیر ارشد بازنشسته آواتار afsoon6282
    رشته
    سایر رشته های مهندسی
    تاريخ عضويت
    2007/6
    محل سكونت
    شیراز
    امتیاز
    22070
    پست ها
    28,795

    Flag آفتابگردان

    نام علمي: HELIANTHUS SPP
    خانواده : COMPOSITAE
    نام انگليسي : Sun Flower





    آفتابگردان گياهي يك ساله و چندساله، داراي سه نوع ريشه است : نخست، ريشه اصلي كه تا 4/2 متر در عمق زمين فروميرود. دوم ، ريشه هاي فرعي كه در 25 سانتيمتري عمق خاك پراكنده ميشوند و مهمترين بخش ريشه را تشكيل ميدهند و سوم ، ريشه هاي سطحي كه نزديك به سطح خاك هستند.

    ساقه آفتابگردان اندكي خشن است، قطر آنها 5/2 تا 5/7 سانتيمتر است و ارتفاعشان تا 4 متر ميرسد. برگها به طور متناوب روي ساقه ميرويند. اين برگها عريض، تخم مرغي يا مثلثي شكل دندانه دار ، كركدار و زبر هستند. از اين روي، گوسفندان، بويژه برهها، از خوردن آن امتناع ميكنند. طول برگها به 40 سانتيمتر و عرض آنها به 15 تا 20 سانتيمتر ميرسد. برگها رو در روي آفتاب قرار گيرند به طوري كه پهنك برگهايي كه در معرض نور هستند، همراه با تغيير جهت آفتاب تغيير جهت ميدهند و همواره به حالتي تقريباً عمود بر اشعه آفتاب قرار ميگيرند. پهنك برگ آفتابگردان، به هنگام طلوع خورشيد به سوي مشرق، در غروب به سوي مغرب و در ظهر رو به بالاست.

    گلهاي آفتابگردان در انتهاي ساقه ميرويند و گل آذين آن به صورت كلاپرگ (كپهاي) است. اين گلها روي نهنج (طبق) قرار دارند. قطر طبق در حدود 5 تا 15 سانتيمتر است. ليكن در پارهاي اوقات به 40 سانتيمتر ميرسد. طبق داراي 800 تا 1500 گل است. گلهاي اطراف طبق كاسبرگ و گلبرگ دارند. رنگ گلبرگها معمولاً زرد يا قهوهاي مايل به قرمز است و عمر گلها اغلب به 6 هفته ميرسد. اين گلها اندام زايشي ندارند. از اين روي بارور نميشوند، ليكن حشرات، بويژه زنبور عسل را به سمت طبق هدايت ميكنند.گلهاي داخل طبق كاسبرگ ندارند اما اندام ماده و نر دارند و بارور ميشوند و توليد دانه ميكنند. امروزه ثابت شده است كه گلهاي وسط ديرتر از گلهاي كناري ميرسند.

