تعاریف مختلف از مهندسی صنایع /اهمیت آن و ...

[farzad_rad]

2- تعريف مهندسي صنايع
تعريف رسمي زير توسط Iie16 براي مهندسي صنايع ارائه شده است كه بدون هيچ تغييري قابل كاربرد براي مهندسي صنايع و سيستم‌هاست:

«مهندسي صنايع عبارتست از طراحي، بهبود و استقرار سيستم‌هاي مركب از انسان، مواد، اطلاعات، تجهيزات و انرژي. مهندسي صنايع با دستيابي به دانش و مهارت تخصصي در علوم رياضي، فيزيكي و اجتماعي به همراه اصول و روش‌هاي تحليل و طراحي مهندسي نتايج و خروجي‌هاي مورد انتظار چنين سيستم‌هايي را تعيين، پيش‌گويي و ارزيابي مي‌كند».

اگر چه واژه صنايع معمولاً براي سازمان‌هاي توليدي بكار مي‌رود اما قابل كاربرد براي هر گونه سازمان است.

3- نقش مهندسي صنايع و سيستم‌ها در سازمان
با توجه به تعريف ارائه شده از مهندسي صنايع و سيستم‌ها، چنين مي‌توان نتيجه گرفت كه در هر سازمان، مهندسي صنايع و سيستم‌ها به عنوان مركز هماهنگ‌كننده بين تمام عناصر سازمان عمل مي‌كند. اين نقش مي‌تواند در قالب ابزار پشتيبان مديريت ظاهر شود. همانطور كه قبلاً نيز اشاره شد مهندسين صنايع و سيستم‌ها نقش طراح، تحليل‌گر و برنامه‌ريز را به عهده دارند و مديريت سازمان مجري طرح‌ها و برنامه‌هاي ارائه شده خواهد بود. اگر چه مهندسين صنايع و سيستم‌ها مي‌توانند در قالب مديراني كارآمد نقش ايفا كنند اما با درگير شدن در مشكلات اجرايي، از نقش اصلي خود باز مي‌مانند. نمودار زير نقش هماهنگ‌كنندگي مهندسي صنايع و سيستم‌ها را نمايش مي‌دهد.



بسته به حجم فعاليت و اندازه سازمان، واحد مهندسي صنايع و سيستم‌ها مي‌تواند در سطح مديريت يا زيرمجموعه يكي از مديريت‌ها مطرح گردد. ساختار سازماني داخلي يك واحد مهندسي صنايع و سيستم‌ها بايد بر اساس اصول طراحي سازماني و شرايط خاص سازمان مورد نظر طراحي گردد. هم‌چنين بايد حيطه فعاليت موردنياز براي عملي ساختن مأموريت محول شده به اين واحد تحليل شده و در قالب گروه‌هاي منطقي از وظايف و فعاليت‌ها شكل داده شود. اين گروه‌ها مي‌توانند به عنوان بخش‌هاي مختلف اين واحد در نظر گرفته شوند.

4- حوزه‌هاي فعاليت مهندسي صنايع و سيستم‌‌ها
در اين بخش فعاليت‌هاي مختلف مهندسي صنايع در قالب نمونه‌هاي عملي و پرسش معرفي شده و شرح مختصري از هر يك از فعاليت‌ها ارائه مي‌شود. لازم به ذكر است كه نمونه‌هاي اشاره شده واقعي نبوده و فقط براي استفاده در معرفي فعاليت‌ها بيان شده‌اند. هم‌چنين توضيحات ارائه شده به شكل عمومي بوده و با هدف معرفي مهندسي صنايع و سيستم‌ها به صورت كلي تهيه شده و معطوف به يك سازمان خاص نيستند. نمي‌توان گفت كه توضيحات ارائه شده به تمام فعاليت‌هاي مهندسي صنايع و سيستم‌ها اشاره مي‌كند ولي بخش اعظم فعاليت‌هاي اين رشته را پوشش مي‌دهد. توضيحات مختصر بوده و به جزئيات تكنيك‌ها و روش‌ها اشاره‌اي نشده است.

4-1- مطالعات امكانپذيري
در چند سال گذشته تعدادي كارخانه توليدكننده فرش ماشيني در سطح كشور احداث شده است. گفته مي‌شود مجموع ظرفيت توليد اين كارخانه‌ها بيش از نياز داخلي بوده و در اين شرايط به دليل كيفيت پايين توليدات و ناتواني در رقابت با كشورهايي چون آلمان، توانايي جذب بازارهاي خارجي را ندارند. در احداث اين كارخانه‌ها چه ملاحظاتي بايد در نظر گرفته مي‌شد تا وضعيت فعلي پيش نيايد؟

قبل از احداث هر واحد توليدي يا خدماتي بايد مطالعه و بررسي بازار، پيش‌بيني ميزان فروش، اقتصادي بودن و . . . تحت مطالعات امكانپذيري و در سه دسته امكانپذيري اقتصادي، فني و مالي مد نظر قرار گيرند. اقتصاد مهندسي و تكنيك‌هاي تحليل هزينه و سود از جمله ابزاري هستند كه در اين راستا بكار گرفته مي‌شوند.

امكانپذيري اقتصادي: آيا توليد مقرون به صرفه خواهد بود؟ از لحاظ هزينه آيا قابل رقابت با ساير توليدكنندگان مي‌باشد؟

امكانپذيري فني: آيا فناوري موجود پاسخگوي نياز است؟ تخصص لازم در كشور وجود دارد؟ خريد ماشين‌آلات امكانپذير است؟ آيا مشكل لوازم يدكي، نگهداري و تعميرات و . . . وجود ندارد؟

امكانپذيري مالي: با فرض امكانپذيري اقتصادي و فني، آيا بازار مصرف پذيراي محصول توليد شده خواهد بود؟ آيا سود معقول بدست مي‌آيد؟ نقطه سربسر هزينه و سود كجاست؟

4-2- استقرار كارخانه يا سازمان
گفته مي‌شود مكان فعلي استقرار بعضي از سازمانهاي توليدي و خدماتي مناسب نيست و به همين دليل هزينه‌هاي زيادي را بايد متحمل گردند؟ چه نكاتي در استقرار و انتخاب مكان اين سازمانها بايد در نظر گرفته مي‌شد؟

