اطلاعاتی در مورد ماشین های کاشت، داشت و برداشت!!!

[masoud71]

اهداف خاك ورزی:
هدف اصلی خاك ورزی، افرایش عملكرد و حفظ یا اصلاح منابع تولید است؛ لیكن کشاورزان خاك ورزی را به منظور دفن بقایای گیاهی مخلوط كردن كودهای شیمیایی با خاك اصلاح خاك، از بین بردن علفهای هرز تهیه بستر بذر، اصلاح رژیم رطوبتی - حرارتی Hydrothermal) ) و هوا دهی خاك و كمك به نفوذ بهتر ریشه انجام می دهند. انواع متفاوتی از سیستم های خاك ورزی كه امروزه مورد استفاده قرار می گیرند در طی سالیان طولانی گذشته تكامل یافته و به همین دلیل اجرای آنها به روشهای گوناگونی بر كشاورزی و همچنین محیط زیست اثر می نماید.

اهداف بلند مدت اهداف كوتاه مدت
تولید محصولات زارعی با صرفه اقتصادی مطلوب كنترل علفهای هرز
حفاظت محیط زیست
- آب
- هوا
- مناظر طبیعی آماده سازی بستر بذر جهت کشت و زرع گیاهان
- اصلاح رژیم رطوبتی خاك
- افزایش یا كاهش نفوذ پذیری
- حفظ رطوبت خاك
حفظ منابع طبیعی شكستن لایه های محدود كننده رشد ریشه
مدیریت بقایای گیاهی
- حفظ و بهبود سطح سلامت و حاصلخیزی خاك
- ممانعت از تخریب، فرسایش ، شوری و متراكم شدن خاك مخلوط كردن كودهای شیمیایی و مواد اصلاح كننده با خاك
شكستن سله خاك
تسطیح خاك جهت انجام آبیاری
كاهش جمعیت آفات و بیماریها
- تخریب پناهگاه آفات
- مخلوط كردن آفت كش ها با خاك
جدول شماره1: اهداف کلی سیستم خاک ورزی
تكامل سیستم های خاك ورزی :
بشرطی هزاران سال برای افزایش میزان تولید مبادرت به خاك ورزی كرده است. از ابزارهای ابتدایی خاك ورزی می توان گاو آهن سبك و چوبی را نام برد كه 3000 سال قبل از میلاد مسیح و زمینهای ساحل رود خانه های فرات و نیل مورد استفاده قرار می گرفت.
نخستین گاو آهن مجهز به نوك آهنی كه ابتدا با دست كشیده می شد بیش از 2000 سال قبل در چین ساخته شد . در طول نخستین قرن میلادی از گاو میش برای كشیدن ابزارهای خاك ورز استفاده شد و پس از آن گاو آهنهای سه تیغه، ابزارهای شخم – كاشت و چنگه تكامل یافتند . تیغه های آهنی حدود 2000 سال قبل در روم ساخته شد و گاو آهن مجهز به این نوع تیغه با هشت گاو نر و روی خاكهای سخت و سنگین كشیده می شد. تكامل چرخ، پیش بر و صفحه برگردان در ساختار گاو آهن در اوایل قرن چهاردهم در اروپا صورت گرفت0 ظهور ابزارهای خاك ورزی شبیه انواع امروزی از اوایل قرن شانزدهم با عرضه گاو آهنی به نام روترهام (Roterham) در انگستان و اسكاتلند آغاز شد. اصول طراحی این گاو آهن هنوز معتبر است.
رویداد های تاریخی مهم دیگری كه با سخت ابزارهای خاك ورز از ابتدای قرن 18 به بعد ارتباط داشتند عبارتند از :
1721. عرضه گاو آهن چرخدار با تیغه چدنی و صفحه برگردان مدور
1760. ساخت صفحه برگردان خمیده.
1798. طراحی یك گاو آهن برگردان دار با محاسبات ریاضی به وسیله توماس جفرسون
1813. اختراع گاو آهن برگردان چدنی با تیغه، صفحه برگردان و كفش جداگانه.
1820. عرضه كولیتوار اسبی بیلچه دار برای خاك ورزی و دفع گیاهان هرز بین ردیف كشت.
1837. ساخت گاو آهن فولادی با تیغه و صفحه برگردان یكپارچه به وسیله جان دمیر، آهنگر اهل ایلی نوی آمریكا . این گاو آهن شخم در خاكهای چسبنده را عملی ساخت.
1847. اختراع گاو آهن بشقابی.
1850. به كار گیری تراكتورهای غول پیكر بخاری شخم از این سال به بعد.
1868. ارائه طرح صفحه برگردان سه لایه كه هنوز رواج دارد به وسیله جان لین.
1869. اختراع چنگه دندانه فنری .
1877. اختراع دیسك (چنگه بشقابی) دارای پره های مقعر .
1839. عرضه نخستین تراكتور بنزینی در ایلالات متحده و جایگزینی تدریجی دام با آن.
1907. ساخت ماشین شخم یا گاو آهن خود گردان در آلمان .
18-1914. شتاب گیری مكانیزاسیون به دلیل كاهش نیروی كار و افزایش تقاضا برای تولیدات كشاورزی.
1920. ارائه طرح ها ری فرگوسن برای اتصال چهار نقطه مكانیكی گاو آهن.
1924. ساخت دیسك یك زانویی(آفست).
1930. عرضه خاك ورزهای دوار ساخت سوییس در ایالات متحده.
دهه 930. توسعه گاو آهن سوار قابل اتصال به سیستم اتصال سه نقطه ( ابتدا در انگلستان ).
1941. عرضه جك های هیدرولیك روی ابزار های كشیدنی.
1941تا 1945. شتاب روند مكانیزاسیون كشاورزی بر اثر جنگ جهانی دوم.
1953. تكامل مكانیسم ایمنی گاو آهنها.
دهه 1960. عرضه كولتیو اتورهای دو اروتنک کنهای انتخابی.
پس از جنگ جهانی دوم در نتیجه پژوهشهای مراكز علمی و آموزشی طرح های جدیدی از گاو آهن و سایر ابزارهای خاك ورز ارائه شد . این پژوهش ها بر اساس درك صحیح فرایند خاك ورزی و در راستای اصلاح كیفیت كار ابزار های خاك ورز، كاهش مقاومت خاك در برابر این ابزارها ، دستیابی به ویژگی های چون سبکی، مقاومت و دوام زیاد، سهولت سرویس و نگهداری، كارایی بالا وسایر مشخصات مطلوب برای سازندگان بود.امروزه به خوبی مشخص شده كه در هرناحیه اگر اكولوژیكی نوع سیستم خاك ورزی متناسب با شرایط اجتماعی و اقتصادی تكامل یافته است كه قادر به حمایت گیاهان آن ناحیه است. در كشورهای توسعه یافته در كنار مدیریت علفهای هرز از طریق خاك ورزی مدیریت بقایای گیاهی از طریق باقی گذاردن در سطح خاك ویا اختلاط آن با خاك، این بقایا در خاك حفظ می شوند و لذا خاك ورزی در این مناطق نیازمند ادوات و ابزارهای ویژه ای است.
سیستم های خاك ورزی كه قادر به مقابله با محدودیت های اكولوژیكی خاك و همچین كمك به رشد كیاه باشند، بسیار گسترده اند و بسته به تنوع خاك، اقلیم، اندازه مرزعه ، وضعیت بقایای گیاهی و وضعیت نهاده هایی چون انرژی ، آبیاری، كودهای شیمیایی مورد استفاده قرارمیگیرند شدت خاكورزی، از شخم های عمیق كه با استفاده از گاو آهن های برگرداندار و یا گاو آهن بشقابی خاك را كاملا زیر و رو می كنند. تا حداقل به هم زدن خاك در حضور یا عدم حضور بقایا متفاوت است، در فاصله بین این دو طیف سیستم های خاك ورزی متنوعی وجود دارند كه بسته به میزان بهم زدن خاك و حفظ پوشش بقایای گیاهی درجه بندی می شوند.
سه اصل مهم در خاک ورزی شامل:
الف-حداقل کردن خاک جابجا شده حین عملیات خاک ورزی.
ب- پوشش دائمی خاک با مواد ارگانیک
ج- تناوب گیاهی.
سازگاری و انتخاب سیستم
به طور کلی طی بررسیهای انجام شده انتخاب سیستم در هر منطقه با توجه به عوامل زیرانجام پذیر می باشد:
- نوع کشت
- میزان بقایا
- شرایط اقلیمی
- شرایط خاک
- عوارض زمین
- تناوب
- ادوات و ماشینهای در دسترس
- نهاده هایی قوی تر و تاثیر گذارتر
انواع سیستم های کاشت شده در منطقه :
به طور کلی دو نوع سیستم قابل کشت در منطقه وجود دارد که مورد بررسی قرار گرفت.


