آزمون نظام مهندسی معماری آموزش و نقد معماری داخلی و دکوراسیون Revit-Rhino-3D Max-Vray-Autocad



صفحه 1 از 3 123 آخرينآخرين
نمايش نتايج 1 تا 10 از 26

تاپیک: تادائو آندو Tadao Ando

  1. #1
    عضو فعال آواتار roya_arch
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2007/3
    محل سكونت
    توی اتاقم!
    امتیاز
    1123
    پست ها
    161

    Thumbs up تادائو آندو Tadao Ando














    رستوران مريموتو.....نيويورك...معمار تادائو اندو
    سقف ان معلق و از جنس پارچه كرباس است كه ايده ان از باغهاي سنتي ژاپن گرفته شده همچنين طراحي يك ديوار شيشه اي متشكل از 17400 بطري بر روي هم جذابيت خاصي به فضا داده است....

    clear your "mind" of can`t

  2. #2
    عضو
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2007/6
    محل سكونت
    ایلام
    امتیاز
    258
    پست ها
    45

    پيش فرض تادائو آندو و آثار

    تادائو آندو:در 13 اكتبر 1941 ميلادي در اوزاكاي ژاپن ديده به جهان گشود، در سالهاي 69-1962 م . تعاليم خود آموخته و غير آكادميك خود را به عنوان يك معمار با سفرهاي آموزشي به اروپا، آمريكا و آفريقا و مطالعه بر روي خانه هاي فرانك لويدرايت و كارهاي مدرنيسم قديمي (كلاسيك) تكميل كرد.افزايش كمي آثار او در سطح معماريهاي مسكوني، كليساها، موزه ها و مجتمع هاي تجاري بزرگ، و با تكيه اي مداوم و تقريباً انحصاري بر ساختارهاي بتن مسلح بزرگ و نمايان است كه عظمت را در معماري او فزوني مي بخشد. او واسطه اي ميان شرق و غرب است، و بتن را ـ با اينكه از مواد جدايي ناپذير جنبش مدرن اروپاست ـ در جهت نشان دادن زيبايي شناسي شرقي به كار مي برد. اولين تمرين معماريش را در سال 69 م . در اوزاكا آغاز كرد و تاكنون بيش از صد و پنجاه پروژه معماري را طراحي كرده است.او از با نفوذ ترين معماران پست مدرن نسل دوم ژاپن محسوب مي شود. توجه عمده وي بر تفليق فرمهاي مدرن با مفاهيم و شيوه هاي سنتي ژاپن استوار است ؛ به بيان دقيق تر، هدف او تغيير معناي طبيعت از گذرگاه معماري است. مصالح معماري آندو، بتن خام، خورشيد، آسمان، سايه و آب است يا به عبارت بهتر، فضا. تأكيد او بر اين نكته است كه استفاده كنندگان از بنا بايد طبيعت را تجربه و احساس كنند و اينها همه ريشه در سنت منطقه اي زيستگاه او ـ كانزايي ـ دارد.عناصر اصلي و متناقص معماري آندو عبارتند از نظم، مردم و احساسات انساني. او در معماري خود، به گونه اي متضاد آنها را با هم ارتباط مي دهد و ميان آنها تفاهمي ايجاد مي كند:فرم در برابر فرم و فضا، داخل در برابر خارج و طبيعت در برابر هندسه .آندو از جذابيت فرم صرفنظر كرده و بر جذابيت فضا تأكيد مي ورزد. او اعتقاد دارد كه فرم، از تأثير فضايي مي كاهد و در نتيجه، جذابيت معماري را محدود مي كند..به اعتقاد او، ارحجيت دادن به فرم به معناي ارجحيت دادن به حس بينايي در ميان پنج حس و عدم توجه به عمق فضايي است. در نتيجه او در پي نفي فرم به مفهوم به كارگيري فرمهاي ساده و انكار ساده و انكار فرمهاي پيچيده است. (نفي تصوير صرفاً بصري در فضا). معماري او، معماري نفي و انكار است. او جامعه مدرن و جهاني بودن را نفي مي كند. اولين چيزي كه آندو نفي كرده، مفاسد جامعه مدرن و ارزشهاي آن است. (براي مثال، مقولة راحتي) آندو راحتي مدرن را نفي كرده، تلاش مي كند ارتباط پويايي با جهان برقرار كند. او راحتي را از معماري خود دور مي كند و به جاي آن امكان حضور انسان و طبيعت را در كالبد معماري اش فراهم مي سازد.او كارهاي متعددي تاكنون انجام داده است كه 8 اثر برترش كه اهداف و تفكرات او را به خوبي جلوه گر مي سازند را نام می بریم:-نمازخانة كوه روكو (كليساي باد)-كليساي روي آب-كليساي نور-معبد آب-خانه Raw -مجتمع تجاري تايمز 2-پروژه ناكانو شيما 2-موزه نائو شيما .ويژگي هاي شاخص معماري آندو، نظم، مردم و احساسات انساني است. بنابراين، بر اساس الهاماتي كه او از اين سه عنصر گرفته، پروژه هاي او را مي توان دسته بندي كرد. در معماري آندو، عناصر به شكلي متضاد با هم مرتبط مي شوند. بنابراين، فرم در مقابل فرم و فضا، داخل در برابر خارج و طبيعت در برابر هندسه قرار مي گيرد. به عبارت ديگر، معماري او حاصل ارتباطي است كه بين اين عناصر وجود دارد. براي آشنايي و شناخت بيشتر، كارهاي آندو را بر اساس ساختار و كالبد به سه بخش معماري يگانه انگاري، دو گانه انگاري و كثرت گرايي تقسيم بندي مي كنيم. آن دسته از كارهايي كه در شمار معماري يگانه انگاري قرار مي گيرند، داراي فرمي خالص، طراحي واضح و فضايي قومي هستند. اين نوع معماري، بيشتر در خانه ها و كليساهاي كوچك ديده مي شود. در اين فضاها، با آرامشي روبرو مي شويم كه يادآور فضاي سنتي چاپخانه هاي ژاپني است. در اين فضا، بر اساس ريتمي وحدت بخش، كل به جزء تبديل مي شود. اين ريتم، حتي در نور و سايه نيز تكرار مي شود. در معماري دو گانه انگار، آندو روش خاص خود را اعمال مي كند. به عبارتي، روش او از هيچ نوع معماري ديگري تأثير نپذيرفته است. در آنجاست كه آندو از فرم بيضوي استفاده مي كند؛ ولي در معماري دو گانه انگار، فضا بر اساس نيروي پويا شكل مي گيرد. اين نيرو، از تضاد بين فرم و فضا حاصل مي شود. در اين نوع معماري ـ بر خلاف معماري يگانه انگار كه فرم بر فضا غالب است ـ فرم و فضا داراي ارزش يكساني است و در اينجاست كه نوآوري هاي آندو تجلي مي يابد.
    معماري كثرت گرايي آندو شامل تعداد زيادي از كارهاي او از سال 1985 به بعد مي باشد. اين معماري، با فرم هاي متنوعي كه داراي جهت گيريهاي مختلفي است، شناخته مي شود. در اينجا، تمركز فضايي كه در معماري يگانه انگار وجود داشت، متلاشي و پراكنده مي شود و بيشتر به سوي روشنايي و پويايي نيل مي كند. فرم از نظر بصري، سبك تر شده و پراكنده مي شود. بنابراين در طراحي، فضا از تركيبات مختلفي شكل مي گيرد. از اين روست كه در كارهاي آندو، روش ها و مقياس هاي متنوعي ديده مي شود.
    بين من و ما فاصله ايست زندگي اما همچنان باقيست