    طبق گل آفتابگردان از صفحهاي به رنگ خرمايي يا تقريباً سياه كه به سمت پايين خم شده تشكيل يافته است. تعداد آنها 1 تا 6 است. در بعضي از واريته ها طبقها هم روي شاخه هاي فرعي، هم در نوك ساقه اصلي به وجود ميآيند، در صورتي كه در بيشتر ارقام معمولاً يك طبق در انتهاي ساقه اصلي ديده ميشود.
    آفتابگردان خود بارور نيست، گرده افشاني آن بيشتر توسط حشرات انجام ميگيرد و در بعضي از واريته ها گرده افشاني به طور مستقيم است.
    تعداد كرومـوزوم هـاي آن، در ارقام يك سـاله، 17 = n است. در صورتي كه اين تعداد در ارقام چنـد ساله آن 34= n2 و 57 = n3 است. ميوه آفتابگردان نوعي «فندقه» است كه در اينجا با «دانه» مترادف گرفته ميشود. دانه ها بر روي طبق آفتابگردان در امتداد دايره هاي متحدالمركز و فشرده به هم داخل حجره ها قرار دارند.
    نياز اقليمي
    آفتابگردان گياهي است مخصوص مناطق نيمه گرمسير تا گرمسير . بهترين موقع جوانه زدن اين گياه وقتي است كه دماي خاك در حدود 10 درجه سانتيگراد باشد. مجموع درجه حرارت از زمان كاشت تا هنگام برداشت اين گياه 2600 تا 2800 درجه سانتيگراد است. آفتابگردان در صفر درجه سانتيگراد از بين ميرود.
    اين گياه در هنگام گل دادن در برابر مدت تابش نور حساسيت زيادي ندارد. از اين روي، جزو گياهان بي تفاوت (خنثي) به شمار مي آيد.
    آفتابگردان در اوايل كاشت به آب كمتري نياز دارد. ليكن پس از رشد كافي، يعني از موقع گلدهي به بعد، مقدار آب مصرفي آن افزايش مييابد، بر طبق آزمايشهاي به عمل آمده، اين گياه از زمان كاشت تا هنگام برداشت در هر هكتار به 4 تا 7 هزار متر مكعب آب احتياج دارد.
    آفتابگردان حساسيت زيادي به خاك ندارد و در هر نوع خاكي مي تواند رشد كند. ليكن در زمينهاي سفت و سنگين و زهكشي نشده مسلماً محصول خوبي نخواهد داد. اين گياه در خاكهاي شني ـ رسي يا رسي ـ شني با واكنش 7 معمولاً بهترين محصول را به بار ميآورد و در برابر شوري خاك مقاومتي بسيار اندك دارد.
    روش ازدياد
    آفتابگردان از طريق كاشت بذر تكثير ميشود.
    بذر آفتابگردان بايد عاري از تخم علفهاي هرز باشد. شكسته و پوك نباشد و داراي قوه ناميه خوبي باشد.
    بهترين زمان كاشت آن در تهران از اواسط فروردين تا اواخر ارديبهشت است. براي كاشت اين گياه، چاله هايي به عمق 3 تا 6 سانتيمتر ايجاد ميشود و سپس 2 تا 3 بذر را با هم بطور رديفي در داخل هر چاله قرار داده و روي آنها را با خاك پركنند. البته بهتر است كه بذرها را چند ساعت پيش از كاشت در آب قرار دهند.
    كاربرد
    با توجه به اينكه آفتابگردان از جمله گياهاني است كه عمر گلدهي آن حداكثر تا 6 هفته به طول ميانجامد ميتوان از آن در سطح پاركها و ميادين بصورت كشت رديفي استفاده كرد.
    اين روش كاشت آفتابگردان در زيباسازي و جلوه گري آبنماها و اطراف آنها سودمند ميباشد. به علاوه كشت آفتابگردان در گلجاي ها (فلاورباكس) براي تزيين حياط هاي كوچك، تراس ها، بالكن ها و پشت بامهاي منازل توصيه ميگردد. براي اين منظور، بهتر است انواع پرورش يافته اين گياه مورد استفاده قرار گيرند كه معروفترين آنها عبارتند از :
    Helianthus annuus nanus :
    اين گياه به خورشيد زرد و زرد طلايي معروف است. بلندي آن 50 تا 60 سانتيمتر ميباشد. گلهاي دوتائي به مقدار زياد ديده ميشوند. زمان كشت اين گياه از اوائل ارديبهشت تا اوائل خرداد و زمان گلدهي آن اواسط مرداد تا اواسط مهر است.
    از اين نوع آفتابگردان، بيشتر براي تزيين دسته گل استفاده ميكنند، همچنين كشت آن در گلجاي ها براي تزيين حياط هاي كوچك، تراس ها، بالكن ها و پشت بام هاي منازل توصيه ميگردد.
    Helianthus cucumerifolius :
    اين گياه زرد طلائي ميباشد. بلندي آن حداكثر به 150 سانتيمتر ميرسد. بوته آن به صورت كپه است. گلها متعدد ، كوچك و قطر آنها 8 سانتيمتر ميباشد. زمان كشت اين گياه اوائل ارديبهشت تا اوائل خرداد و زمان گلدهي اواسط مرداد تا اواسط مهر است.
    جهت كاشت در پاركها و ميادين در اطراف آبنماها پيشنهاد ميگردد.
    Helianthus debilis :
    اين گياه به خورشيد زيباي پاييزي معروف است. گياهي است پا بلند كه بلندي آن به 200 سانتيمتر ميرسد. رنگ گلبرگها طلائي و برنزي است. كشت آن از اوائل ارديبهشت تا اوائل خرداد و زمان گلدهي آن اواسط مرداد تا اواسط مهر ميباشد. از اين گونه بيشتر براي تزيين دسته گل استفاده ميشود.
    Helianthus intermedius
    گياهي پابلند به بلندي 250 سانتيمتر ميباشد. رنگ گلهاي زرد، قهوه اي، برنزي و ارغواني است و بعضي از گلها نيز دورنگ ميباشند. زمان كشت اين گياه اواسط فروردين تا اواسط ارديبهشت و زمان گلدهي آنها اوائل مرداد تا اوائل مهر است. اندازه گلها متوسط و ساقه ها قوي ميباشند. كشت اين نوع آفتابگردان مخصوصاً نوع دو رنگ آن در پاركها و ميادين در اطراف آبنماها توصيه ميگردد