شکل 1- کاشت با خاک ورز حفاظتی شکل 2_ کاشت با بذرکار سانترفیوژ
1-سیستم مرسوم
که همان سیستم رایج بین کشاورزان می باشد که به دلیل کمبود امکانات لازم و مشاع بودن زمین ها و عدم تسهیلات بیشتر بهره برداران منطقه در سال زارعی 86-85 از این روش استفاده کرده اند که ماشین های مورد استفاده در این سیستم شامل : گاو آهن برگردان دار، لولر ، فارور، کارنده، سمپاش، کمباین ، می باشد که این سیستم دارای ویژگی های از جمله:
- صرف زمان زیاد جهت انجام عملیات زارعی
- کاهش حاصل خیزی و توانایی کشت پذیری خاک
- فرسایش شدید تر ادوات
- اثر فشردگی خاک به دلیل تردد ماشینهای سنگین تر
- نیاز به خاک ورزی در عمق بیشتر
- تقاضای روز افزون به تراکتورهای سنگین تر می باشد که حدود 165 هکتار با این روش کشت گردیده است.
2-سیستم خاکورز حفاظتی :
این سیستم به نوبه خود دارای مزایا و برتریهای نسبت به سیستم مرسوم می باشدکه شامل:
-استفاده بهینه از آب
- تغذیه بهینه
- حداقل کردن انرژی مصرفی
- تولید همراه با حفاظت از منابع
- استفاده از فرایند های بیولوژیکی در خاک
می باشدکه در این سیستم ماشین های استفاده شده شامل گاو آهن مرکب ، کارند ، سمپاش ، و کمباین و جمع کننده خرد کنند بقایا می باشد .




انواع سیستم های خاك ورزی :
یكی از دلایل متنوع بودن سیستم های خاك ورزی تنوع خاك ، اقلیم ،گیاه و شرایط اجتماعی – اقتصادی ناحیه اگر و اكو لوژیكی است . به دلیل تنوع بسیار زیاد روشها و همچنین واژه هایی كه این روشها را تشریح می كتند و برای جلو گیری از اشتباه و اختلاط مفاهیم این واژه ها كلیه روشهای موجود در دو طبقه اصلی در شكل ذیل آمده است .
گروه اول شامل روشهایی از خاك ورزی است كه بقایای گیاهی قبل از انجام خاك ورزی از زمین حذف ویا سوزانده می شود اما خاك ورزی در گروه دوم در داخل بقایای گیاهی موجود دار سطح خاك انجام

[masoud71]

ماشین برداشت نیمه مكانیزه پنبه در كشور طراحی و ساخته شد













اتحادیه تعاونیهای كشاورزی پنبه كاران كشور اعلام كرد: ماشین برداشت نیمه مكانیزه پنبه در كشور توسط مبتكر گرمساری طراحی و ساخته شد.