  3. #3
    مدیر بازنشسته آواتار nino
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2007/7
    محل سكونت
    real world!
    امتیاز
    3182
    پست ها
    1,762

    پيش فرض كليساي نور آب اندو

    كليساي نور آندو




    كليساي آب تادائو آندو


    ويرايش شده توسط mpb در 2014/1/06 در ساعت 12:43 AM
    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]
    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]
    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]
    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

  4. #4
    عضو فعال آواتار آلوین
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2007/9
    امتیاز
    1407
    پست ها
    1,146

    پيش فرض تادائو آندو و آثار

    Tadao Ando

    designs arts centre for François Pinault in Venice



    تادآئو آندو معمار موفقی ( برنده : the Pritzker Architecture Prize. ) که سادگی و شفافیت رو در قالب معماری خلاق و خوانا ارائه می کنه این بار دست به طراحی مرکز هنر های معاصر در ونیز برای کارفرمای سرمایه دار معروفی چون François Pinault زده که علاقه شدیدی هم به کلکسیون و ... دارد .
    این مرکز در آینده همسایه the historic Punta della Dogana building می شود و فضایی برای اکران کلکسیون این کارفرما ! و همچنین فضای پشتیبان نمایشگاهی برای ونیز .
    این مرکز هنرهای معاصر ونیز در سال ۲۰۰۹ به بهره برداری خواهد رسید .

    اسکیس های طرح :









    پی نوشت : علت مطرح کردن این اثر تنها پدیدار شدن نشانه هایی از تجربه کردن این معمار در فضای جدید طراحی فارغ از الگوهای ثابت قبلی طرح هایش هست .

    [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

  5. #5
    عضو فعال آواتار Mehran Aalto
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2007/10
    محل سكونت
    شهر کریمان
    امتیاز
    2205
    پست ها
    1,017

    پيش فرض گپی با تادائو آندو



    گپی با تادائو آندو ( TADAO ANDO )


    اول اکتبر2001، لابی هتل hotel di milano ؛ میلان - ایتالیا



    بهترین لحظه روز چه زمانی است؟


    هیچ لحظه‌ی بخصوصی.

    صبح احتمالاً باید لحظه خوبی باشد به این دلیل كه احساس شروع می شود.



    چه نوع موسیقی را در این زمان گوش می‌دهید؟


    بیشتر كلاسیك.



    چه كتابهایی روی میز كنار بسترتان دارید؟


    به چیزهایی كه اطرافم اتفاق می افتاد علاقمند هستم، احتیاج دارم بفهمم که در بخشهای دیگر هنری بمانند موسیقی و ادبیات چه روی می دهد. زیاد مطالعه میکنم اما هیچ چیزخاصی در این لحظه به ذهنم نمی‌رسد.



    آیا شما مجلات معماری و طراحی را مطالعه می کنید؟


    آنها را نمی‌خوانم. فقط نگاهی به آنها می اندازم.



    من فكر می‌كنم توجه می‌كنید زن‌ها چطور لباس می‌پوشند. شما چه سلیقه ای دارید؟


    خیلی دقیق به مد زن‌ها نگاه نمی كنم، اما از قرن20ام به بعد، مردم آزادی بیان خودشان و شخصیت‌هایشان را بدست آوردند، مد یكی از اساسی‌ترین راه‌ها است كه آنها انجام می دهند، مردها و زن‌ها بطور یكسان قادر به بیان خودشان هستند.



    چه نوعی از لباسها را اجتناب می‌كنید بپوشید؟


    هیچ چیز به خصوصی.



    حیوان خانگی دارید؟


    یك سگ بنام لكوربوزیه.



    كجا روی طرحها و پروژه هایتان كار می‌كنید؟


    زمانی خیلی مسافرت میكردم، برای دیدن طبیعت، بیرون شهرها و شهرها، با یك دفتر اسكیس... یك تمرین که امروزهم ادامه می‌دهم. اما در واقع طرحها را درون آتلیه ام می كشم.



    برای چه كسانی علاقه دارید طراحی بكنید؟


    من اعتقاد دارم كه راه و روش زندگی مردم قدری به وسیله معماری بتواند هدایت شود. علاقه به معماریی‌ كه به مردم القا كند منابع خودشان را برای حركت به آینده استفاده كنند دارم. اگرچه حالا ما بیشتر وبیشتربه وسیله تفكر آمریكایی، پول، و اقتصاد اداره می شویم ... اما اكنون امیدوار هستم كه مردم در یك مسیر اروپایی‌تر(از نظر طرز تفكر)، فرهنگ و شخصیت و به طرف اهداف جدید حركت بكنند، بنابراین برای من توانایی همكاری وكمك كردن دراین مورد بزرگ خواهد بود.



    شما با معماران دیگر بحث و تبادل نظر می‌كنید؟


    نه زیاد.



    سبكتان را شرح بدهید،مانند اینكه به یك دوست خوبتان آنرا شرح می دهید
    .

    دیوارها اساسی‌ترین عناصر معماری هستند، در همه كارهای من، نور یك عامل مهم است. دلیل اولیه خلق كردن یك مكان منحصر به فرد، یك قلمرو برای شخص در اجتماع. توضیح و شرح دادن سبك من خیلی مشكل است، من انتظار دارم پاسخ خارج از مصاحبه به دست بیاید.