عواملي از قبيل دسترسي به نيروي كار، تاريخچه كارگري منطقه، تأثير صنايع موجود بر نيروي كار، دسترسي به نيروي برق، آب، گاز و ديگر سوخت‌ها، آلودگي آب، امكان دفع فاضلاب، ميزان حمل و نقل و دسترسي به جاده، منابع مواد اوليه و فاصله آن از محل كارخانه، دسترسي به بازار مصرف، امكان استفاده از بازار محلي، منازل و واحدهاي مسكوني، سطح تحصيلات، رفاه و بهداشت، امكانات تفريحي، مشخصات جغرافيايي و اقليمي منطقه، وضعيت آب و هوا، وجود مركز آتش‌نشاني و امدادرساني، وجود هماهنگي بين واحدهاي توليدي در منطقه، رويكرد مسئولين منطقه، وضعيت صنايع مكمل در منطقه و ميزان سهولت دسترسي به منابع مالي براي سرمايه‌گذاري بايد در استقرار و انتخاب مكان در نظر گرفته شوند. در مبحث استقرار سازمان يا كارخانه، اين عوامل به شكل سيستماتيك و تحليلي مورد بررسي قرار گرفته و بر اساس آنها بهترين مكان استقرار انتخاب مي‌شود. روش‌هاي تصميم‌گيري، رتبه‌بندي و مدل‌هاي رياضي مكان‌يابي از جمله تكنيك‌هايي هستند كه براي اين منظور بكار گرفته مي‌شوند.

[www.saeidonline.com]

تعریف مهندسی صنایع






با پيشرفت سريع علوم و فن آورى پيشرفتـه و پيچيدگى روز افزون آن، مقيــاس توليــد و خدمات آن چنــــــان گستــــرش يافتـه که رشته‏هاى سنتى مهندسى، پاسخگوى کليـــه مسايل سازمانهـا نيستند.براى جبران اين کمبودها، از تلفيق رشته هاى گوناگون علوم و مديريت، اقتصاد و روشهاى مهنـدسى، «مهندسى صنايع» به وجود آمده است.


رشته مهندسى صنايع، با مسايلى از قبيل:کنترل و هماهنگى فعاليتها، برنامه ريزى توليد، کنترل کيفيت، استفاده مؤثر ماشين‏آلات، تجهيزات و امکانات، بهبود سيستمها، بهبود ايمنى و ... سروکار دارد و مي‏تواند در طرح، ايجاد و يا بهبود سيستمهاى متشکل از انسان، مواد، ماشين‏آلات و تجهيزات کمک موثرى بنمايد.


مهندسى صنايع، شامل روشهايى است که منجر به بهبود عملکرد کلى سيستم مي‏شود. اين امر، توسط معيارهاى اقتصادى، کيفيتى، تاثيرات محيطى و ارتباط آنها با رفاه بشر سنجيده مي‏شود، لذا حيطه وظايف يک مهندسى صنايع، وسيع‏تر از وظايف ساير مهندسان است. به عبارت ديگر، هر مهندس صنايع، علاوه بر کسب تخصص در زمينه هاى فنى بايد از آموزش کافى در علوم رفتارى و گروهى و علوم زيستى نيز برخوردار باشد.


واحدهاى صنعتى و توليدى کشور عليرغم بهره مندى از ماشين‏ آلات و وسايل پيشرفته، فاقد يک نظام و سيستم صنعتى هستند. مشخصاً در اينگونه واحدها با مسائل صنعتى بطور مقطعــى برخورد و به ارتباطى منطقى بين اجزاى سيستم کمتـــر توجه شده است.اين ضعف عمدتاً به لحاظ کمبــود کادر کارشناسى در سطح علمى بالا است.با بهره‏گيـــــرى از فارغ‏التحصيلان اين رشتـــه مي‏توان به ميزان قابل توجهــــى به اين کمبــود پايان داد.


ضعف عمده ديگر در برنامه‏ريزى بلندمـدت در سطوح مختلف وزارتخانه‏ها و سازمانهاى ستادى است. لذا فارغ‏التحصيــلان اين دوره با مشارکت رشته‏هاى تخصصى ديگر مي‏توانند با روشهاى علمى در امربرنامه‏ريزى در سطح وزارتخانه‏ها و سازمانها اين نقيصه را جبران نمايند. و نهايتاً


مهندسى صنايع علمى است که بايد آن را هنرمندانه بکار گرفت،

هنرى است که بايد آن را علمى آموخت


و فنى است که بايد آن را با ذوق در آميخت.


مهندس صنايع کار يــدى مي‏کند اما کارگر نيست.

کار فکرى مي‏کند، اما کارمند نيست.

مهندسى مي‏کند، اما فقط مهندس نيست.

مديريت مي‏کند، اما فقط مدير نيست.

و بطور خلاصه :


مهندس صنايع کار آفرين است و مهندسى صنايع، خلاقيت و نوآورى


به اين ترتيب، نه تنها در واحدهاى صنعتى، که در هر سازمان و سيستم ديگرى، مهندسى صنايع مي‏تواند حضورى موثر داشته باشد.

[www.saeidonline.com]

مهندسی صنایع چه تخصصی است؟



مهندسى صنايع را می توان کاربرد اصول و فنون مهندسی مدیریتی به منظور بهبود، طراحى و نصب سيستم هايى شامل انسان، مواد، اطلاعات، انرژى و تجهيزات براى فراهم آوردن امکان توليد کالاها و ارائه خدمات بشکل کارآ و مطلوب دانست. براى بررسى، ارزيابى و کاربرد اين سيستم ها، دانش و مهارت هاى علوم رياضى، علوم فيزيکى و علوم اجتماعى به همراه فنون طراحى مهندسى موردنياز است. فعاليت هاى مهندسى صنايع همانند پلى است که ارتباط بين اهداف مديريت و عملکرد عملياتى سازمان را ايجاد مى نمايد. مهندسان صنايع بيشتر درگير افزايش بهره ورى در مديريت منابع انسانى، روش ها وفناوری اند. حال آنکه ساير رشته هاى مهندسى بيشتر درگير ماهيت فنى فرآيندها و فرآورده ها مى باشند.