اتحادیه تعاونیهای كشاورزی پنبه كاران كشور اعلام كرد: ماشین برداشت نیمه مكانیزه پنبه در كشور توسط مبتكر گرمساری طراحی و ساخته شد.
به نقل از اتحادیه تعاونیهای كشاورزی پنبه كاران كشور(پارس) ،یكی از مسایلی كه زراعت پنبه كشور با آن مواجه بوده و سبب شده است، رغبت كشاورزان به كشت پنبه كم شود، مسئله برداشت محصول با دست و به كمك كارگر است.
بنابر این گزارش، این امر نه تنها از نظر فراهم كردن كارگر در زمان برداشت با مشكل روبرو بوده، بلكه هزینه سنگینی را نیز برای پنبه كار در بردارد كه در نتیجه باعث كاهش درآمد پنبه كار و انگیزه تولید می شود.
اتحادیه تعاونی های كشاورزی پنبه كاران كشور از ابتدای فعالیت خود همواره به فكر حل این مشكل بوده و چون به علت كوچك شدن اراضی امكان استفاده از ماشین برداشت پنبه موجود نبود، لذا در صدد یافتن ماشین برداشت مناسب اراضی كوچك بود تا اینكه در پی تلاش فراوان و مستمر موفق شد به همت جوانان مبتكر و تحصیل كرده در رشته ماشین های كشاورزی اقدام به طراحی و ساخت ماشین برداشت نیمه مكانیزه پنبه نموده و پس از سه سال كوشش ماشین مزبور به عنوان نمونه ساخته و مورد آزمایش قرار گیرد.
مهندس بشر مسئول این پروژه و مدیر بذر و تحقیقات اتحادیه پنبه كاران كشور در حضور مدیرعامل اتحادیه و اعضای هیات مدیره تعاونی پنبه كاران گرمسار گفت: این اتحادیه در راستای كمك به كشاورزان پنبه كار و كاهش هزینه تولید و افزایش درآمد آنان و در نهایت برای مقرون به صرفه كردن پنبه كاری در سال ۸۵ به پیشنهاد یك مبتكر جوان ایرانی تصمیم گرفت به ساخت ماشین نیمه مكانیزه برداشت كمك مالی كند.
این ماشین اولین بار در سال ۸۶ مورد آزمایش قرار گرفت و پس از رفع نواقص موجودو تكمیل آن، در سال جاری دوباره آزمایش شد كه خوشبختانه نتیجه كار بسیار مطلوب بود و لذا با یاری خداوند از سال آینده به بهره برداری فراگیر خواهد رسید.
وی در مورد ویژگی این دستگاه گفت : این ماشین با هشت ساعت كار می تواند حداقل معادل برداشت ۸نفر كارگر ، محصول برداشت كند و پنبه بسیار تمیز و در حد درجه یك به پنبه كار تحویل می دهد كه در برداشت دستی این كار كمتر انجام می شود.
بشر در ادامه افزود: تا به حال آزمایشها نشان داده ظرف یك ساعت ۵۰ كیلوگرم پنبه برداشت كرده كه در برداشت دستی این میزان توسط یك كارگر با حداقل ۸ ساعت كار انجام می شود.
بشر ، در مورد هزینه تولید این دستگاه افزود : ساخت این دستگاه ۱۲ تا ۱۵ میلیون تومان هزینه داشته كه برای تولید انبوه آن قطعاً این رقم خیلی كمتر خواهد شد.
بهرام نظری مدیرعامل اتحادیه پنبه كاران كشور نیز ضمن تایید این دستگاه گفت : سعی اتحادیه بر این بوده است كه این طرح برای پنبه كار توجیه اقتصادی داشته باشد كه خوشبختانه از چنین ویژگی برخوردار است و كار ماشین مورد توجه اعضای هیات مدیره پنبه كاران گرمسار نیز قرار گرفت.
رستمی ، طراح و مبتكر این دستگاه نیز در مورد ظرفیت و مسائل فنی آن گفت : این طرح بعد از چهار سال به بهره برداری رسید . ظرفیت آن به نحوی است كه می تواند در طول یك شیفت كاری ۴۰۰ كیلوگرم پنبه از مزرعه ای با عملكرد سه تن برداشت كند كه از نظر مقیاس ۸ كارگر در روز این كار را انجام می دهد . وی افزود: سوخت آن گازوئیل است كه در روز ۸ لیتر مصرف دارد . ظرفیت مخزن پنبه آن نیز ۴۰ كیلوگرم و ظرفیت خرطوم های آن تا شش عدد قابل افزایش است.

[yafa 7]

کاش می شد عکس همه ماشین هایی که معرفی کردید و بذارید.
مرسی از مطالب مثل همیشه مفیدتون...

[masoud71]

کاش می شد عکس همه ماشین هایی که معرفی کردید و بذارید.
مرسی از مطالب مثل همیشه مفیدتون...

عکساش به زودی خواهم گداشت

[avalinstareshab]

دوستان هرکس دوست دارد اطلاعاتی در مورد ماشین های برداشت بداند یا بنویسد در داخل این تاپیک بنویسد.

سلام من دانشجوي ماشينالات هستم اگه ممكنه مطالبي در مورد ماشين هاي برداشت گندم در اختيار من بذاريد مرسي

[masoud71]