    چه پروژه‌ای شما را بسیار ارضا میكند؟


    بعنوان یك معمار شما ناگزیر هستید سعیتان را بكنید كه برای هر پروژه بهترین كار را انجام دهید، ولی برای من اراضا كننده ترین چیز زمانیكه معماری بتواند كاری در جهت در بهتر ساختن زندگی مردم بكند.



    آیا شما برای یافتن نقاط مشترك فرهنگ آسیایی و اروپایی تلاش می‌كنید؟


    من غرب و شرق را مثل اضداد نمی‌بینم، اما برای نمونه جامعه‌ غربی به نظر می آید بر روی فرهنگ آمریكایی متمركز شده. اما فكر می‌كنم برای فهمیدن آن بسیارمهم است كه درکنار فرهنگ اصلی، تعداد بسیاری فرهنگ دیگر وجود دارند و لازم است به همه‌ آنها و تفاوتهایشان احترام گذاشت.



    آیا ازمعماران ماقبل از شما کسی هست كه تحسینش کنید؟


    البته من ازتاریخ آموختم، ازرنسانس، ازمیس ون درروهه، لكوربوزیه، ... از معماران زیادی.



    از کدام معماران معاصر قدردانی می‌كنید؟


    با توجه به عملكرد گذشته، مثل یك معمار شما ناگزیر هستید به اطراف نگاه بكنید و چیزی را كه معاصرین شما دارند خلق می‌كنند ببیند، من نسبت به معاصرینم احترام و علاقه دارم.



    آیا همیشه می خواستید یك معمار بمانید؟


    دقیقا از شروع بله، اما من در زندگیم خیلی كارها را انجام دادم،

    من زمانی یك مشت‌زن بودم ... ،

    هرگز یك دانشجوی خوبی نبودم.

    همیشه ترجیح دادم چیزها را خودم به تنهایی بیاموزم.



    شما امروز چرا اینجا در میلان هستید؟

    برای اینكه جورجو آرمانی ازمن درخواست كرده بود برایش یك سالن نمایش مد را در میلان طراحی بكنم و امروز گشایش ساختمان است.



    در اخبار گفته شد ایتالیایی‌ها نگران بیكاری، جنایتكاری و فساد هستند. چه چیزی شما را نسبت به آینده نگران میكند؟


    من از آن نگران هستم كه مردم نخواهند آینده اتفاق بیافتد.

    بسیارخوب است که مردم این نگرانی را دارند، هر شخص اهدافی در زندگیش، برای احساس سربلندی کردن باید داشته باشد. كار كردن یكی از راه‌های بدست آوردنش می باشد. بیكاری خطرناك است برای اینكه مردم منابع و ابتكارشان را استفاده نمی‌كنند. هر شخص توانایی به بكار بردن قابلیتهایش دارد.







    منبع : [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

    برگردان : محمود اکبری

  6. تشكرها از اين پست


  7. #6
    عضو فعال آواتار Mehran Aalto
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2007/10
    محل سكونت
    شهر کریمان
    امتیاز
    2205
    پست ها
    1,017

    پيش فرض

    تادائو آندو معمار معاصر ژاپنی در سال 1941 در شهر اوزاکای ژاپن متولد شد.او بر خلاف بیشتر معماران امروز ، تحصیلات رسمی در مدارس معماری نداشته است. و به جای آن معلومات خویش را با مطالعه و انجام سفرهای متعدد به اقصی نقاط جهان مانند آفریقا و اروپا و آمریکا به دست آورده است.

    وی در سال 1970 کارگاه شخصی خود را با نام دفتر معماری تادائو آندو و همکاران تاسیس کرد.





    برخی از نظرات و دیدگاههای تادائو آندو:






    * نگاه انتقادی به معماری مدرن



    * احساس نگرانی برای آینده به خاطر وجود کامپیوترها ترس از اینکه خلاقیت را از معمار بگیرند ومعماری به یک فرمول برای تمام نقاط زمین انجامد.



    * اهمیت فوق العاده به طبیعت





    * در معماری بخشی وجود دارد که نتیجه یک استدلال منطقی است و بخش دیگری

    است که از مجرای احساس خلق می شود . همواره یک نقطه هست که این دو با

    هم طلاقی می کنند.من فکر نمی کنم معماری بدون این تلاقی بتواند خلق شود.



    * معماری خلق فضایی برای زیستن و به تفکر واداشتن







    * فرم از تاثیر فضایی می کاهد و در نتیجه جذابیت معماری را محدود می کند.

    * اهمیت به نور در فضای معماری



    * نور به زیبایی نمود می بخشد ، و باد و باران با تاثیری که بر بدن انسان می گذارند به زندگی رنگ و رو می دهند. معماری واسطه ای است که انسان را قادر می سازد تا حضور طبیعت را حس کند.





    * من با نشاندن طبیعت و نور متغیر در درون فرم های هندسی ای که از زمینه شهری شان بریده شده اند ، فضاهایی پیچیده می آفرینم.





    * آسمان قاب شده ، نور و سایه ایجاد می کند و به شخص القا می کند تا از معنای طبیعت بپرسد و به او کمک می کند تا عناصر ترکیبی فضا را درک کند.



    * به باور من سه عنصر برای تبلور معماری مورد نیاز است : مصالح واقعی مانند بتن اکسپوز و یا چوب رنگ نشده ، هندسه ناب ، طبیعت ؛ طبیعتی که از طریق انسان نظم داده شده و در تضاد با طبیعت آشفته است.





    * من می خواهم بناهای قوی و در عین حال آرامی بیافرینم که صدای آفریننده شان را بتوان شنید.



    * نور سرچشمه تمام هستی است . نور در همان حال که به سطح چیزها برخورد می کند ، به آنها شکل می دهد و با انباشتن سایه در پشت چیزها ، به آنها عمق می بخشد.