  12. #78
    مدیر ارشد بازنشسته آواتار afsoon6282
    رشته
    سایر رشته های مهندسی
    تاريخ عضويت
    2007/6
    محل سكونت
    شیراز
    امتیاز
    22070
    پست ها
    28,795

    Flag کلم زینتی

    نام فارسي : كلم زينتي
    نام علمي : Brassica oleraceae
    نام انگليسي : Ornamental Cabbage, ornamental Kale
    خانواده : CRUCIFERAE


    گياهان گونه Brassica oleraceae هميشه سبز بوده ولي به صورت دو ساله كاشته شده و استفاده زينتي از برگهاي آن در حقيقت در طول يكسال انجام مي‌گيرد. به اين ترتيب كه در پائيز و زمستان سال اول برگها درشت و رنگين شده و با فرارسيدن بهار سال بعد برگها به سبزي گرائيده ساقه طويل گشته و توليد گل مي‌كند، بذرهاي آن نيز در تابستان مي‌رسند. گل‌هاي اين گياه از نقطه نظر زينتي حائز اهميت نيستند. ولي بهر حال زيبائي خاص خود را دارا مي باشند.
    ارتفاع و گستردگي آن در واريته‌هاي مختلف (پاكوتاه ، پابلند) متغير مي‌باشد.
    بوته‌هاي نسل F1 يكنواخت مي‌باشند و داراي برگ‌هاي تك رنگ بوده و شفافيت و خلوص رنگ‌ها نيز بيشتر مي‌باشد و از رشد سريع و قدرت و استقامت بيشتري برخوردارند. زيرا قدرت هيبريد زيادتر از قدرت والدين است.واريته‌هاي موجود در ايران همه حاصل بذرهاي هيبريد نسل‌هاي بعد از F1 بوده و برگها طيف وسيعي از رنگهاي قرمز، سفيد، صورتي و سبز را دارا مي‌باشند.
    از لحاظ شكل برگها نيز كلم‌هاي زينتي به سه دسته تقسيم مي‌گردند.
    1ـ واريته‌هاي كلم با برگهاي لبه گرد و بدون بريدگي (Round leaves ) : گياهاني پاكوتاه و توپر مي‌باشند كه برگهاي اطراف سبز بوده و برگهاي قسمت مركزي به رنگ‌هاي قرمز، صورتي و سفيد ديده مي‌شوند.
    اين واريته‌ها زود رنگ گرفته و در پائيز داراي رنگهاي درخشان و زيبا مي‌شوند.
    در برابر سرماي زمستان نيز مقاومت داشته و از بين نمي روند.
    2ـ كلم‌هاي زينتي داراي برگهاي چين خورده (Fringed leaves) : گياهاني توپر با برگ متراكم و چين خورده كه در اندازه‌هاي كوتاه قد و متوسط ديده مي‌شوند و داراي رنگ‌هاي قرمز تند، سفيد، ارغواني مي باشند. اين واريته‌هاي در پائيز رنگ گرفته و نسبت به سرماي زمستان نيز بردبار مي‌باشند.
    3ـ كلم‌هاي زينتي داراي برگهايي با بريدگي‌هاي عميق و پرمانند (Feather leaves) : اين واريته‌ها داراي برگهايي دندانه‌دار با بريدگي‌هاي عميق مي‌باشند. همچنين داراي ساقه‌اي كلفت و قوي بوده كه تاج گسترده آن را نگه مي‌دارد.
    به طور كلي مقاومترين گروه نسبت به سرماي سخت زمستانه اين گياهان مي‌باشند و جهت كاشت در مناطق با سرماي سخت بسيار مناسب هستند.
    رنگ دهي اين گروه نيز دير شروع شده و در سرماي شديد رنگ برگها شفافيت و خلوص خود را پيدا مي‌كنند.
    نيازهاي اكولوژيك :
    نور :
    به طور كلي كلم‌هاي زينتي بايد در محيط كاملاً آفتابي كاشته شوند. فاصله نشاء‌ها بايد طوري انتخاب شوند كه نور كافي به گياه برسد. در غير اينصورت ساقه‌ها جهت رسيدن به نور بلند شده و سست و توخالي خواهند شد و گياه ظاهري نازيبا پيدا خواهد كرد.