نکاتی در مورد برداشت گندم توسط ماشین الات

محصول اصلی بخش کشاورزی نه تنها در کشور عزیز ما ایران، بلکه در جهان، غلات و در راس آن گندم است. سطح زیرکشت گندم در ایران سالانه بین 6 تا 7 میلیون هکتار می باشد که به صورت آبی و دیم در نقاط مختلف کشور کشت می شود. نام گندم در فرهنگ ملت ایران دارای ارزش معنوی بوده و از تقدس فراوان در میان تولیدکنندگان و مصرف کنندگان برخوردار می باشد؛ به طوری که به ندرت باقی مانده های نان همراه با دیگر پس مانده های مواد غذایی در سطل های زباله دیده می شود.
دانه گندم که به آرد و سپس نان تبدیل می شود در سبد غذایی روزانه مردم ایران وجود دارد و قوت اصلی آنان را تشکیل می دهد. بنابراین بر کلیه افراد جامعه فرض است که از دانه، دانه گندم و فرآورده های آن به نحو مطلوب استفاده و به هر نحو ممکن از دورریز آن جلوگیری به عمل آورند.
از ضایعات گندم در مزرعه (قبل و یا حین برداشت) حین برداشت) و پس از برداشت (حمل و نقل، نگه داری، تبدیل گندم به آرد و نان) بایستی جدا خودداری نمود.
تعریف ضایعات گندم
کاهش کمی و کیفی محصول گندم در مراحل مختلف قبل از برداشت محصول، حین برداشت و پس از برداشت را ضایعات می نامند.
قبل از پرداختن به انواع ضایعات گندم مختصری در مورد چگونگی برداشت محصول گندم در ایران به آگاهی خوانندگان محترم می رسد:
برداشت گندم در ایران به روش های ماشینی (استفاده از ماشین کمباین و دروگر)، سنتی (دست و داس) معمول می باشد. گفتنی است که برداشت سنتی در مناطق کوهستانی و قطعات کوچک شیب دار که عمدتا به صورت دیم کشت می گردد، انجام می شود حدود 10 درصد برداشت را شامل می گردد. برداشت با دروگر نیز مختص مزارع کوچک است. معمولا کشاورزانی که به کاه گندم نیاز بیشتری دارند، ترجیح می دهند محصول گندم خود را با دستگاه دروگر برداشت کنند. نزدیک به 10 درصد مزارع گندم کشور با دروگر برداشت می شود. عمده محصول گندم در ایران که بالغ بر 80 درصد سطح زیرکشت را شامل می گردد، توسط ماشین کمباین برداشت می شود.
طبق برآورد کارشناسی و مشاهدات عینی میزان درصد ضایعات محصول در هر سه شیوه برداشت و در شرایط فعلی تا حدود زیادی مشابه بوده و اختلاف معنی داری با یکدیگر ندارد.
انواع ضایعات محصول
برآورد کارشناسی در مورد ریزش طبیعی محصول حدود 2 درصد است.
الف- عوامل آگروتکنیکس
- اختلاط بذری که موجب می شود محصول گندم یک مزرعه به طور همزان نرسد. در این حالت خوشه سبز، خوشه خشک و خوشه نیمه مرطوب در مزرعه وجود داشته و موجب می گردد اختلال در برداشت ایجاد و در نتیجه ضایعات محصول هنگام برداشت افزایش یابد.
- نامناسب بودن روش کاشت، بخصوص شیوه کاشت سنتی با کرت های کوچک که چنانچه با کمباین برداشت گردد با ضایعات زیادی همراه خواهد بود.
- وجود علف های هرز بخصوص پهن برگ ها در مزرعه گندم موجب می گردد، برداشت محصول توسط کمباین با مشکل مواجه شده و ضایعات زیادی را به دنبال داشته باشد.
- بادزدگی محصول از دیگر عوامل ضایعات حین برداشت است، زیرا در این حالت دانه های گندم سبک و کم وزن، چروکیده می شود. چنانچه مزرعه با کمباین برداشت شود، دانه های سبک همراه با کاه به خارج از دستگاه کبماین هدایت می گردد.
ب- عوامل ماشینی
- فرسودگی ماشین های برداشت موجود، پایان عمر مفید اغلب ماشین های برداشت فعلی بخصوص کمباین ها که علی رغم تعویض قطعات فرسوده، متاسفانه این گونه ماشین ها قادر به برداشت مطمئن نمی باشند و ضایعات کمی و کیفی فراوانی را ایجاد می نماید.
- عدم تنظیم قسمت های قابل تنظیم، به طوری که در بازدیدهای میدانی ریزش دانه، خوشه های نیم کوب در سطح مزرعه و دانه های شکسته همراه با کاه و کلش در مخزن مشاهده گردیده است.
- عدم رعایت الگوی مناسب برداشت به وسیله کمباین، نظیر کف بر کردن محصول به لحاظ احتیاج به کاه. این شیوه برداشت موجب ضایعات زیاد محصول می گردد ضمن اینکه به دستگاه کمباین هم خسارت وارد می شود.
- مسدود کردن موقت قسمت خروجی کاه از کمباین توسط دریچه، نصب دریچه در این قسمت به منظور جمع آوری کاه صورت می گیرد که موجب اختلال در سیستم تمیزکننده کمباین شده، باعث می شود مقدار زیادی دانه همراه با کاه بر زمین بریزد؛ در نتیجه دانه هایی که می توانست وارد مخزن شود و از دسترس خارج شده، ضایع می گردد.
- منطبق نبودن ظرفیت برداشت ها کمباین های موجود با میزان عملکرد مزارع گندم، نظر به قدیمی بودن تکنولوژی ساخت کمبانی های داخلی و عملکرد نسبتا بالا در مزارع گندم آبی، موجب می شود همواره مقدار زیادی محصول به صورت ضایعات از دسترس خارج گردد.
- عدم کیفیت قطعات یدکی ساخت داخل، علی رغم تعویض قطعات، در کوتاه ترین زمان قطعه تعویضی دچار مشکل شده، از رده خارج می شود. ضمن اینکه تا قبل از زمان تعویض، ضایعاتی نیز به محصول گندم وارد می نماید.
- برداشت در ساعات نامناسب شبانه روز، برداشت مزرعه کاملا خشک در ساعات آفتابی و گرم، یا برداشت مزرعه تازه رسیده در آخر شب و هوای شرجی، ازجمله موارد برداشت در ساعات نامناسب شبانه روز می باشد که باعث تلفات دانه می گردد.