    * تابش یک دسته پرتو نور ، با نفوذ در سکوت ژرف آن تاریکی ، شکوه و ظلمت را

    به همراه می آورد

    منبع: [مشاهده ی لینک ها فقط برای اعضا امکان پذیر است. ]

  8. تشكرها از اين پست


  9. #7
    عضو فعال آواتار memar-86
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2007/11
    امتیاز
    172
    پست ها
    110

    پيش فرض

    tado ando
    عكس ضميمه عكس ضميمه

  10. #8
    عضو
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2007/6
    محل سكونت
    ایلام
    امتیاز
    258
    پست ها
    45

    Graduated تادائو آندو

    تادائو آندو




    "آفرینش معماری یعنی به نمایش درآوردن جنبه های تصویری زندگی واقعی،مانند طبیعت،تاریخ،سنت و جامعه،در ساختار فضایی که عبارت است از مفهومی انتزاعی و پديد آمده از منطق روشن و شفاف"
    مقدمه و بیوگرافی:
    تادائو آندو پيش از آنکه آندوی جهانی شود،متعلق به اوساکا بوده و تا امروز نيز تعلق به زادگاهش را حفظ کرده است.هنگامی که در خيابان های شهر قدم می زند،همه مردم بی مقدمه با او خوش و بش می کنند.سخنرانيها و جلسات درس او همواره با استقبال پر شوری روبه روست.راز محبوبيت آندو در شخصیت او نهفته است.نگرش او نسبت به هر پروژه،بدون توجه به حوزه و گستره آن،همانند درنده ای است که همه زندگی خود را بر سر به چنگ آوردن طعمه خود گرو می گذارد.به نظر می رسد او نبردهای سخت و دشواری زندگی را با پيروزی و افتخار به پايان می رساند،فقط برای آنکه همه موفقيتها را کنار بگذارد و از همه چيز دوری گزیند.این گيرايی و جذابيت منحصر به فردی به او می دهد.
    آندو در مورد تجربيات خويش به تفکر و تامل می نشیند،ایده های ذهنی جديدی به دست می آورد و سپس آنها را در بطن کار خود وارد می کند.او بر این اعتقاد است که تجربه به تنهايی يگانه سلاح قابل اعتماد اوست.به عبارت دیگر،با تکیه بر دانش محض و بدون کمک جستن از تجربه،همکان ایجاد تحول و حرکت وجود ندارد.او از آلت دست قرار دادن دانش و به بازی گرفتن فرم بيزار است.برای آندو معماری راستین،فضايی نيست که از طریق ماوراءالطبیعه و زيبايی شناسی بيان شده و نمايش درآمده باشد؛معماری راستين،فضايی است که خرد و حکمت را به صورت مادی و فيزيکی در خود پذیرفته باشد. بدين گونه،او نه به دنبال معماری زيباست و نه در جست و جوی معماری ماهرانه و استادانه.او معماری پر شهامتی را ارج می نهد که بر تنگناها،ترسها و رنجها چيره شده باشد،زيرا بر خلاف زيبايی سطحی،تنها نمود معماری که می تواند احساسات فوق العاده و متعالی را در دارنده خود برانگيزد،همان است که آفريننده آن،زندگی خود را در آن نهاده باشد.در پس این انديشه نيز باور آندو به چشم می خورد مبنی بر آنکه زندگی مبارزه ای بی پايان است و فقط مشکلات می توانند در انسان شور و حرکت و احساس برانگیزد.
    هندسه شفافی بر آثار آندو حاکم است که در عین حال به هيچ وجه ساده به نظر نمی رسد.این جنبه از کار او به شکلی عمیق بازتاب دهنده زندگی او،فلسفه اش،و تجربيات پيشينش است و گونه ای ابهت و جذبه معماری پدید می آورد.
    آندو نگرش خود نسبت به بوکس و تجربه خود را به عنوان یک بوکسور حرفه ای اينگونه بازگو می کند:«بوکس یک مبارزه ورزشی است که در آن فقط به خودتان متکی هستيد..........تجربه بوکسوری من،پریدن به درون رینگ،احساس تنهايی ناشی از اینکه ناچار بودم بدون هيچ ياوری و فقط با تکیه بر نيروی خود بجنگم،به آیین و مرام هنری من تبدیل شد»
    آندو پس از آنکه دنيای معماری برای خود برگزید،در سراسر جهان سفر کرد تا فضاها و بناهای گوناگون را ببيند و بررسی کندولی شايد هيچ سازه ای بيش از خانه های رديفی و يک شکل ناحيه آساهی در اوساکا بر او تاثير نگذاشت.آندو درباره آن می نويسد:«...احساس می کنم تجربياتم در این خانه سوخت لازم و مهمی را برای انرژی خلاقه ام مهيا می سازد»
    پروژه آغازین آندو،یعنی خانه رديفی در سوميوشی،به خوبی هردوی اين تجربيات کودکی و نوجوانی را در خود پذيرفته است.
    آندو از يک سو معمار خشک و سرسختی با دید سرد و انتقادی است و از سوی دیگر شخص انسان دوستی است که نسبت به انسانها و جانوران با عشق و مهر رفتار می کند.
    نکته کليدی در سبک «سخت و خشک» آندو،در توانايی شگفت انگيز او در نوسان میان «سفت و سخت» و «ملايم»بودن است.
    تادائو آندو و برادر دوقلويش در سال 1941 در اوساکا به دنيا آمدند.پس از مرگ پدر و مادر نزد مادربزرگ خود زندگی می کردند.مادر بزرگ بيشترين تاثیر را در شخصيت او داشت.
    خیابانهای محله زندگی او در حکم مدرسه و کارگاهها در حکم کلاس درس بودند.آندو با کار کردن در نجاری و گارگاههای ذوب فلز وشیشه بینش دقیق و حساسی نسبت به مواد و مصالح به دست آورد و حالا،هنگامی که جزییات پروژه ها را تنظیم می کند،ایده هایش بیشتر از ذات و جوهره مواد سرچشمه می گیرند تا از رسوم و قراردادهای طراحی متعارف و رایج.
    نخستین گام حرفه ای او به عنوان بوکسور در 17 سالگی و تحت تاثیر برادر کوچکترش برداشته شد.بوکس برای آندو مدرسه بی گذشتی بود برای چیرگی بر ترس؛
    آندو از زمان دبیرستان،محلات توکیو و اوساکا را برای کاوش و بررسی منازل و چایخانه های سنتی ژاپنی زیر پا می گذاشت.این روش یادگیری به او این امکان را می داد که بیشتر از راه تجربه مستقیم و فیزیکی مطلب بیاموزد تا از شیوه های آکادمیک.
    آندو در 18 سالگی اولین دستمزد طراحی خود را برای پروژه فضای داخلی یک کلوب شبانه دریافت کرد.
    آندو تشنه دانش بود،ولی طبعش با محیط مدارس سنتی سازگاری نداشت.مدرسه راه را بر تخیل او تنگ می کرد.آندو معماری خودآموز بود و فقط با تکیه بر خود،راهش را در زندگی گشود.در جهان امروز او معماری منحصر به فرد است.
    آندودر24 سالگی از همه چیز دست کشید تا به سفر بپردازد.او به موسکو،فنلاند،مارسی ،شهرهای بزرگ اروپایی و هند سفر کرد.
    آندو با شور و حال از تاثیری که ارمیتاژ بر او نهاده بود سخن می گفت،از رایحه یک فنجان قهوه در دفتر آلوار آلتو،از کلیسای ساده و زاهدانه هیکی سیرن و صلیب بیرون آن.
    سادگی و گرمای موجود در فضاهای فنلاندی با خلق و خوی آندو سازگار بود،ولی او این نوع معماری را وسوسه ای خطرناک می دانست و می کوشید بیشتر خود را به سوی زیبایی شناسی زنده تر و شاید حتی با پرداخت و صیقل خوردگی کمتری سوق دهد.گویی داشت از پوسته خود بیرون می آمد و پیوسته به دنبال آن بود که چه چیز بیش از همه مورد تقاضاست،نه آنکه چه چیز بیش از همه به دل او می نشیند.
    سفرهای دوره جوانی آندو نشانه آغاز زندگی فعلی اوست و سرمایه گرانبهای او به عنوان یک معمار به شمار می آید.پس از شماری سفرهای بین المللی که حدود چهار سال طول کشید،آندو با گشودن دفتری شخصی،زندگی خود را به عنوان یک معمار آغاز کرد.یک سال بعد با یومیکو کاتو ازدواج کرد.اولین پروژه رسمی او خانه توشیما بود.در نهایت خانه را که سفارش یکی از دوستانش بود را خرید و تا امروز به عنوان دفتر خود از آن استفاده می کند.او پیوسته بنا را مورد نوسازی و توسعه قرار می دهد و فضایی گیرا و افسون کننده می سازد.آندو به عنوان یک استاد نوسازی در زندگی و معماری همچون جادوگری اتفاقات و تصادفات را به «حتمیات» تبدیل می کند.
    آندو ضمن آنکه این دفتر را پایه کاری خود تبدیل کرد،در فعالیتهای اجتماعی گوناگونی نیز شرکت جست.در سال 1995 «شبکه سبز هیوگو» را بنا نهاد.او همچنین «بنیاد شبکه زیتون ستو در دریای داخلی ژاپن» را تاسیس کرد.