    آب :
    اين گياه به آب فراوان نياز دارد و خاك آن هميشه بايد مرطوب نگاهداشته شود.
    خاك :
    گياهان خانواده كلم در خاكي كه حاوي مقداري آهك باشد رشد مناسبي دارند، ولي بايستي با افزودن كودهاي آلي (خاكبرگ + كود پوسيده دامي) محيط خاك را خنثي و تا حدي اسيدي نگاهداشت.
    كود :
    در مورد مصرف كود براي كلم زينتي بايد كمي دقت شود، زيرا كمبود مواد غذايي سرعت و درجه رنگ دهي برگها را كاهش داده و باعث زرد شدن و ريزش برگها مي‌شود. افزودن كودآلي به خاك مناسب مي‌باشد. نكته قابل توجه اينست كه در هنگامي كه برگها در حال تغيير رنگ مي‌باشند به هيچ وجه نبايد از كود ازته استفاده نمود. زيرا برگها قدرت تغيير رنگ خود را از دست مي‌دهند.
    دما :
    تغيير رنگ و ايجاد رنگهاي زيبا در ناحيه مركزي برگها زماني آغاز مي‌گردد كه درجه حرارت هوا به 15 درجه سانتيگراد كاهش پيدا نمايد. با تقليل درجه حرارت رنگ‌ها خلوص بيشتري پيدا مي‌كنند . كلم زينتي سرماي 10ـ درجه سانتيگراد را در زمستان مي‌تواند تحمل كند. واريته‌هاي قرمز رنگ مقاومت بيشتري در برابر سرما دارند.
    روش‌هاي ازدياد :
    1ـ كاشت بذر : (هنگامي كه درجه حرارت حدود 20 درجه سانتيگراد باشد)
    زمان كاشت بذر در هواي آزاد ارديبهشت و خرداد ماه است. بذرها داخل كرت كاشته شده وقتي نشاء‌ها حدود 5 تا 6 برگه شدند مي‌توان آنها را به داخل گلدان نشايي منتقل كرد. (استاندارد دهانه گلدان نشايي حدود 10 تا 12 سانتيمتر مي‌باشد.)
    حدود 15 تا 20 روز بعد دوباره نشاء‌ها را به گلدان خياري(استاندارد دهانه آن 20 سانتيمتر مي‌باشد) منتقل مي‌كنند.
    در مرحله‌اي كه نشاء در گلدان خياري قرار دارد به گياه به هيچ وجه نبايد كود ازته داده شود زيرا در كيفيت و سرعت تغيير رنگ برگها تاثير منفي دارد.
    زمان كاشت در زمين اصلي :
    از اواسط پائيز كه هوا خنك مي‌شود مي‌توان اقدام به كاشت آن نمود.
    2ـ تقسيم بوته :
    عمل تقسيم بوته شيوه‌اي متداول جهت تكثير اين گياه است كه در فصل بهار (اواخر اسفند تا اواخر فروردين) صورت مي‌گيرد.
    آفات و بيماريها :
    به طور كلي چون اين نشاء‌ها در سطوح نسبتاً كوچك جهت زيبائي كاشته مي‌شوند. مشكل چنداني در رابطه با آفات نخواهند داشت. در هر حال از جمله آفات كلم زينتي مي‌توان به موارد زير اشاره نمود.
    ـ پروانه سفيد كلم Pieris brassicae L.اين پروانه سفيد رنگ در روي كلم زينتي تخمگذاري نموده و لارو حشره‌ از برگهاي كلم تغذيه نموده و از برگها فقط رگبرگها را باقي مي‌گذارد.
    مبارزه :
    مبارزه شيميايي با سم‌هاي كلري مثل تيودان كه به نسبت يك در هزار در آب حل شده باشد، انجام پذيراست. با حشره‌كش ميكربي توريسيد (Thuricid) هم لاروهاي سفيده كلم را مي‌توان از بين برد. مبارزه از طريق سوزاندن باقيمانده برگهاي كلم نيز امكانپذير است.