مهندسى صنايع تنها رشته مهندسى است که عامل انسان يکى از مولفه هاى اصلى سيستم هاى مورد مطالعه آن را تشکيل مى دهد. مهندسان این رشته در تيم هاى ميان رشته اى براى امور برنامه ريزى، نصب و کنترل و بهبود فعاليت هاى موسسات به خدمت گرفته مى شوند. اين فعاليت ها ممکن است اقدامات توليد، نوآورى در محصولات، ارائه خدمات، حمل و نقل و جريان اطلاعات سازمانى را شامل شود. این مهندسان بستر لازم براى تعامل تخصص هاى مختلف و کار گروهى را به بهترين وجه ايجاد نموده و در نتيجه امور طرح، برنامه ريزى، اجرا و نظارت بر عملکرد نظام هاى توليدى خدماتى بشکل منسجم تر انجام مى شود و در نهايت محقق شدن این مهم، به بهبود مستمر در جهت سهولت کارها، راحتى کارکنان، کاهش هزينه ها، ارتقا کيفيت و جلب رضايت مشتريان منجر مى شود.

[www.saeidonline.com]

اهميت مهندسى صنايع


مرور توانمندى ها و خدمات مهندسى صنايع نقش و اهميت مهندسى صنايع را به وضوح بيان مى کند. امروزه حيات اقتصادى سازمان ها و موسسات توليدى و خدمات در بازار رقابتى شديد جهانى به استفاده بهينه از منابع در دسترس وابسته است. عموماً منابع در دسترس شامل مواد، منابع انسانى، ماشين آلات (شامل تجهيزات، لوازم جانبى، امکانات مورد نياز شامل فضا و انرژى و ...)، منابع اطلاعاتى و منابع مالى طبقه بندى ميشوند. ايجاد و نگهدارى منابع ياد شده هزينه هايى را براى سازمان به دنبال دارد. هزينه تمام شده واحد محصول هر موسسه متأثر از نحوه به کارگيرى اين منابع است. هر شرکت توليدى يا خدماتى که بتواند هزينه هاى خود را به حداقل ممکن برساند و به بيانى ديگر توانايى استفاده بهينه از منابع را در تمام ارکان سازمانى خود ايجاد نمايد يا حاشيه سود بيشترى به دست خواهد آورد و يا قادر خواهد بود که قيمت هاى فروش خود را با حفظ حاشيه سود قبلى، کاهش دهد. اين بدان معنى است که قدرت رقابتى موسسه مذکور در بازار افزايش مى يابد. باتوجه به تحولات اقتصاد جهانى قدرت رقابتى شرط اساسى موفقيت در کسب و کار نوين محسوب مى شود. در کنار اين مسائل، توجه به نوآورى ها و ارتقا کيفى محصولات و خدمات که از طريق تلاش براى يافتن طرح هاى بهبود يافته و همچنين تحول در فرآيند کسب و کار نيز بقا و رشد موسسات را در پى خواهد داشت. با توجه به مراتب فوق اگر ضرورت ها و نيازمندى هاى رسيدن به امور مذکور را با تکنيک هاى مهندسى صنايع تطبيق دهيم مشاهده مى شود که مهندسى صنايع ابزار لازم براى حصول اهداف سازمانى را بطور فراگير و سيستماتيک فراهم مى آورد و اين نشانگر نقش و اهميت بالاى مهندسى صنايع بعنوان موتور محرک حرکت سازمانهاى امروزى است.

[yanic]

با پيشرفت و تحول سريع علوم و فنون و پيچيدگيهاي روز افزودن آن، بالطبع نظامهاي توليدي و خدماتي نيز گسترش يافتهاند كه در اين ميان اداره صحيح و مناسب اين گونه واحدها مستلزم بكارگيري تكنيكهاي علمي و پيشرفته جهت پيشبيني مدلسازي، برنامهريزي، تأمين و تدارك، اجرا و نظارت و ارزيابي نتايج حاصله در راستاي وظايف مديريتي است. همانطوري كه ميدانيم فعاليت هر نظام اعم از توليدي يا خدماتي با اتكا بر فناوري خاص آن امكان تداوم و استمرار دارد و صرفنظر از ماهيت فني و صنعتي امر، فناوري داراي چهار جز اصلي يعني شامل 1- تجهيزات، امكانات توليدي و خدماتي 2- مديريت و سازمان 3- نيروي انساني 4- دانش فني است. از آنجا كه رشتههاي مهندسي مرسوم نظير مهندسي مكانيك، برق، ساختمان و ... بيشتر به ابعاد فني صنعت (مورد 1 و 4) توجه دارند. در فرايند كسب و كار رقابتي به تنهايي پاسخگوي مسائل پيچيده خدمات مهندسي و مديريتي مدرن امروزي كه بصورت سيستماتيك تحولات سياسي، اجتماعي، اقتصادي و باورهاي انساني را در چرخه حيات سيستمهاي مورد توجه خود لحاظ نمينمايند نيستند. لذا براي رفع چنين كمبودهايي در قرن حاضر بويژه طي چند دهه اخير، رشته جديدي تحت عنوان مهندسي صنايع با بهرهگيري از علوم رياضي، فيزيكي، اجتماعي، اقتصادي و تكنيكها و فنون مهندسي بوجود آمده است. با توجه به مراتب فوق شايد مناسب بود اين رشته با عنوان مهندسي مديريت معرفي ميشد، چرا كه كاربردهاي آن محدود به صنعت نيست و هر موسسه انتفاعي و غير انتفاعي با جنبه صنعتي يا خدماتي ميتواند از فنون و تكنيكهاي مهندسي صنايع بهرهگيرد. مبحث صرف منابع و حصول حد اكثر نتيجه از منابع مصروفي چيزي نيست كه منحصر به صنعت يا بنگاه خاصي باشد و امروزه با توجه به كمبود ارتقاع سطح بهرهوري امري ضروري و حياتي محسوب ميشود كه نشانگر بستر گسترده براي فعاليتهاي مهندسي صنايع نفتي ميشود . مهندسي صنايع در حرفهها و مشاغلي همچون، بانكداري، خدمات مشاورهاي، صنعت بيمه، شركتهاي هواپيمايي، كشتيراني، بيمارستانها، كارخانجات، كشت و صنعت، خدمات شهري، استاديومهاي ورزشي و يا هر مكان ديگري كه نياز به برنامهريزي، هدايت و مديريت و ارتقا بهرهوري ميباشد كاربرد دارد. برخي از زمينههاي كاري مشخص مهندسي صنايع در بازار كسب و كار عبارتند از:
برنامه ريزي استراتژيك و عملياتي سازمان
مديريت توليد
مديريت مهندسي
مديريت پروژه
مهندسي لجستيك
سيستمهاي توليدي
مهندسي سيستمهاي كيفيت
مهندسي سيستمهاي اطلاعاتي
مهندسي مالي
مهندسي ارزش
مهندسي سيستمهاي بهرهوري
طراحي فرايندها و ساختارهاي سازماني