    معماری آندو:
    هندسه دیوارها
    ـ معماری آندو معماری دیوار است.هنگام نزدیک شدن بهکلیسای روی آب در یوفوتسو یک دیوار آزاد پیش چشم پدیدار می شود که به شکل قابی برای محیط پیرامون در می آید.در کلیسای نور در اوساکا یک دیوار اریب در مکعبی بتنی رسوخ می کند.در موزه هنر چیچو در نائوشیما دیواری که به صورت افقی به دو نیم شده است،همچون باروهای قرون وسطایی،حیاط درونی را در بر می گیرد.آندو با استفاده آزمایشی و ابتکاری از بتن نمایان،فضاهای دلنشینی پدید آورده است،ولی دیوار همیشه نقشی حساس دارد.
    آثار آندو داه محدودی از مصالح را به خدمت می گیرند و بافت عریان آنها را به نمایش می گذارند.دقت او نسبت به مصالح،شور و زیبایی جذابی به کارش می بخشد.دیوارهای فاقد تزئین آندو،نیرومند،سنگین،و حتی خاموش و کم حرفند.مصالح بکر و دست نخورده به بهترین شکل قصد و نیت معمار را بیان می کند و خطاب به کسانی که آنها را می بینند و درون آنها قرار می گیرند،فریاد بر می آورند:«خالص باش،زیبا باش،نرومند باش».دیوارها گویای نوعی نیروی درونی اند که باورهای آندو را نمایش میدهند.
    نخستین آفریده های آندو،محفظه های بتنی بودند.در اواسط کار،محفظههای تودار و پوشیده او به تدریج گشوده شدند و نور را به درون خود راه دادند که از گوشه ها می تابید و دیوارها را روشن می کرد.ضوابطهندسی ساده او طبیعت را پذیرا می شوند.
    دیوارهای سفید خانه کیدوساکی بسیار براق و درخشان هستند که با ملایمت کل فضا را تحت تاثیر خود قرار می دهد.
    دیوارها تنظیم کننده حرکت هستند و به زندگی نظم می بخشند.دیوارها به ما فرمان می دهند،جدا می سازند،گرد می آورند و نیرو و مسئولیت خود را بر روابط میان انسانها اعمال می کنند.با این حال آندو توانسته است دیوارهایی پدید آورد که حریمهای امن را با ظرافت و ملایمت همراه سازندو سرشار از آسودگی و شفابخشی باشند.آندو فضاها را بر اساس عملکرد آنها تقسیم نمی کند.از این رو دیوارهای سخت، فضاهای نرم و انعطاف پذیر به وجود می آورند.او فضاها را پیوسته و پر ابهام باقی می گذارد و برای ساکنان آنها، آزادی عمل و ملاطفت به همراه می آورد.
    در همین حال دیوارهای آندو مادیتی در خود دارند که هر گونه استعاره ای را نفی می کند.این دیوارهای مینیمالیستی از احساساتی گری گریزانند.دیوارهای آزاد،عملکردی مشابه صفحات نقاشی مفهومی دارند و توهم سطح را می زدایند و دنیا را تا اساس و جوهره آن،ساده و کوچک می کنند.معماری آندو گذشته از زیبایی ظاهری آن،شور و حرارت مصالح عریان خود را نیز نمایان می کند.
    نگرش آندو در مورد این مصالح:«آنچه من می کوشم از طریق بتن بیان کنم،صلابت و سختی مورد نظر لوکوربوزیه نیست،بلکه چیزی ملایم تر و ظریفتر است».
    آندو شاید استاد مسلم بتن باشد،ولی در نقاطی که انسان با آن تماس دارد،بر مصالح طبیعی تکیه می ورزد.او دائما از چوب طبیعی برای کفها،درها و اثاثیه استفاده می کند.در معماری آندو خاطرات بسیاری در جزئیات و ریزه کاریها نهفته است.
    هندسه آسمان
    ـ طبیعت، به ویژه آسمان،نقشی حساس در معماری آندو بازی می کند.او طبیعت را با توجه به قصد و نیات خود «استخراج» می کند.«من برای گریز از ذات و طبیعت بنیادین معماری به مثابه یک محفظه بسته،بر آسمان تکیه می کنم،عنی بر عنصری طبیعی که یشترین اثر را بر فضاهای درونی می گذارد».در معماری آندو آسمان یک عنصر سازه ای ـ فضایی مهم و تعیین کننده است.آندو،چه موضوع طراحی او خانه باشد یا ملک تجاری یا ساختمان اداری،همواره توجه خود را بر آن متمرکز می کند که آسمان از ورودی بنا به چه شکل به نظر خواهد رسید. در معماری او بازیهای نور و سایه از طریق یک آسمان کاملا «برنامه ریزی شده» به وجود می آید و فرمهای سه بعدی مجسم در دیوارها همچون آهنربا بیننده را به خود جذب می کنند.هیچ معمار دیگری همانند آندو این قدر دغدغه آسمان را در سر نداشته است.آسمان در فضاهای بیرونی آندو نیز عنصری محوری به شمار می آید.
    آندو در زندگی بخشیدن به سایتهای باریک و نا متعارف مهارت دارد و به ویژه در زمینهای شیب دار و غیر معمول توانایی خاصی از خود نشان می دهد.آندو هنگام کشف و استخراج نیروی نهفته در سایت،عوامل بسیاری را سبک سنگین می کند.آندو از این تکنیک بررسی سراسری محل در سه بعد با اصطلاح «سایت سازی» یاد می کند.آندو دور افتاده ترین کنج و گوشه های محل را نیز به خدمت می گیرد.فضای مرده در معماری او جایی ندارد.
    توانایی آندو در برای در هم تنیدن درون و بیرون به گونه ای موجب دگرگونی و تغییر شکل راهها،حیاطها،نورهای خیابان و آسمان می شود که گویی آنها جزئی از فضای دنج و خصوصی درون ساختمان هستند.
    در معماری آندو،مضمون کلیدی برای فضاهای بیرونی،پرداخت بافت و قرینه های شهری با ابزار معماری است.آندو بافت چشمگیر بندرگاه کیتانوچو را با کوچه باغ کیتانو و باغ گل سرخ ادغام کرد.پروژه تایمز در کیوتو،همچون قایقی به آرامی بر کرانه رود تاکاسه شناور است.
    زیبایی شناسی «فقدان»
    ـ آندو زمانی خانه ردیفی سومیوشی خود را «محفظه تحریک کننده» نامید و دورنمای معماری خود بدین گونه تشریح می کند:«در نگاه نخست معماری من القا کننده گونه ای عریانی است،گویی قصد داشته ام نوعی فضای انتزاعی پدید آورم که نتیجه زدودن همه عناصر انسانیکاربردی و عملی است.واقعیت آن است که من به دنبال کهن الگو و نمونه نخستینی برای فضا هستم،نه فضای انتزاعی».
    معماری آندو ساده،نیرومند و بسیار با وقار است و سادگی فرم را با پیچیدگی فضا توام می سازد.این معماری با استفاده از مصالح عریان و نمایان،تماس خوشایندی را با بنا امکان پذیر می سازد.گذشته از همه اینها این معماری حاوی تصویر روشن و واضحی از زندگی است که از طریق فرم ساده ارائه می شود.فرم هندسی روشن و شفاف،ریشه در همین تصویر ساده دارد.معماری آندو همیشه پیشنهادی جسورانه برای زندگی یا عنصری از ند اجتماعی صریح و برا را در خود دارد.
    دیوارهای بتنی آندو آکنده از صفات و خصایل برازنده ژاپنی هستند و اغلب سرشار از گونه ای اندوه به نظر می رسند.آنهافعاری از عناصر ظاهری معماری،ضمن به خود خیره کردن نگاهها،باعث برانگیخته شدن حس خودآگاهی کسانی می شود که به آنها می نگرند.
    دیوارها بر وجود و حضور آندو مهر تایید می گذارند و «زیبایی شناسی فقدان» بارز او را به بار می آورند.دیوارهای خاموش بازتاب دهنده مناظر و بادها هستند.این جلوه همانند نقاشی های مرکبی ژاپنی،احساس از گذر فصلها،یا احساس شاعرانه ای از یک هایکو به وجود می آورد.به همین دلیل است که معماری آندو را نقطه اوج زیباشناسی ژاپنی می دانند.