ج- عوامل انسانی
- عدم مهارت فنی کافی رانندگان کمباین: افرادی که رانندگی کمباین را به عهده دارند، عموما از مهارت فنی لازم برخوردار نبوده و با نحوه تنظیم قسمت های مختلف کمباین آشنایی ندارند. همین موضوع همه ساله موجب می گردد ضایعات زیادی از قبیل ریزش دانه، خوشه های نیم کوب و شکستگی دانه در مخزن وجود داشته باشد.
- عدم اشراف گندم کاران به نحوه صحیح برداشت محصول: صاحبان مزارع گندم معمولا با ورود کمباین به داخل مزرعه دلخوش و از ریزش محصول غافل می مانند. با این کار عملا به یک تدارکچی موظف به تامین آذوقه برای رانندگان کمباین تبدیل و از نظارت بر کار کمباین در مزرعه باز می ماند؛ نتیجه آن هم متحمل شدن ضایعات محصول می شود.
- عدم اشتیاق رانندگان ماشین های برداشت خصوصا کمباین برای کار در مزرعه به لحاظ شرایط نامناسب کاری: نظر به اینکه کمباین های موجود فاقد هر گونه تجهیزات ایمنی و رفاهی (عدم وسایل خنک کننده و جلوگیری کننده از ورود گرد و خاک) می باشند، لذا رانندگان کمباین با بی رغبتی به رانندگی می پردازند. طبیعی است در این شرایط سخت و دشوار، نمی توان از راننده انتظار داشت به فکر کمتر نمودن ضایعات محصول و انجام تنظیمات صحیح کمباین باشد.
- عدم برخورداری رانندگان ماشین های برداشت (کمباین) از تسهیلات رفاهی- صنفی: این گونه رانندگان که عموما راننده بوده و فاقد کمباین می باشند، هیچ گونه وابستگی به شغل خود به دلیل عدم احساس امنیت شغلی ندارند. چند ماه از سال برای کمباین دار کار می کنند و بقیه سال رها هستند. شاید هم برای گذراندن زندگی شغل دومی داشته باشند، ولی در هر حال به علت عدم دلگرمی هیچ گونه علاقه ای به یادگیری و آموختن چگونگی استفاده از کمباین و نحوه تنظیمات آن را ندارند. به همین دلیل بیشتر رانندگان کمباین، فاقد صلاحیت لازم فنی برای کار با کمباین هستند.
جدول ضایعات گندم تا مرحله تحویل به سیلو
ضایعات قبل از برداشت (ریزش طبیعی) حدود 2 درصد
ضایعات حین برداشت گندم آبی حدود 8 درصد
گندم دیم حدود 12 درصد
ضایعات ناشی از حمل و نقل، ریختن محصول روی زمین قبل از بارگیری حدود 2 درصد
نکته مهم: بیشتر کشاورزان به دلیل عدم دسترسی به کامیون، گندم برداشت شده را به ناچار در نقطه ای از مزرعه خرمن می کنند. پس از گذشت چند روز در کامیون بارگیری و به علت عدم دقت در بارگیری و حمل محصول بدون پوشش موجب ضایعات به وجود می آید. طبق برآورد کارشناسی در جدول، میزان آن به طور تقریبی مشخص شده است.
پیشنهادات و راهکارها
به منظور کاهش میزان ضایعات محصول در مراحل مختلف توجه به نکات زیر می تواند راهگشا باشد.
13- رعایت زمان و الگوی مناسب برداشت محصول و جلوگیری از تاخیر در برداشت 14- رعایت نکات فنی پیرامون لحاظ کردن اصول به زراعی مانند آماده سازی مطلوب زمین برای کاشت گندم، رعایت شیوه کاشت مناسب، مبارزه با علف های هرز و آفت سن در مزارع گندم و در آخر برداشت به موقع محصول گندم از جمله پیشنهادات و راهکارهایی است که به شما ارایه می شود. 1 ـ ضایعات قبل از برداشت به ریزش طبیعی معروف است که معمولا بر اثر عواملی نظیر عدم مقاومت ژنتیکی بذر گندم به ریزش صورت می گیرد. به طوری که پس از خشک شدن دانه و خوشه، دانه از خوشه جدا و به تدریج بر زمین می ریزد. عوامل نامساعد جوی نظیر توفان، باد و خشکی هوا موجب ریزش دانه و گاها افتادن خوشه می گردد. برداشت دیرهنگام محصول موجب ریزش دانه و حتی خوشه می شود. خوابیدگی ساقه های گندم یا ورس به هر دلیلی جزو ضایعات طبیعی محسوب می گردد. 2 ـ ضایعات محصول در مرحله برداشت: عواملی که در این مرحله تاثیرگذار بوده و دارای اهمیت است بدین شرح می باشد: 1- از رده خارج ساختن ماشین های برداشت فرسوده و جایگزینی آن با ماشین های نو و مجهز به تکنولوژی جدید 2- ایجاد اصلاحات لازم در ساخت ماشین های برداشت ساخت داخل و تطبیق آن با تکنولوژی روز با توجه به عملکردهای بالای مزارع غلات 3- افزایش تعداد کمباین مورد نیاز متناسب با سطوح زیرکشت به منظور انجام به موقع برداشت محصول 4- تربیت و آموزش رانندگان حرفه ای کمباین توسط ارگان های ذی ربط و صدور مجوز کار برای آنان 5- ارتقای سطح دانش فنی رانندگان فعلی کمباین از طریق همکاری تشکل های ذی ربط با ارگان های مربوطه 6- افزایش میزان تسهیلات بانکی کم بهره و اعطای آن به رانندگانی که مهارت های لازم شغلی، کسب نموده باشند 7- آموزش های لازم به منظور شناخت ضایعات محصول و جلب همکاری آنان برای کاهش آن 8- نظارت مستمر بر کار کمباین ها در مزارع توسط بخش خصوصی از طریق انعقاد قرارداد با وزارت جهاد کشاورزی و ارایه گزارش همراه با پیشنهادات لازم به وزارت ذی ربط در زمینه نظارت های انجام یافته 9- توجه و لزوم همکاری تشکل های کمباین داران با وزارت جهاد کشاورزی و عوامل اجرایی به منظور انجام نظارت های لازم 10- تشویق هر چه بیشتر کمباین داران به آماده سازی کمباین ها قبل از ورود به مزرعه 11- صدور پروانه اشتغال از طریق تشکل های ذی ربط با تاکید سازمان های جهاد کشاورزی استان ها، برای رانندگانی که دارای مهارت کافی هستند 12- تهیه و تامین بذور گندم مقاوم بریزش و ورس به مقدار کافی، تحت نظر سازمان های ذی ربط

[masoud71]

عملیات برداشت به مجموعه اعمالی اطلاق می گردد که پس از عملیات داشت شروع شده و به خروج محصول از مزرعه خاتمه می یابد. آنچه محصول خوانده می شود، در گیاهان مختلف متفاوت است. برگ و ساقه یونجه یک محصول است ولی ریشه چغندر قند نیز یک محصول می باشد. نی شکرها و بلال های شیرین هر یک ، محصول به حساب می آید. غلاف و دانه های نخود، محتوی آن، خوشه های گندم و کاه، غده های زیر زمینی ، نیز محصول هستند. به همین سبب ماشین های متنوعی برای برداشت محصولات گوناگون و متناسب با نوع م حصول ساخته شده اند. مضافاً که گاهی برای برداشت یک محصول ممکن است از چندین ماشین بهره گرفته شود. یونجه، نمونه خوبی از این نوع محصول می باشد. ماشین های مختلف برداشت بعضی از محصولات ممکن است سر هم شده و دستگاهی بوجود آمده باشد که چندین عمل را همزمان انجام می دهد. این ماشین ها را کمباین می نامند.


دروگرها :

ماشین هایی هستند که یونجه را درو نموده و در نواری، روی زمین می ریزند. از نظر اصول کاری بر 3 نوع اند:
1) شانه ای
2) بشقابی
3) شلاقی یا عمودی
ماشین های ساقه ساز را اگر عمل درو را نیز انجام دهد می توان به عنوان نوع چهارم دروگرها به حساب آورد. چنین ماشینی را درو ساقه ساز می نامیم.