[Parsa_IE]

رشته مهندسی صنایع، رشته ایست که از تمامی دروس تا حدودی بهره میگیرد :
اهم آنها عبارتند از :
آمار و احتمالات - کنترل کیفیت آماری - تحقیق در عملیات (OR) - برنامه ریزی تولید
کنترل پروژه - شبیه سازی - کاربرد کامپیوتر -تحلیل سیستم ها -طرح ریزی واحد های صنعتی و طراحی و ایجاد واحدهای صنعتی - کنترل موجودی - ارزیابی کار و زمان - حمل و نقل و لجستیک - نظریه صف - دروس مربوط به مکانیک ( استاتیک و ماومت مصالح) - علم مواد - مبانی برق - اصول مدیریت و تعداد زیادی کارگاه و آزمایشگاه و ...

پس حقیقت است آنکه میگویند :
مهندسی صنایع اقیانوسیست به عمق 1 سانتی متر ;)
ولی مهم اینه که اقیانوسه و محدود به یک فیلد کاری نیست:)

[aliii]

فرصتهاي شغلي مهندسي صنايع و مديريت ايران
بتسا
http://www.betsaonline.com/job/job.html (http://www.betsaonline.com/job/job.html)

[alirezakiani]

سلام به تمامي دوستان و مهندسان عزيز تالار مهندسي صنايع

چند تا تاپيك در مورد زمينه هاي كاري مهندسي صنايع و يا سئوالات مختلفي در مورد اين رشته و يا برخي جاها درخواست اطلاعات در مورد اين رشته به چشمم خورد همش خوندم ولي جايي تو تالار بصورت منسجم تاپيكي نديدم كه اين رشته را معرفي كنه براي همين يه تاپيك مستقل زدم تا اطلاعات مختصر ولي تا حدودي مفيد در خصوص اين رشته جمع آوري بشه ، از ساير دوستان نيز جهت ارايه مطالب مفيدشان در خصوص آيتم هاي ذكر شده دعوت به همكاري مي كنم.



مهندسى صنايع



مهندسی صنایع چه تخصصی است؟
مهندسى صنايع را می توان کاربرد اصول و فنون مهندسی مدیریتی به منظور بهبود، طراحى و نصب سيستم هايى شامل انسان، مواد، اطلاعات، انرژى و تجهيزات براى فراهم آوردن امکان توليد کالاها و ارائه خدمات بشکل کارآ و مطلوب دانست.براى بررسى، ارزيابى و کاربرد اين سيستم ها، دانش و مهارت هاى علوم رياضى، علوم فيزيکى و علوم اجتماعى به همراه فنون طراحى مهندسى موردنياز است. فعاليت هاى مهندسى صنايع همانند پلى است که ارتباط بين اهداف مديريت و عملکرد عملياتى سازمان را ايجاد مى نمايد.مهندسان صنايع بيشتر درگير افزايش بهره ورى در مديريت منابع انسانى، روش ها وفناوریاند. حال آنکه ساير رشته هاى مهندسى بيشتر درگير ماهيت فنى فرآيندها و فرآورده ها مى باشند.
مهندسى صنايع تنها رشته مهندسى است که عامل انسان يکى از مولفه هاى اصلى سيستم هاى مورد مطالعه آن را تشکيل مى دهد. مهندسان این رشته در تيم هاى ميان رشته اى براى امور برنامه ريزى، نصب و کنترل و بهبود فعاليت هاى موسسات به خدمت گرفته مى شوند. اين فعاليت ها ممکن است اقدامات توليد، نوآورى در محصولات، ارائه خدمات، حمل و نقل و جريان اطلاعات سازمانى را شامل شود. این مهندسان بستر لازم براى تعامل تخصصهاى مختلف و کار گروهى را به بهترين وجه ايجاد نموده و در نتيجه امور طرح، برنامه ريزى، اجرا و نظارت بر عملکرد نظام هاى توليدى خدماتى بشکل منسجم تر انجام مى شود و در نهايت محقق شدن این مهم، به بهبود مستمر در جهت سهولت کارها، راحتى کارکنان، کاهش هزينه ها، ارتقا کيفيت و جلب رضايت مشتريان منجر مى شود.
تاريخچه مهندسى صنايع