    2ـ شته كلم : Brevicoryne Brassicae L.
    اين شته بيشتر روي برگهاي كلم ديده مي‌شود و در تمام نقاط ايران وجود دارد.
    ـ مبارزه با آن بوسيله سوزاندن باقيمانده برگهاي كلم انجام مي‌گيرد.
    ـ براي مبارزه شيميايي مي‌توان سولفات دونيكوتين 40 % را به نسبت يك تا دو در هزار درصد ليتر آب، با 75 تا 100 قسمت مويان حل كرده و روي كلم‌ها پاشيد.

    ـ كاربرد :
    ـ اين گياه به طور كلي مقاومت زيادي نسبت به آلودگي و خشكي ندارد، در عين حال در بسياري از نقاط شهر در داخل رفيوژها، لچكي‌ها و ميادين كاشته شده است. بخصوص در رفيوژها و لچكي‌ها كاشت آنها مستلزم حضور انسان، آبياري و مراقبت مي‌باشد كه در نهايت نتيجه مطلوب را از لحاظ زيباسازي نيز ايجاد نمي‌كند و مشاهده برگ‌هاي غبار گرفته و پژمرده اين گياه تاثير مطلوبي بجاي نمي‌گذارد.
    ـ در ميادين نيز با رعايت فاصله از حاشيه و بدور از دود مستقيم اگزوز اتومبيل‌ها مي توان از اين گياه استفاده نمود.
    ـ بهترين كاربرد اين گياه زيبا كاشت آن در باغ و پارك براي ايجاد نقش همراه با گياهان پوششي هميشه سبز مي‌باشد. بعنوان گياه پوششي كه در زمستان كاربرد دارد مي‌توان از چمن، شبدر، پاپيتال و پيچ تلگرافي استفاده نمود.


  13. #79
    مدیر ارشد بازنشسته آواتار afsoon6282
    رشته
    سایر رشته های مهندسی
    تاريخ عضويت
    2007/6
    محل سكونت
    شیراز
    امتیاز
    22070
    پست ها
    28,795

    Flag فلفل زینتی

    نام فارسي : فلفل زينتي
    نام علمي : Capsicum annuum
    نام انگليسي : Ornamental pepper
    خانواده : SOLANACEAE

    ويژگيهاي گياهي :
    گونه هاي مختلف جنس Capsicum شامل درختچه‌هاي كوتاه، دائمي و هميشه سبز مي‌باشند كه معمولاً به صورت گياهان يكساله در فضاي بازكاشته مي‌شوند.
    فلفل زينتي (Capsicum annuum ) به دليل ميوه‌هاي زيبا كه ابتدا سبز، سپس زرد و بتدريج به قرمزي مي‌گرايند مورد توجه مي‌باشد. گل‌هاي ستاره‌اي شكل آن نيز در خور توجه بوده و در بهار به تعداد زياد در روي گياه ظاهر مي‌شوند.
    فلفل زينتي گياهي سريع‌الرشد مي‌باشد. حداكثر گستردگي و ارتفاع آن حدود 30 سانتيمتر بوده و بوته مانند است. برگها سبز روشن و به شكل مستطيلي يا تخم‌مرغي مي‌باشد. گياهاني كه در فضاي بازكاشته مي‌شوند. هنگامي كه به گل مي‌نشينند، گرده افشاني و لقاح آنها بوسيله باد و حشرات انجام مي‌شود و در مورد گياهان داخل محوطه بسته مي‌توان عمل گرده‌افشاني را با يک
    برس نرم انجام داد