    سبک معماری آندو:
    او از با نفوذ ترين معماران پست مدرن نسل دوم ژاپن محسوب مي شود. توجه عمده وي بر تفليق فرمهاي مدرن با مفاهيم و شيوه هاي سنتي ژاپن استوار است ؛ به بيان دقيق تر، هدف او تغيير معناي طبيعت از گذرگاه معماري است. مصالح معماري آندو، بتن خام، خورشيد، آسمان، سايه و آب است يا به عبارت بهتر، فضا. تأكيد او بر اين نكته است كه استفاده كنندگان از بنا بايد طبيعت را تجربه و احساس كنند و اينها همه ريشه در سنت منطقه اي زيستگاه او ـ كانزايي ـ دارد. عناصر اصلي و متناقص معماري آندو عبارتند از نظم، مردم و احساسات انساني. او در معماري خود، به گونه اي متضاد آنها را با هم ارتباط مي دهد و ميان آنها تفاهمي ايجاد مي كند: فرم در برابر فرم و فضا، داخل در برابر خارج و طبيعت در برابر هندسه. اين مسئله را در شخصيت خود او نيز مي توان مشاهده كرد؛ قدرت و منطق مردانه از يك سو و مهرباني و احساسات زنانه از سوي ديگر كه در وجود او به تفاهم رسيده اند. آندو از جذابيت فرم صرفنظر كرده و بر جذابيت فضا تأكيد مي ورزد. او اعتقاد دارد كه فرم، از تأثير فضايي مي كاهد و در نتيجه، جذابيت معماري را محدود مي كند.. به اعتقاد او، ارحجيت دادن به فرم به معناي ارجحيت دادن به حس بينايي در ميان پنج حس و عدم توجه به عمق فضايي است. در نتيجه او در پي نفي فرم به مفهوم به كارگيري فرمهاي ساده و انكار ساده و انكار فرمهاي پيچيده است. (نفي تصوير صرفاً بصري در فضا). معماري او، معماري نفي و انكار است. او جامعه مدرن و جهاني بودن را نفي مي كند. در اين حال، نفي به معناي حمايت از استقلال شخصي و رهايي از يكنواختي مدرن است مرتبط با شخصي كه مي خواهد به شكلي فردي زندگي كند. اولين چيزي كه آندو نفي كرده، مفاسد جامعه مدرن و ارزشهاي آن است. (براي مثال، مقولة راحتي) آندو راحتي مدرن را نفي كرده، تلاش مي كند ارتباط پويايي با جهان برقرار كند. او راحتي را از معماري خود دور مي كند و به جاي آن امكان حضور انسان و طبيعت را در كالبد معماري اش فراهم مي سازد.



