اولين جرقه هاى پيدايش مهندسى صنايع بعنوان يک تخصص با آغاز انقلاب صنعتى در ابتداى قرن 19 زده شد. انقلاب صنعتى که با ظهور اختراعات جديد خصوصاً در صنعت نساجى و اختراع ماشين بخار آغاز شد، باعث بکارگيرى نيروى انسانى بيشتر و افول صنايع کوچک دستى شد. با گسترش کارخانجات، نياز به مديريت و تفکر مديريتى بيش از پيش احساس شد. افراد بسيارى در جهت ارتقا کيفيت محصولات تلاش کردند. آدام اسميت، پدر علم اقتصاد پيشنهاد تقسيم کار را داد. وى بيان کرد که مىتوان با تقسيم کار در کارخانه پيچسازى نتيجه کار را به مقدار زيادى بهبود بخشيد. به موازات اختراعات و نوآورى در فرآيندها، روشهاى حسابدارى و هزينه يابى گسترش يافتند. روش هاى تحليل علمى، آزمايشات و اثبات هاى علمى در طراحى و ساخت ابزارآلات و ماشين ها بکار گرفته شد و در نتيجه، اثرگذارى اين تحولات در تفکر سازمانى مديريت،موجب شد مديريت علمى به عنوان يک نگرش و روش حرفهاى مطرح شود. اولين تلاش براى علمى شدن مديريت از آمريکا شروع شد. در سال 1881 فردريک تيلور پدر مديريت علمى، انديشه هاى خود را توسعه داد. فرانک گيلبرت و همسرش ليليان در جهت مطالعه کار با بررسى حرکات توانستند ابزار جديدى را ابداع کنند. همچنين آنان به مسائل روانشناسى و انگيزه هاى انسانى توجه نمودند. عملکرد پرداخت پاداش و نتايج قابل قبول آن توسط امرسان ايجاد و توسعه يافت. مجموعه فعاليتهاى تيلور و هم عصران وی براى فرموله کردن اصول اساسى به عنوان روشهاى علمى مديريت متمرکز شده بود که اين فعاليت ها به زودى تحت عنوان مديريت علمى شناخته شد.
کار اين افراد توسط انجمن مهندسين مکانيک آمريکا ارج نهاده شد و عرصه براى فعاليت تيلور و همفکران اوتوسط اين انجمن ايجاد شد. در سال 1912 انجمنى براى ارتقا و رشد مديريت بنا نهاده شد. در سال 1915 انجمن تيلور نام گرفت. اين انجمن از سال 1934 با عنوان انجمن مهندسى صنايع فعاليت خود را ادامه داد. در اين دوران مديران علمى داراى تحصيلات مهندسى بودند و بسيارى خود را مهندس صنايع قلمداد مى کردند و گروهى نيز در حيطه مديريت به عنوان مشاوران مديريت مطرح بودند. بتدريج مواد درسى و مدرک مهندسى صنايع و برنامه هاى مربوطه مورد توجه قرار گرفت و در نهايت دانشکدههاى مهندسى صنايع ايجاد و توسعه يافتند.
اهميت مهندسى صنايع
مرور توانمندى ها و خدمات مهندسى صنايع نقش و اهميت مهندسى صنايع را به وضوح بيان مى کند. امروزه حيات اقتصادى سازمان ها و موسسات توليدى و خدمات در بازار رقابتى شديد جهانى به استفاده بهينه از منابع در دسترس وابسته است. عموماً منابع در دسترس شامل مواد، منابع انسانى، ماشين آلات (شامل تجهيزات، لوازم جانبى، امکانات مورد نياز شامل فضا و انرژى و ...)، منابع اطلاعاتى و منابع مالى طبقه بندى ميشوند. ايجاد و نگهدارى منابع ياد شده هزينه هايى را براى سازمان به دنبال دارد. هزينه تمام شده واحد محصول هر موسسه متأثر از نحوه به کارگيرى اين منابع است. هر شرکت توليدى يا خدماتى که بتواند هزينه هاى خود را به حداقل ممکن برساند و به بيانى ديگر توانايى استفاده بهينه از منابع را در تمام ارکان سازمانى خود ايجاد نمايد يا حاشيه سود بيشترى به دست خواهد آورد و يا قادر خواهد بود که قيمت هاى فروش خود را با حفظ حاشيه سود قبلى، کاهش دهد. اين بدان معنى است که قدرت رقابتى موسسه مذکور در بازار افزايش مى يابد. باتوجه به تحولات اقتصاد جهانى قدرت رقابتى شرط اساسى موفقيت در کسب و کار نوين محسوب مى شود. در کنار اين مسائل، توجه به نوآورى ها و ارتقا کيفى محصولات و خدمات که از طريق تلاش براى يافتن طرح هاى بهبود يافته و همچنين تحول در فرآيند کسب و کار نيز بقا و رشد موسسات را در پى خواهد داشت. با توجه به مراتب فوق اگر ضرورت ها و نيازمندى هاى رسيدن به امور مذکور را با تکنيک هاى مهندسى صنايع تطبيق دهيم مشاهده مى شود که مهندسى صنايع ابزار لازم براى حصول اهداف سازمانى را بطور فراگير و سيستماتيک فراهم مى آورد و اين نشانگر نقش و اهميت بالاى مهندسى صنايع بعنوان موتور محرک حرکت سازمانهاى امروزى است.
اصول فکرى و ديدگاه ها در مهندسى صنايع
اساس مهندسى در هر گرايشى طراحى مبنى بر اندازه گيرى، محاسبه و تحليل با استفاده از علوم رياضى و تجربى شکل مى گيرد. در نتيجه حرفه مهندسى کاملاً ديد فنى و ماشينى دارد که موجب محدوديت ديدگاه در ابعاد خاص شده و برخى موضوعات مانند يافتن بهترين روش هاى مديريتى و ارتباطات انسانى در ديدگاه محض مهندسى ناديده گرفته مى شود. مهندسى صنايع با در برداشتن نگرش سيستماتيک و فراگير ارتباط تخصص هاى مختلف و نهاد مديريت سازمان را ايجاد نموده و امور برنامه ريزى، سازماندهى، هدايت و نظارت بر امور اجرايى با هماهنگى بيشترى دنبال مى گردد. اين نگرش استمرار همان سير تفکر تيلور و هم عصران وى ميباشد که با تلاش تک تک آنان مجموعه اصول و نگرش هاى مديريت علمى موجوديت يافت. مديريت علمى همان نگرش سنتى مهندسى صنايع است. با پيشرفت مديريت علمى، مهندسى صنايع با تفکرى بر مبناى علوم رياضى، فيزيکى، اجتماعى و اقتصادى در عرصه صنعت و خدمات ظهور کرد که به معنى ايجاد يک تفکر فراگير و سيستماتيک بود. نگاه مهندسى صنايع به مسائل از زوايا و ديدگاههاى مختلف همانند توجه به خروجى و محصول سيستم، توجه به مشترى و يا نگرش به بهره ورى سازمان قابل طرح و پيگيرى ميباشد که بر مبناى اصول فکرى تقريباً يکسانى دنبال مى گردد. اکنون بايد ديد که اصول فکرى مهندسى صنايع بر چه عواملى استوار است. در اين راستا بطور خلاصه اصول فکرى مهندسى صنايع ذيلاً ارائه شده است.