    نيازهاي اكولوژيك :
    نور :
    در محيط آفتابي بايد كاشته شود .
    آبياري :
    ميزان آبياري بايد طوري باشد كه هميشه سطح خاك مرطوب باشد.
    خاك :
    به خاك حاصلخيز و غني با زهكشي مناسب نياز دارد. مخلوطي از كود دامي پوسيده + خاك باغچه + ماسه به نسبت مساوي، ، خاك مناسبي خواهد بود.
    دما :
    فلفل زينتي نسبت به سرما بسيار حساس است و حداقل درجه حرارت قابل تحمل براي آن حدود 4 درجه سانتيگراد مي‌باشد. بنابراين در صورت كاشت آن در فضاي باز در اواخر پائيز اين گياه از بين مي‌رود و چنانچه در محوطه بسته با درجه حرارت متعادل نگاهداشته شود اين گياه دائمي مي‌باشد.
    روش ازدياد :
    ازدياد اين گياه از طريق كاشت بذر انجام مي‌گيرد.
    زمان كاشت بذر :
    اسفند ماه در گلخانه داخل كرت كاشته مي‌شود. وقتي نشاء‌ها 6 ـ 5 برگه شد به گلدان نشايي با قطر دهانه (12 ـ 10 سانتيمتر) منتقل مي‌شوند. بذرها ظرف 15 ـ 10 روز جوانه مي‌زنند.
    پس از مدتي كه نشاء ها بزرگتر شدند و ريشه كافي ايجاد نمودند، تعويض گلدان كرده و نشاء‌ها به گلدان خياري (قطر دهانه 20 سانتيمتر) منتقل مي‌شوند.
    زمان كاشت در زمين اصلي : اواخر بهار

    آفات و بيماريها :
    اين گياه ندرتاً به آفت و بيماري دچار مي‌شود.
    كنه قرمز (Red spider mite)
    مبارزه : بوسيله كنه كش‌هاي متداول
    شته نيز بندرت ممكن است به اين گياه صدمه وارد سازد.
    كاربرد :
    بهترين استفاده از اين گياه كاشت در فلاورباكس‌هاي پارك و باغ و نيز در داخل ساختمان (به صورت دائمي) مي‌باشد.
    در باغچه‌هاي منازل و پاركها به صورت توده‌اي در داخل چمن مي تواند مورد استفاده قرار گيرد.
    در هنگام استفاده از اين گياه بايد مراقب اطفال بود، زيرا كه ميوه‌هاي رنگين آن جلب نظر كودكان را نموده و تندي آن موجب بروز ناراحتي مي‌گردد.


  14. تشكرها از اين پست


  15. #80
    مدیر ارشد بازنشسته آواتار afsoon6282
    رشته
    سایر رشته های مهندسی
    تاريخ عضويت
    2007/6
    محل سكونت
    شیراز
    امتیاز
    22070
    پست ها
    28,795