    بين من و ما فاصله ايست زندگي اما همچنان باقيست

  11. تشكرها از اين پست


  12. #9
    عضو فعال آواتار hd_memar
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2007/12
    محل سكونت
    مشهد
    امتیاز
    4594
    پست ها
    4,215

    پيش فرض

    سرچ کردم اسم معبد رو
    اینم نتیجه ,امیدوارم به درد بخوره






    تقریبا می توان گفت معماری معابد بودایی در طی 2500 سال حضور این آیین، قالب نویی به خود نگرفته است. معابد از همان الگویی پیروی می کنند که در پست قبل به آن اشاره کردم.
    نگرش کیهانی بودایی استعاره ی زیبایی از انسان است که بر توجه ی فرد به عظمت پنهان و محصور در «من» اش، متمرکز است و آن عظمت همان چیزی است که شکل صوری به خود نمی گیرد.
    در شکل گیری معابد، معماری، نگارگری و پیکره سازی تا جایی که حقیقت متعالی به آن ها اجازه می دهد جلو می آیند و تجسد می یابند و در این میان،جهان کیهانی اتمسفری پویا، تاثیرگذار و نافذ است که از درون دیوارنگاره ها و پیکره ها به داخل معبد منتشر می شود.


    نباید فراموش کرد که در این فرآیند، سه هنر ذکر شده توسط هنرمندانی به کار گرفته می شوند( البته به گمانم این فرآیند معکوس است، این هنرمند است که توسط هنر به کار گرفته می شود) که نگرشی والا به جهان پیرامون خود دارند و خود اشاعه دهنده ی آن نگاه کیهانی اند. در نتیجه اثری که خلق می کنند شکل گرفته از تار و پود خالص، گیرا ، الهامبخش و مقدس خواهد بود.
    با وجود آنکه معابد بودایی ترکیب بسیار غنی و زیبایی از رنگ ها، نماد ها و سمبل هاست و به ظاهر می تواند به بازی های ذهن فرصت بیشتری دهد، نیتی که عامل سازنده ی چنان معماری ای است، از ضد آنچه مد نظرش است استفاده می کند.این کیفیت بالای بصری چنان اشباع شده است که ذهن را به سکوت وامی دارد و ناخودآگاه مخاطب را در وضعیتی قرار می دهد که باید باشد: رسیدن به مرحله ی ادراک و فهم عمیق.
    و در واقع هنرمندان بودایی، در ستایش از آن عظمت و توصیف اش، به معرفتی رسیده اند که به آثارشان کیفیتی عرفانی می بخشد و مخاطب برای فهم آن باید بارها خود و معیارهایش را زیر و رو کند. همین امر باعث شده تا با گذشت 2500 سال، آثار هنری بودایی در گستره ای کشف نشده باقی بماند.
    سکوت محض ی که در پس میراث بسیار غنی معماری بودایی نهفته است، حرف های ناگفته بسیار دارد، در نتیجه برای معمار معاصر که می خواهد معبد طراحی کند، راهی باقی نمی ماند جز پیروی از گذشته.
    تادائو آندو معمار جسوری است. جسارت او از درون واژه ی «فهم عمیق» حرکت می کند و جلوه گر می شود. معبد آب که او در سال 1991 طراحی کرد و ساخت، نمونه ی بارز این ویژگی ستایش آمیزش است.


    معبد آب، مجموعه ای از مفاهیم بودایی است که از میان نگاه انسان معاصر گذر کرده و نمود یافته. پیچیدگی،آمیختگی و مرزبندی بسیار پنهانی که میان سمبل های بودایی وجود دارد، در این جا دیده نمی شود.احجام در هم فرو می روند، اما از سیطره ی خود خارج نمی شوند و انزوای خود را حفظ می کنند. از کنار هم می گذرند و برای یکدیگر جا باز می کنند، اما با یکدیگر تداخل نمی کنند و این جایگاه و نحوه ی زندگی انسان امروزین است.


    ویژگی بارز معماری تادائو آندو، تاکید ورزیدن بر اصول بنیادی است. بنابراین، آفریده های او که به ظاهر سنت شکن هستند، نوعی احترام خاص برای بن مایه های سنتی قائل اند.
    برای دسترسی به معبد باید از میان یک حوضچه گذر کرد که در آن نیلوفرهای آبی از دل آب گل آلود به سمت خورشید روئیده اند. (نمادی که سالکِ در حال نیایش را تعریف می کند) بر لبه ی حوضچه راه پله ای تعبیه شده است که فرد را به مرکز حوضچه هدایت می کند.


    همچنان که فرد می گذرد و نیلوفرها را می بیند، پائین می رود تا جایی که خود را میان دو دیوار بلند بتنی می یابد، پشت این دو دیوار، آب گل آلود در گردش است، که نمادی از وضعیت کنونی بشر است. پس همجایگاه با آب، حرکت می کند. در میانه ی راه، تنها دیوارهای بتنی و آسمان آبی است که دیده می شود و این بخش، شاید مهم ترین بخش معبد باشد چرا که فرد را برای سکوت درونی آماده می کند.

    کسی که برای اولین بار وارد این معبد می شود، هیچ پیش زمینه ای نسبت به داخل معبد نمی تواند داشته باشد و رنگ مایه سرد دیوارهای بتنی بر این مسئله دامن می زند. در داخل معبد چیزی که قالب است، رنگ سرخی است که بر همه چیز به جز مجسمه ی بودا در مرکز معبد، نشسته است.


    این رنگ، در آئین بودا معانی متعددی دارد که هرکدام به معماری بنا و نیت تادائو آندو مفهومی مجزا می بخشد.
    رنگ سرخ، نماد نیروی زندگی است، پس در ابتدا، مخاطب را از این نیرو سرشار می کند. سرخ، محاظفت کننده است، در نتیجه معبد به طریقی آشتی پذیر، انسان را می پذیرد و در آخر، این رنگ که نماد خون مقدس است به مخاطبش این پیام را می دهد: در پس آب گل آلود، خون مقدس جاری است، حقیقت متعالی در پس دیوارهای بلند «من» پنهان است، کافی است از میان این دیوار گذر کرد تا به جهان کیهانی دست یافت.
    نه اينكه دردي نيست .... گلويی نمانده بـرای فـرياد ..!!