1- خلاقيت : فعاليت اصلى هر مهندس صنايع ارائه طرح براى بهبود سيستم هاى جارى و يا ارائه طرح جديد مى باشد که به همين منظور قوياً نياز به خلاقيت و نوآورى جهت ارائه طرح هاى نو و بديع مى باشد. در واقع باتوجه به گستردگى مسائل، مهندسى صنايع همانند اقيانوسى از فنون و علوم مختلف به عمق نيم متر با برخوردارى از زمينه خلاقيت و ابتکار به مهندسين صنايع اين امکان را مى دهد که در جهت حرفه کاربردى مورد نظر به تعميق دانش خود پرداخته و فرصتى فراهم مى شود تا ايده هاى جديد و خلاق در زمينه هاى مربوطه مطرح گردد.
2- تفکر فراگير : نگرش نظام مندو فراگير برجسته ترين خصوصيت مهندسى صنايع است و اطلاق مهندسى صنايع و سيستم ها به اين رشته بى ارتباط با اين نگرش نيست. نگرش فراگير موجب مى شود مسائل از کل به جز و تعامل اجزا با هم مورد بررسى دقيق قرار گرفته و مدل کاملى از سيستم هاى مورد نظر تهيه و مسائل مورد نظر آن به بهترين شکل طرح و بررسى مى گردد.
3- رهبرى گروه : هر سيستم که طرح مى شود اگر بدرستى اجرا نشود منتج به نتيجه نخواهد شد بلکه حسن اجرا سيستم طراحى شده يک ضرورت مهم تلقى مى شود. لذا آشنايى با کليت سيستم مورد نظر و نقش اجزا در کارکرد صحيح آن اين امکان را فراهم مى آورد که هدايت و رهبرى گروه کارى مجرى سيستم با انگيزه بيشترى دنبال گردد و در واقع علاوه بر طراحى سيستم مورد نظر، مهندسى صنايع سيستم هاى پياده سازى و اجرا را نيز پى ريزى نموده و نقش رهبرى گروه هاى کارى را موثرتر دنبال مى نمايد.
4- مديريت زمان : انجام کار بدون توجه به ظرف زمانى و تحويل به موقع خروجى مورد نظر سيستم، ارزش زيادى نمى تواند داشته باشد. امروزه اهميت زمان و فرصت هاى آن با توجه به عرصه تنگاتنگ رقابت اقتصادى براى همگان واضح و بديهى است. در اين خصوص مهندسى صنايع با درک موضوع تکنيک هايى را بکار مى گيرد که عامل زمان اجراى اجزاى کارى را در تمامى فرآيندها مورد توجه و مديريت قرار مى دهد.
5- ارتباط بهره ورى و بهبود مستمر : اعتقاد به ارتقا بهره ورى و بهبود مستمر يک اصل با ارزش در مهندسى صنايع است. اکتفا به وضعيت فعلى جز در جا زدن نتيجه ديگرى نخواهد داشت. لذا مهندسى صنايع با پذيرش اين مطلب که سطح دانش و مهارت ها يک مقوله نسبى همواره سعى در افزايش بهره ورى و بهبود وضعيت کارى نموده و سعى مى شود همواره امور اثربخش تر و کاراتر شود. نگرش بهبود مستمر اين امکان را مى دهد که هر روز به فکر ارتقا هر چند به اندازه کوچک باشيم.
6- ذهن کنجکاو و يادگيرى : يادگيرى فرآيندى است که نمى توان بر آن حد و مرز تعيين کرد. مهندسى صنايع به منظور مطالعه و پيگيرى مسائل همواره به اين نکته توجه دارد که هر مورد را ، منحصر به فرد بررسى نمايد و جهت شناخت آن فرض بر اين است که از تصورات ذهنى دورى نموده و سعى بر تعيين کشف واقعيت هاى حاکم بر اجزا و کل سيستم مى باشد. لذا عدم وجود تعصب خاص به ماهيت فنى امور موجب مى شود ذهنيت کنجکاو براى کشف حقايق نهفته در پديده ها تقويت شود و مهندس صنايع با ذهن دژم کمتر ميتواند راه حل هاى ابتکارى و راهگشا براى مسائل مورد نظر ارائه نمايد.
زمینه فعالیتهای مهندسی صنایع
با پيشرفت و تحول سريع علوم و فنون و پيچيدگى هاى روز افزودن آن، بالطبع نظام هاى توليدى و خدماتى نيز گسترش يافته اند که در اين ميان اداره صحيح و مناسب اين گونه واحدها مستلزم بکارگيرى فنون علمى و پيشرفته جهت پيش بينى مدلسازى، برنامه ريزى، تأمين و تدارک، اجرا و نظارت و ارزيابى نتايج حاصله در راستاى وظايف مديريتى است. بدیهی است که فعاليت هر نظام اعم از توليدى يا خدماتى با اتکا بر فناورى خاص آن امکان تداوم و استمرار دارد و صرف نظر از ماهيت فنى و صنعتى امر، فناورى داراى چهار جز اصلي1- تجهيزات، امکانات توليدى و خدماتى 2- مديريت و سازمان 3- نيروى انسانى 4- دانش فنى است.
از آنجا که رشته هاى مهندسى مرسوم نظير مهندسى مکانيک، برق، ساختمان وغیره بيشتر به ابعاد فنى صنعت یاموارد 1و4شاره شده در فوق توجه دارند. در فرآيند کسب و کار رقابتى به تنهايى پاسخگوى مسائل پيچيده خدمات مهندسى و مديريتى مدرن امروزى که بصورت نظام مندتحولات سياسى، اجتماعى، اقتصادى و باورهاى انسانى را در چرخه حيات نظام های موردتوجه خود لحاظ نمى نمايند نيستند. لذا براى رفع چنين کمبودهايى در قرن حاضر به ويژه طى چند دهه اخير، رشته جديدى تحت عنوان مهندسى صنايع با بهره گيرى از علوم رياضى، فيزيکى، اجتماعى، اقتصادى وفنون مهندسى بوجود آمده است. با توجه به مراتب فوق شايد مناسب بود اين رشته با عنوان مهندسى مديريت معرفى مى شد، چرا که کاربردهاى آن محدود به صنعت نيست و هر موسسه انتفاعى و غيرانتفاعى با جنبه صنعتى يا خدماتى مى تواند از فنون مهندسى صنايع بهره گيرد. مبحث صرف منابع و حصول حد اکثر نتيجه از منابع مصرفى چيزى نيست که منحصر به صنعت يا بنگاه خاصى باشد و امروزه با توجه به کمبود ارتقاع سطح بهره ورى امرى ضرورى و حياتى محسوب مى شود که نشانگر بستر گسترده براى فعاليت هاى مهندسى صنايع نفتى مى شود . مهندسى صنايع در حرفه ها و مشاغلى همچون، بانکدارى، خدمات مشاوره اى، صنعت بيمه، شرکت هاى هواپيمايى، کشتيرانى، بيمارستان ها، کارخانجات، کشت و صنعت، خدمات شهرى، استاديوم هاى ورزشى و يا هر مکان ديگرى که نياز به برنامه ريزى، هدايت و مديريت و ارتقا بهره ورى مى باشد کاربرد دارد. برخى از زمينه هاى کارى مشخص مهندسى صنايع در بازار کسب و کار عبارتند از:نظام های تولیدی،برنامه ریزی راهبردی و عملیاتی سازمان،مهندسی لجستیک،مدیریت تولید، مدیریت مهندسی،مهندسی نظام های کیفیت،مدریت پروژه، مهندسی نظام های بهره وری، طراحی فرآیندها وساختارهای سازمانی، مهندسی مالی و مهندسی ارزش.