    Flag شب بو

    نام فارسي : شب بو
    نام علمي : Matthiola spp
    نام انگليسي : Stock


    اين گياه از خانواده شب بو CRUCIFERAE بوده، داراي گونه‌هاي يكساله و چندساله است كه بصورت يكساله يا دو ساله بكار مي‌روند. گونه M . incana در گلكاري مورد استفاده قرار مي‌گيرد.
    گونه M. bicornis (evening stock) داراي گل‌هاي كم پر و خوشه‌هاي كم گل به رنگ بنفش كم‌رنگ و به هنگام شب بسيار معطر است. ارتفاع آن به 45 ـ 30 سانتيمتر مي‌رسد.
    گونه M. incana (week stock ـ (ten
    براي گلكاري در ايام نوروز مورد استفاده قرار مي‌گيرد. داراي واريته‌هاي پاكوتاه و بلند مي‌باشد كه نوع كوتاه آنرا شب بو مجلسي مي نامند.
    ارتفاع نوع پا بلند 75 ـ 30 سانتيمتر و نوع پا كوتاه 20 ـ 15 سانتيمتر است.
    گلها : كم پر يا پرپر كه در يك يا چند گل آذين خوشه افراشته قرار گرفته‌اند و به رنگهاي صورتي، سفيد، قرمز لاكي، بنفش كمرنگ، عنابي روشن، زرد كمرنگ مايل به شيري ديده مي‌شوند. انواع پرپر معمولاً بذر نمي‌دهند و تك شاخه هستند.
    برگها : باريك و نيزه‌اي ، به رنگ سبز – خاكستري هستند.
    ميوه : خورجين
    زمان گلدهي : بسته به زمان و محل كاشت بذر مي‌توان در هر فصلي از سال آن را به گل نشاند ولي زمان گلدهي اصلي آن در تهران اواخر اسفند تا اواسط فصل بهار است.
    ازدياد : به منظور استفاده از گل در اوايل فروردين ماه بذور را اواخر تابستان و يا اواخر پائيز مي كارند. در مناطقي كه داراي تابستان خنك هستند مي‌توان بذر شب‌بو را اوايل بهار در خزانه كاشت كه گلها اوايل تابستان تا اوايل پائيز مرتباً ظاهر مي‌شوند.
    فاصله كاشت : براي نوع پاكوتاه 20 ـ 15 سانتيمتر يعني حدود 40 بوته در هر متر مربع و براي نوع پا بلند 30 ـ 25 سانتيمتر يعني حدود 25 بوته در هر متر مربع مناسب است.
    نيازهاي زيست‌محيطي :
    براي گلدهي مناسب بايد در محلي كه داراي آفتاب كامل، خاك حاصلخيزو مرطوب با زهكشي خوب و هواي خنك باشد كاشته شود. نسبت به سرما نيمه مقاوم بوده و تا دماي 5 ـ درجه سانتيگراد را تحمل مي‌كند.
    اين گياه اگر هنگام رشد، قبل از گلدهي بيش از 6 ساعت در هر روز در دماي بالاتر از 18 درجه سانتيگراد قرار گيرد گل نخواهد داد. بهترين دماي شب هنگام براي گلدهي بهتر آن 4 ـ 2 درجه سانتيگراد است.
    كاربرد :
    بعنوان گل بريده، گلداني و گل زينتي براي كاشت در حاشيه ها و تپه‌هاي گل و ايجاد زمينه رنگي در بهار در پاركها مورد استفاده قرار مي‌گيرد.
    معمولاً انواع كم پر براي كاشت در حاشيه‌ها و انواع پر پر براي كاشت گلداني و گل بريده كاربرد دارند.
    گونه‌هاي پاكوتاه (شب بومجلسي) براي كاشت روي تپه‌هاي گل و جلوي حاشيه‌ها مناسبند و بايد بصورت متراكم كاشته شوند تا نماي خوبي پيدا كنند.
    گونه‌هاي پا بلند را در مكانهاي محفوظ از باد مي‌توان در رديف‌هاي پشتي حاشيه‌ها و يا براي ايجاد دورنماي رنگين در سطح چمنكاريها استفاده نمود.
    اصولاً كاشت توده‌اي گلها بهتر است بصورت تك رنگ صورت گيرد و اگر تركيب رنگها مورد نظر بود با ايجاد نوارهاي رنگين مي‌توان يك هماهنگي و هارموني مناسب بوجود آورد.
    گل شب بو براي كاشت در گلجاي‌هايي كه روي زمين و يا كنار پله‌ها قرار ‌مي‌گيرند نيز مناسب است. شب‌بوي پابلند را در قسمت وسط گلجاي و شب‌بوي پاكوتاه را در حاشيه گلجاي مي‌كارند.
    آفات و بيماريهاي شب‌بو
    از آفات قابل ذكر شب‌بو مي‌توان شته را نام برد :
    1ـ شته
    اين گل بيش از ساير گلها در معرض حمله شته قرار مي‌گيرد، اين آفت با مكيدن شيره گياه باعث ضعيف شدن بوته و خراب شدن برگهاي آن مي‌شود.
    به محض مشاهده آفت (قبل از اينكه زياد شوند) و يا براي پيشگيري از ابتلاء از اوايل پائيز تا موقع گل دادن بوته‌ها را بايد هر دو هفته يكبار با محلول يك تا يك و نيم درهزار مالاتيون سيا ناميد و يا ديازينون سم‌پاشي نمود.
    البته شستشوي برگهاي آلوده به شته توسط آب نيز موثر است.
    براي پيشگيري از ابتلا به بيماريهاي قارچي بايد از تداوم رطوبت بالاي خاك جلوگيري نمود، موارد ذيل در اين گياه متداول است:

    1ـ سفيدك داخلي (دروغي) شب بو Peronospora parasitica
    ابتدا از سطح فوقاني برگها لكه‌هاي زرد پيدا مي‌شود، سپس در پشت همين لكه‌ها در سطح زيرين برگها پوشش خاكستري مايل به سفيد بوجود مي‌آيد. اين قارچ ساقه گلها را نيز مورد حمله قرار مي‌دهد. ساقه‌هاي مبتلا اغلب به شدت كج شده و رشد گل ها با اشكال روبرو مي‌شود. لكه‌هاي زرد روي برگها سرانجام قهوه‌اي رنگ مي‌شوند.
    براي مبارزه بوته‌ها را درچند نوبت با قارچ‌كش زينب سم‌پاشي مي‌كنند. اگر تعداد بوته‌هاي آلوده كم است آنها را از خاك خارج نموده و مي‌سوزانند.

    2ـ زنگ شب بو Puccinia trabutii Roum
    ابتدا در سطح برگها لكه‌هاي مدور يا بيضي سفيد يا زرد نمايان مي‌شود و بعد از مدتي در سطح زيرين برگ اپيدرم پاره شده و اسپورهاي قارچ نمايان مي‌شوند. برگهايي كه در حال خشك شدن هستند بيشتر مورد حمله اين قارچ قرار مي‌گيرند.
    براي مبارزه شيميايي به محض ظهور علائم بيماري بوته‌ها را با قارچ كش زينب به نسبت دو در هزار سم‌پاشي شوند.
    روش ديگر مبارزه در آوردن بوته‌هاي آلوده و سوزاندن آنهاست.
    گردد.


  16. تشكرها از اين پست


صفحه 8 از 9 نخستنخست ... 456789 آخرينآخرين

تاپیک های مشابه

  1. تشخیص و تمایز گیاهان زینتی شبیه به هم!
    توسط hortilover در تالار گل و گیاهان زینتی
    پاسخ ها: 15
    آخرین ارسال: 2013/9/21, 01:00 PM
  2. پاسخ ها: 23
    آخرین ارسال: 2012/1/15, 12:59 PM
  3. معني و روانشناختي گلها و گياهان
    توسط سرمد حیدری در تالار گل و گیاهان زینتی
    پاسخ ها: 5
    آخرین ارسال: 2010/2/25, 10:46 PM
  4. پاسخ ها: 0
    آخرین ارسال: 2009/4/17, 11:44 PM

عبارت‌های مرتبط

گل فرزیا

گل لوبلیا

نام انگلیسی ژربرا

گلها و گیاهان زینتی

گياهان زينتي يكساله

نام تيره كلم گل زينتي

گل زینتی فرزیا

گل های قشنگ و زینتی در مناطق مختلف

برچسب های اين تاپیک

ثبت اين صفحه

ثبت اين صفحه

قوانين ارسال

  • شما نمی‌توانيد تاپيک جديد ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانيد پاسخ ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانید فایل ضمیمه ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانيدنوشته‌های خود را ويرايش كنيد
  •