دروگر شانه ای :

اصول کاری آن شبیه قیچی خانگی یعنی برشی است. تیغه های متحرک در برابر تیغه های ثابت حرکت رفت و برگشتی دارند که در هر حرکت رفت و برگشت تعدادی از ساقه ها را می برد. این ماشین امروز عموماً به عقب و سمت راست تراکتور و به اتصال 3 نقطه بسته شده تا عرض کار زیادتر شود و ترانش را از محور تواندهی تراکتور بگیرد. انواع دنباله بند آن نیز وجود دارد. در تراکتورهای دستی ( تیلرها) ، شانه را در جلو و کنار یا در جلو و وسط می بندند. دروگر شانه ای قدیمی تریننوع ماشین برای درو یونجه بوده و هنوز هم کاربرد آن رواج دارد . برشی تمیز ارائه می دهد. تلفات محصول نسبتاً کمی دارد و گر چه قیمت آن بالاست و تنظیمات چندی را می طلبد ولی بر سایر انواع ارجح است.


تنظیمات :

دروگرهای شانه ای تنظیمات متعددی به شرح زیر دارند که ممکن است در همه آنها یک جا جمع نشده باشند. تنظیم :
1) تمایل نوک انگشتی به طرف زمین یا بالا
2) وزن دروگر روی زمین
3) پشت بند
4) گیره
5) ارتفاع برش
6) کلاچ آزاد کن
7) تطبیق و تقارن خط وسط تیغه برش نسبت به خط وسط انگشتی
8) تطابق (مقدار جلو قرار گرفتن کفش خارجی نسبت به کفش داخلی )
9) سرعت پیشرفت تراکتور
10) ارتفاع اندام اتصال 3 نقطه تا زمین
11) فاصله انتهای تخته ردیف تا زمین


دروگرهای بشقابی :

این دروگرها همانند داس، عمل برش را بر اساس ضربه به انجام می رسانند. عضو اصلی برش یک صفحه گرد است که 2،3،4 تیغه در پیرامون آن نصب شده اند. اتصال تیغه ها لولایی است یعنی در برخورد با ما نع به عقب رفته و لذا آسیب نمی بینند. تیغه ها در صورتی قادر به درو محصول هستند که سرعت دورانی (یا خطی) آنها زیاد باشد. بدین سبب سرعت دورانی این تیغه ها 1500rpm و بیشتر است . این سرعت زیاد و مشکل را نسبت به دروگرهای شانه ای پیش می آورد، یکی اینکه توان زیادتری لازم دارند و دیگر آنکه با چند برش ساقه، مقداری از محصول را به صورت قطعات بسیار ریز و تقریباً پودری، تلف می نمایند. به این دلیل این نوع دروگرها برای محصولاتی چون یونجه توصیه نمی شوند بلکه برای دروگر علف کنار نهرها و مراتع مناسب هستند. مشکل شومی که سرعت زیاد تیغه ها پیش می آورد، سنگ پرانی به اطراف است که برای عابرین می تواند خطر ساز باشد.
بدین سبب روی همه این دروگرها را با پرده حفاظی می پوشانند. در هنگام کار، این پرده پایین افتاده باشد در صورت پارگی آن را بلافاصله تعویض نمایید. این دروگرها نیز همانند دروگرهای شانه ای به عقب و معمولآً طرف راست تراکتور بسته می شود، برای حمل و نقل باید آنها را جمع نمود. نوع دیگر این دروگرها دارای استوانه ایست که روی بشقاب سوار شده و دروگر استوانه ای نامیده می شود. گاهی نام تجاری سیکلومور بر آن می نهند. تعداد استوانه ها معمولاً دو عدد است. ولی چهار استوانه ای آن هم ساخته شده است. سوای بشقاب های با قطر بزرگتر و استوانه ها، هیچ تفاوت دیگری با دروگرهای بشقابی ندارند. البته چگونگی انتقال حرکت از محور تواندهی به بشقاب کمی متفاوت است. قطر هر بشقاب دروگر استوانه ای به 75 سانتی متر می رسد در صورتی که در نوع بشقاب از 30 سانتی متر تجاوز نمی نماید.


تنظیمات :

1) زاویه تمایل بشقاب ها نسبت به زمین
2) ارتفاع بیشتر
3) وزن روی زمین
این دروگرها نیز دارای کلاچ آزاد کن هستند.


دروگر عمودی یا شلاقی :

از یک استوانه گردنده ترکیب یافته که تیغه های سرکج به شکل ما در پیرامون آن به صورت زیگزاگ نصب شده اند. این ماشن در حال درو، یونجه را قطعه قطعه می نماید و فقط در صورتی به کار می رود که بخواهیم یونجه را سیلو کنیم.



دورگرساقه ها:

دروگر ساقه ماشینی است که نه تنها عمل فرآوری ساقه یعنی خرد کردن آن را انجام می دهد بلکه علوفه را نیز درو می نماید. بخش برشی آن ممکن است یک شانه برش یا یک دروگر بشقابی باشد. انواع فاقد دروگر آن نیز وجود دارند که فقط ساقه ساز نامیده می شوند. ساقه ساز پس از بریدن علوفه با یک ماشین درو معمولاً متعاقب آن روی ؟؟ دروگر حرکت نموده تا ساقه ها را بترکاند. جفت غلتک های این ماشین ها را بر حسب شدت عملی که می توانند به خرج دهنده به 3 نوع تقسیم می کنند
1) له کن
2) له - مچاله کن
3) مچاله کن . شدت عمل هر یک به ترتیبی که نامبرده شده است، زیاد می شود. این ماشین ها فقط چهار تنظیم به شرح زیر دارند:
1) فاصله بین غلتک ها
2) ارتفاع برش
3) وزن روی زمین یا تعلیق
4) پهنای ردیف علوفه


دروگرهای خودگردان:

دروگرهایی که تاکنون نامبرده شدند، همگی به دنبال تراکتور کشیده می شوند ولی انواع خودگردان آنها نیز وجود دارند. منظور از خودگردان آن است که موتوری روی ماشین نصب شده است که آن را بی نیاز از کشتن تراکتور می نمایند. این ماشین ها در چهار نوع زیر دیده می شوند:


الف) دروگر BCS :

دروگری است که در ایتالیا ساخته شده و مارک تجارتی آن BCS می باشد و به همین نام در ایران معروف است.



ب) ردیف کن (windrower) :

دروگر ساقه سازیست که موتور بر آن سوار است.