ادامه مطلب در پست بعدي:gol:

[alirezakiani]

ساير کارشناسان مهندسى با گستردگى و تنوع کارى بيشترى با مسايل ميدان اجرا همراهى مى کند. از يکسو تمرکز تخصصى بر مبانى مهندسى و فنآورى داشته، و از سويى بر روش هاى علمى افزايش بهره ورى وکارآيى و تغيير درفنآورى نظام هاى خدماتى و توليدى با استفاده از ابزارهاى مدل سازى، بهينه سازى و شبيه سازى تسلط دارد. ويژگی بين رشته ای وتنوع توانايى های اين رشته مهندسی که بطور روزافزونی مطلوبيت تخصصی مى يابد سبب شده، ظرف سال های اخير اين رشته جايگاه اجتماعی خويش را از منظر علاقمندان ورود به دانشگاه های ايران ، از رتبه نهم، به اول و دوم بدل نمايد. اين حسن استقبال سبب ورود علايق، ظرايف وتوانايى هايى به اين رشته شده که، به شدت باعث توسعه و تحول در آن شده است. در دنيا در حال حاضر فرآيند مشابهى در مورد اين رشته در حال رخ دادن است ، به نوعى که می توان سه نوع برخورد اجتماعی متفاوت نسبت به اين رشته را مشاهده نمود:
1. کاملا سنتی وصرفا در حوزه کارسنجی وبهينه سازی تلاش ها،
2. متکی به حوزه های ايجاد بهبود با زدودن نارسايى ها، واستفاده هوشمندانه از امکانات،
3. درراستای استفاده از ابزارهای تحليلى برای دست يابى به قابليت اطمينان بالاتر.
تحصيل کرده ايرانى اين رشته همچون ديگر نقاط دنيا که از توانمندی صنعتى بالاتری برخوردار هستند، به توانايى هايى چون طرح وبرنامه ريزى سخت افزارى ونرم افزارى خرد وکلان امکانات و تجهيزات، ايجاد و هدايت سيستم هاى کنترل و تضمين، کنترل پروژه، موجودى و مسايل مالى ، مکانيزم هاى سنجش کار و زمان، پژوهش هاى مختلف عملياتى مجهز است.
از مسايل جزء دنياى اجراء نظير تخصيص و تقسيم کار روزانه افراد، ماشين آلات و تجهيزات و بهبود روش گرفته، تا بازسازى نظام هاى موجود، ايجاد نظام هاى اطلاعاتى براى تصميم گيرى هاى مديريت، ابعاد اقتصادى و استفاده از ابزارهاى رياضى براى تسهيل در تصميم گيرى ها در حوزه تلاش هاى اين کارشناس قرار مى گيرند. او علاوه براينکه در بخش هاى صنعتى در حرفه خويش فعال است، بسته به طبيعت حرفه اى در اکثر رشته هاى اجرايى غيرصنعتى نقش هاى محوله را به نحو موثرى ايفا مى کند.


چه کسانی جذب اين رشته می شوند

آنانی که از دبيرستان با گرايش رياضی فيزيک به دانشگاه آمده ويا در ديسيپلين های مختلف دانشگاهی خاصه مهندسی درحال تحصيل بوده، و تمايل دارند از ارجهيت های مهندسی صنايع استفاده کنند و تغيير گرايش تحصيلى می دهند،
کسانی که، تمايل دارند با توانايى های رياضی گونه خويش، ارتباط بهينه ای بين اجزاء نهادها، نظام ها و امکانات پديد آورند،
آنان که به برنامه ريزی و هدايت موثر امکانات انديشيده و نظام مند هستند،
آنها که تمايل دارند با ايجاد فضايى بشاش و دلنشين از وقت و انرژی انسان ها با روحيه ای بسيار مطلوب و ثمر بخش بهره گرفته شود،
آنانی که ذوق هنری داشته و نيز تمايلات فنی در طراحی و ساخت و ساز امکانات، تجهيزات و نظام ها را دارند،
کسانی که علايقِی در خلق و بروز ابتکار در حوزه های کاربردی دارند،
آنها که به ايجاد امنيت مى انديشند و راهکار برای مقابله با ريسک های گوناگون را دوست دارند،
آنها که رياضی را دوست دارند، با فن و حرفه عجين اند، کامپيوتر را بخشی از زندگی روزمره خود مى دانند، با انسانها رابطه ای دوستانه می توانند برقرار کنند، ابعاد مديريتی را دوست دارند، اهل نوآوری و ارايه انديشه های جديد هستند.
ابعاد محوری مورد انتظار از متخصص مهندس صنايع