    >>هر آشنایی تازه اندوهی تازه است.. مگذارید که نام شما را بدانند و به نام بخوانندتان. هر سلام، سر آغاز دردناک یک خداحافظی ست..<<

  13. تشكرها از اين پست


  14. #10
    عضو فعال آواتار hd_memar
    رشته
    مهندسی معماری
    تاريخ عضويت
    2007/12
    محل سكونت
    مشهد
    امتیاز
    4594
    پست ها
    4,215

    پيش فرض

    معبدي از رنگ و نور

    معبد متعلق به فرقه بودايي شينگون ، با بالا رفتن از مسيري سربالايي كه محوطه معبد و قبرستان اصلي را قطع مي كند، قابل دسترسي است.
    []
    اين ساختمان در سال 1991 توسط تادائو آندو معمار سرشناس ژاپني ساخته شده است.معبد مذكور در واقع متعلق به فرقه بودايي شينگون بوده و با بالا رفتن از مسيري سربالايي كه محوطه معبد و قبرستان اصلي را قطع مي كند، قابل دسترسي است.
    در ساخت اين معبد دو مشخصه اصلي وجود دارد.ديوارهاي بتوني كه با لايه اي از دوغاب آهك پر شدند و سايه اي كه غالباً حوضي مملو از آب را در ذهن انسان تداعي مي كند.
    اين معبد به گونه اي طراحي شده كه گويي معبدي مدرن است.تضاد مدرنيسم و سنت در اين معبد به وضوح ديده مي شود و معمار ژاپني در نهايت چيره دستي از اين راهكار براي جذاب تر شدن بنايش استفاده كرده است.

    حوض از محيط اطراف خود پر شده كه به صورتي بيكران محيط اطرافش را از جمله كوهها، آسمان، مزارع برنج و بيشه زارهاي بامبو در افقي وسيع منعكس مي كند.
    آرامش و سكوت آب تأثيري تفكر آميز بر روح و روان انسان داشته و مفهوم پاكسازي روح را در ذهن انسان بوجود مي آورد.
    راه پله اي بتوني استخر را به صورت پيچي در دو سرازيري متقارن قطع كرده و سايه روشن موقتي و متغير را بسته به موقعيت خورشيد در زير آب بوجود آورده و شكلي مقدس به فضاي معبد بودايي مي بخشد.
    در تضاد با نماي حاصل ازديوارهاي سفيد و راه پله هاي بتوني كه فضايي سياه و سفيد بوجود آورده اند، فضاي داخلي معبد مملو از رنگ است.
    فضاي مارپيچي داخلي با نور نارنجي و قرمز پر رنگ پر شده كه به نظر مي رسد از هسته مركزي ساختمان امواج نوراني به شكل پالس پخش مي شوند.
    داخلي ترين قسمت ساختمان به مجسمه بودا تعلق دارد كه مقدس ترين بخش آن را تشكيل مي دهد.
    دستيابي به اين قسمت چندان راحت نبوده اما انعكاس نور و سايه روشن هاي زيباي حاصل از رنگهاي قرمز و نارنجي بر روي ديوارهاي بتوني، ناخودآگاه زائران را به تقدس پنهان در قلب معبد كشانده و اين كمبود را جبران مي كند.
    رنگ قرمزي كه هنگام غروب خورشيد از سمت پنجره غربي بازتاب دارد، محيط داخلي اين قسمت را بسيار اسرار انگيزتر و زيباتر مي كند.
    اين نور معناي نمادين داشته و بيانگر اين عقيده است كه بودا از غرب(هند) ظهور كرده است.سابقه ارتباط ميان معبد و نور غربي به ساخت معبد "جو دو جي جو دو جو" با رياست" هيو گوكن"، راهب بودايي و معمار "چوگن" در سال 1192 بازمي گردد.
    در نزديكي اين معبد در جزيره "آواجي"، مجموعه چند منظوره اي شامل هتل و مركز كنفرانس، كليساي كوچك، باغ هاي زيباي گل، رستوران،فضاي اجراي برنامه هاي زنده و خانه هاي سبز قرار گرفته كه همگي توسط تادائو آندو طراحي و ساخته شده اند.
    نه اينكه دردي نيست .... گلويی نمانده بـرای فـرياد ..!!


    >>هر آشنایی تازه اندوهی تازه است.. مگذارید که نام شما را بدانند و به نام بخوانندتان. هر سلام، سر آغاز دردناک یک خداحافظی ست..<<

  15. تشكرها از اين پست


صفحه 1 از 3 123 آخرينآخرين

تاپیک های مشابه

  1. [ مذهبی ] کلیسای نور ـ تادائو آندو
    توسط F A R Z A N E در تالار معماری جهان
    پاسخ ها: 0
    آخرین ارسال: 2014/1/14, 05:25 PM
  2. [ مذهبی ] کلیسا بر روی آب ـ تادائو آندو
    توسط F A R Z A N E در تالار معماری جهان
    پاسخ ها: 0
    آخرین ارسال: 2014/1/14, 05:23 PM
  3. [ مسکونی ] خانه کوشینو ـ تادائو آندو
    توسط F A R Z A N E در تالار معماری جهان
    پاسخ ها: 0
    آخرین ارسال: 2014/1/14, 05:20 PM
  4. [ پاویون] پاویون ژاپن در اکسپو سویل 92 ـ تادائو آندو
    توسط F A R Z A N E در تالار معماری جهان
    پاسخ ها: 0
    آخرین ارسال: 2014/1/14, 05:14 PM
  5. [ مسکونی ]خانه 4×4 _ تادائو آندو
    توسط Martin Eco در تالار معماری جهان
    پاسخ ها: 0
    آخرین ارسال: 2012/10/09, 09:58 PM

عبارت‌های مرتبط

آثار تادائو آندو

تادو اندو

تادائو اندو

معبد آب تادائو آندو

کلیسای نور تادائو آندو

کلیسای روی آب تادائو آندو

کارهای تادو اندو

اسکیس داخلی

برچسب های اين تاپیک

ثبت اين صفحه

ثبت اين صفحه

قوانين ارسال

  • شما نمی‌توانيد تاپيک جديد ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانيد پاسخ ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانید فایل ضمیمه ارسال كنيد
  • شما نمی‌توانيدنوشته‌های خود را ويرايش كنيد
  •