پ) نوارساز :

این ماشین دقیقاً شبیه ردیف کن است با این تفاوت که پهنای ردیف های علوفه به جا مانده آن بیشتر از آن ردیف کن می باشد. در مناطق مرطوب، این ماشین بهتر از ردیف کن عمل می نمایند.


ت) چمن زن :

این نیز یک دروگر خود گردانست با این تفاوت که هدایت آن با دست انجام می گیرد. دو تیغه روی محور موتور و در زیر سرپوش با حرکت دورانی خود، چمن را درو می نماید.


جاروها (ریک):

مرحله دوم در سلسله مراتب برداشت یونجه ، خشک و ردیف کردن آنست. یونجه بریده شده در تمام سطح مزرعه پخش است. برای خشک شدن آن بر حسب درجه حرارت منطقه باید دو تا 3 روز در زیر آفتاب بماند. اگر یونجه به همان صورت درو شده رها گرددف به زمین چسبیده و جمع آوری بعدی آن با اشکال صورت می گیرد. از طرفی به سبب خیس ماندن زیر نوار علوفه، یونجه های این قسمت می گندند. بنابراین باید یونجه را در مدت کوتاهی پس از دو ردیف نمود. دو ظیفه مهم جاروکن ها
1) طناب پیچ کردن ساقه ها که ماشین بعدی راحت بتواند ردیف ها را بلند کند و به درون خود بکشد
2) کمک به خشک شدن بهتر و سریع محصول و جلوگیری از گندیدگی . جاروها علاوه بر ردیف کردن محصول کارهای دیگری را نیز قادر به انجام هستند که به شرح زیرند:
الف)ردیف کردن
ب) جابه جا کردن
پ) چند ردیف یک ردیف
ت) یک ردیف، چند ردیف
ث) پخش کردن و هوادادن


جاروها در چهار نوع ساخته می شوند که عبارتند از :

1) جاروهای کپه ای
2) جاروهای خورشیدی
3) جاروهای نیرویی
4) جاروهای پخش کن

کمباین :
کمباین آخرین نوع ماشین اختراع شده می باشد که ترکیبی از داس، خرمنکوب و ماشین بوجاری است. علاوه بر آن مخزنی برای ذخیره دانه تمیز یا محلی برای اکسید کردن آن دارد.

انواع کمباین غلات:
کمباین را بر حسب نوع کار، چگونگی تأمین حرکت، ذخیره دانه تمیز و نوع محصول طبقه بندی می شوند.

الف) نوع کار:
1) بافه بند که محصول را درو بسته بندی می کند.
2) کمباین که محصول تپه که قادر به کار کردن درمزارع دیم کاری و شیب دار می باشد.

چگونگی تأمین حرکت :
الف) دنباله بند که با تراکتور کشیده شده و حرکت ادام های آن از محور تواندهی تأمین می گردد.
ب) موتور یدکی که با تراکتور کشیده شده ولی حرکت اندام های آن از موتوری تأمین می شود که روی ماشین نصب است.
پ) خودگردان که پیشروی و حرکت اندام ها از موتوری است که روی ماشین نصب شده است.

ذخیره دانه تمیز :
الف)کیسه ای که دانه تمیز را کیسه می نماید. کیسه ها را پس از پر کردن، کارگر به سطح زمین می ریزد تا بعداً از سطح مزرعه جمع آوری شوند.
ب)انباره ای که دانه در مخزن روی کمباین انبارشده تا پس از پر شدن، در تریلر تخلیه و از مزرعه خارج گردد.

نوع محصول :
برای برداشت غله مختلف باید قطعاتی را پیاده یا سوار نمود.
الف) گندم و جو با دماغه مناسب آن
ب) ذرت با دماغه ردیفی
ج) برنج با تسمه نقاله ای در جلو
د) ؟؟؟ با شانه برشی در دو طرف دماغه

بافه بند:
ماشینی است خود گردان با عرض کار نسبتاً کم. نوعی از آن به نام Bcs ساخت کشور ایتالیا در ایران رواج یافته است.
دو نوع این ماشین به نام پاکوتاه برای گندم های ساقه کوتاه و پا بلند برای گندم های ساقه بلند ساخته شده اند.

کمباین خود گردان دشت :
کمباین حتی از نوع دنباله بند و کوچک آن که هر زارع برای سطح کوچک مزرعه خود خریداری نماید. از طرفی مجموع سطح زیر کشت غلات در دنیا آنقدر زیاد است که این ماشین باید کارکرد زیاد داشته باشد. برای کارکرد زیاد باید عرض کار بیشتر شود و مجموعه این عوامل سبب شده است که امروزه تقریباً عموماً از کمباین خود گردان استفاده شود. کمباین خود گردان شاید گرانترین ماشین کشاورزی باشد. با وزنی بیش از 9 تن ، عرض کار مؤثر تا 6 متر و بیشترکار کرد 1000ساعتی و بیشتر در سال، نیازمند سرمایه گذاری و هزینه های تعمیر و رانندگی بالا می باشد.

اصول ساختمانی یک کمباین خود گردان :
هر کمباین خود گردان را صرفنظر از موتور و دستگاه نتقال توان و فرمان آن می توان مرکب از 5 واحد یا اندام زیر دانست که هر یک از اجزاء متعددی ترکیب می یابد.
1) واحد برش
2) واحد کوبش
3) واحد جدا کننده (جدایش)
4) واحد تمیز کننده (تمیزش)
5) واحد ذخیره و تخلیه

واحد برش دماغه:
1) وظیفه این واحد، بریدن محصول و کمک به انتقال آن به واحد بعدی یعنی واحد کوبش است. از اندام های عمده زیر ترکیب می یابد.
الف) شانه برش
ب) جدا کننده ها
ج) چرخ فلک
د) مارپیچ (هلیس)
این مجموعه را دماغه (plat form) گویند. تاکنون چهار دماغه ساخته شده است . هر یک از این دماغه ها برای برداشت محصول خاصی بوده که قابل تعویض هستند.
A) دماغه گندم و جو
B) دماغه ذرت شیرین
c)دماغه برنج
D) دماغه کندا

2) واحد کوبش :
این قسمت ، محصول را با اعمال ضربه یا سایش می کوبد طوری که دانه از خوشه جدا شده یا بیرون آید. این واحد شامل چهار عضو است.

الف) تسمه نقاله تغذیه :
دو زنجیره بی انتها بی انتها است که با نبشی های فلزی به هم پیوند داده شده اند. با حرکت چرخشی خود، محصول را از دماغه به کوبنده و ضد کوبنده تغذیه می نماید.

ب) کوبنده :
استوانه ای است به پهنای تسمه نقاله تغذیه و حدود یک متر در پیرامون آن 6-8 ضربه زدن نصب شده است و چهار نوع دارد.
1) کوبنده سوهانی
2) کوبنده انگشتی
3) کوبنده تیغه ای
4) کوبنده نبشی کوبنده انگشتی برای حبوبات، تیغه ای برای برنج و نبشی کوبنده انگشتی برای حبوبات، تیغه ای برای برنج و نبشی برای بعضی از محصولات دیگر کاربرد دارند.

ج) ضد کوبنده :
قطعه ای منحنی و سوراخ دار است. حدود 90% از دانه های جدا شده از خوشه ، از سوراخ های ضد کوبنده پایین می ریزند تا برای جدا کردن و تمیز نمودن به واحدهای مربوط منتقل شوند.

د) کلش کش :
ساقه و برگ محصولات معمولاً تمایل به پیچیدن حول کوبنده دارند. وسیله ای که از این کار ممانعت می کند یعنی کلش را از کوبنده گرفته و به مسیر درست آن هدایت می نماید، کلش کش نامند. این قطعه در پشت و بالای کوبنده تعبیه شده و خلاف کوبنده می چرخد.

3) واحد جدا کننده (جدایش) :
همانند روش دستی برداشت محصول پس از عمل کوبیدن، مخلوطی از دانه، کزل ، کلش ، کاه و خرده کاه بر جای می ماند که باید از یکدیگر جدا شوند. این واحد از اعضا زیر ترکیب می یابد.

الف) غربال ها:
قطعات سوراخ دار شیب داری هستند که دو حرکت رفت و برگشتی و بالا و پایین دارند . این طرز حرکت درست شبیه غربال کردن دستی است. حرکت غربال ضمن آنکه مخلوط دانه و مکش را به عقب می راند، آنها را بالا و پاین نیز می اندازد تا دانه بتواند به راحتی از بقیه مواد جدا شود. دانه از سوراخ های غربال ها به پایین، روی واحد تمیز کننده ریخته می شود. اندازه سوراخ غربال ها ممکن است ثابت یا قابل تنظیم باشند.

ب) میل لنگ :
دو حرکت رفت و برگشتی و بالا و پایین غربال ها توسط میل لنگی تولید می گردد که شکل خاصی دارد. میل لنگ ها در یاتاقان های چوبین می گردند. دو میل لنگ در اوایل و اواخر غربال ها نصب می شوند.

ج) کزل گیر :
صفحه ای مورب است که کزل ها ی پایین ریخته از غربال ها را به روی واحد تمیز کننده می نماید.

4) واحد تمیز کننده :
مرحله نهایی جا کردن دانه از بقایا یعنی خرده کاه و کزل می باشد. این واحد شامل قطعات و اندام های زیر است:

الف) الک رویی :
شبیه الک رویی است و همراه آن ولی در جهت مخالف، حرکت رفت و برگشتی دارد. سوراخ های این الک نیز قابل تنظیم هستند.

ب) بادزن یادمنده :
در زیر و کنار الک ها دمنده ای نصب شده است که با وزش باد به زیر الک ها، خرده کاه را جدا کرده و از عقب کمباین بیرون می ریزد. بنابراین اگر به عقب کمباین نگاه کنیم، پس مانده ها از دو قسمت آن بیرون می ریزند. ساقه های خرد شده درشت یا کلش که از روی غربال ها بیرون می ایند و مقدار آن ها زیاد هستند و دوم خرده کاه که ازروی الک ها خارج شده و مقدار آن نسبتاً کم است.

ج) کزل برگردان :
ما مسلماً نمی خواهیم که کزل یعنی قطعات نکوبیده حاوی دانه از کمباین خارج شود بلکه باید جمع آوری شده و برای دوباره کوبیدن برگردانده شود. در زیر و پایین قسمت کمباین دو محفظه وجود دارد که در هر یک وسیله ای برای انتقال وجود دارد، یکی از اینها کزل برگردان است که کزل را به کوبنده بر می گرداند.

واحد ذخیره و تخلیه :
دانه های تمیز را باید پس از پایین ریختن از الک ها از مباین گرفته و در وسایل نقلیه همچون تریلر یا کامیون بارگیری نمود تا از مزرعه به سیلو یا بازار فروش برده شوند. کمباین قدیمی از نوع کیسه ای بودند ولی امروزه بیشتر انباره ای هستند. در نوع قدیمی، محلی برای اتصال 3 گونی وجود داشت. دانه های تمیز بوجاری یا درجه بندی شده طوری که دانه های سالم در یکی، خرد شده و در دومی و کزل را در سومی بارگیری می شدند. در کمباین انباره ای، محفظه ای در بالای کمباین تعبیه شده است که گنجایش 7-1000 کیلوگرم دانه را دارد. دانه تمیز با نقاله از پایین کمباین به این مخزن منتقل می شود. پس از پر شدن مخزن، دانه در تریلر یا کامیون تخلیه می گردد. واحد ذخیره و تخلیه دارای اندام زیر است:
1) بالابر دانه تمیز
2) انباره
3) لوله تخلیه

الف) بالا بر دانه تمیز:
به صورت محفظه ای مکعب مستطیلی و عمودی دیده می شود. نقاله ها از نوع زنجیره ای که پره هایی در فواصل معین روی آن نصب شده اند. پره ها وظیفه انتقال دانه را از واحد تمیز کننده به مخزن به عهده دارند. در بعضی از کمباین ها، این نقاله مارپیچی ( هلیسی) می باشد.

ب) انباره:
مخزنی در بالای کمباین است که به شکل خاصی طراحی شده است. معمولاً نقاله هایی درون آن تعبیه شده اند تا بتوانند دانه را برای تخلیه آماده نمایند.

ج) لوله تخلیه :

لوله ای نسبتاً طویل است که به طور ثابت یا گردان در پهلوی کمباین نصب می شود.





منبع: شرکت تعاونی دانش آموختگان کشاورزی قم

[آرزوها]

مرسيييييييييييييييييييييي ييييييي اقا مسعود عالي بود. اگه ميشه مطالبو باعكس بزارين.

[masoud71]

کمباین های مجهز در هنگام برداشت گندم

[masoud71]

تراکتور های مجهز در دنیا