1. مهارت ها و فنون مهندسی صنايع نقش حياتی در هر فرآيند بازسازی اقتصادی و اجتماعی دارد را به خدمت گيرد،
2.طيف قابل ملاحظه ای از بهبود در بهره گيری از منابع مالی ، انسانی، زمانى، و معنوی در دسترس با استفاده از ابزارهای علمی مدل سازی و شبيه سازی را تحقق دهد،
3.توانايى تدارک سطح هرچه بالاتری از رضايت از خدمات برای مشتريان در حرفه های گوناگون ايجاد کند،
4.تغيير در ميزان راندمان فعاليت های در حال انجام در سطح کارگاه های اجرايى گوناگون پديد آورد،
5.بهبود در شرايط عرضه خدمات و ايجاد رفاه بيشتر با ايجاد ارزش افزوده در فعاليت ها و رفع تنگناها و نارسايى ها ايجاد کند،
6.بهره گيری از فنون بسيار مقدماتی اندازه گيری کار و زمان و روش سنجی تا گونه های بسيار پيشرفته و مدرن مديريتی توسط کارکنان مديريت در سطوح مختلف را در دستور کار خود داشته باشد،
7.ايجاد راهکار در مقابل فشارهای تحميلی از سوی بازار برای افزايش دادن توانايى های بازار کار در مقابل رقابت های گوناگون روی در روی، شناسايى تقاضاهای جديد و فزاينده مشتری در دستور کار او باشد،
8.اخذ تدابير متنوع برای ايجاد رضايت، خشنودی و وفاداری در مشتريان گوناگون در حوزه های مختلف ارايه توليد و خدمات در حيطه تلاش های او باشد،
9.فنون کاهش دادن قيمت ها ضمن حفظ کيفيت و نيز ترجمه کيفيت های جديد مورد انتظار ولى پنهان از سوی مشتريان را به خدمت گيرد،
10.زمان های کوتاه تر تحويل کالا و خدمات را به اشکال مختلف محقق سازد،
11.توانايى به خدمت گيری فناوری های جديد روباتيک، طراحی و توليد توسط کامپيوتر، شناسايى خودکار، انبارداری و هدايت خودکار امکانات و تجهيزات در خدمت او باشد.





گرايش های تخصصى مهندسی صنايع در سطح کارشناسی
1. برنامه ريزى تحليل سيستم که ابزارهای طراحی و تحليلی برای ايجاد نظام های گوناگون بهينه در فعاليت های متنوع انسان ماشين بهره مى گيرد(نظام بهينه طراحی مى کند)،
2. توليد صنعتى که به مدد فنون برنامه ريزی کنترل، امکان استفاده بهينه از امکانات و تجهيزات توليدی، خدماتی و پشتيبانی را برای نهاد های توليدی و خدماتى پديد می آورد (برنامه ريزی برای استفاده بهينه می کند)،
3. تکنولوژى صنعتى که با استفاده از مهارت های اجرايى و ذکاوت های فنی تجهيزات و تسهيلات مورد استفاده در بخش توليد و خدمات را طراحی نموده و تدابير لازم برای ساخت و سازآنها را تدبير می نمايد ( بهينه سازی در ساخت و ساز مى کند) ،
4. ايمنى صنعتى که با بهره گيری از تدابير ويژه مهندسی مبادرت به ايمن سازی نظام های گوناگون کاری در مواجهه با گونه های مختلف تهديد ريسک روی در روی آنان می نمايد ( بهينه سازی در ايمن سازی ها می کند).
گرایشهای تخصصی مهندسی صنایع در مقطع کارشناسی ارشد که درحال تغییرند
1. مهندسى صنايع،
2. مهندسى سيستم و بهره ورى،
3. مهندسى سيستم هاى اقتصادى اجتماعى،
4. فناوری اطلاعات،
5. مديريت کيفيت و
6. مديريت اجرايى.
جايگاه تعالى علمى يا دکترى مهندسى صنايع
در سطح عالى اين رشته امکان ادامه تحصيل به کارشناسان ارشد اين رشته تخصصی و نيز ديگر متخصصينی که به نحوی جذب کارشناسی ارشد ها در مهندسی صنايع مى شوند داده مى شود.

ادامه مطلب در پست بعدي

[alirezakiani]

توانايى هاى پايه تخصصی در گرايشهای مختلف مهندسی صنايع
فناوری صنعتی
کارشناسى با بينش فنى تر از دو گرايش قبلى، مشابه با کارشناس ساخت و توليد در مهندسى مکانيک ولى مجهز به توانايى هاى بهينه سازى، آگاه به مسايل بهينه سازى ساخت و ساز فرآورده هاى صنعتى و نيز نگهداشت و راه اندازى فنى واحد هاى اجرايى .داراى توانايى انتقال و مديريت يک تکنولوژى، نيز حفظ وحراست از آن.به مدد امکانات سخت ونرم افزارى درجهت حفظ و نگهداشت نظام فنى واجرايى گام برمى دارد. با مديريت تکنولوژى هاى دردسترس يا مواردى که در قالب انتقال تکنولوژى بده بستان مى شوند، گام هاى موثرى در جهت افزودن کميت وکيفيت فرآورده هاو نيزبهره بردارى موثر از امکانات دردسترس برمى دارد. با استفاده از تجهيزات کامپيوترى و مدارهاى منطقى قادر است طيف زيادى از خواست هاى اجرايى بشر که، بدليل محدوديت هاى انسانى بسهولت قابل تحقق نيستند را عينيت بخشد. مباحث اجرايى و مهارتى ساخت و توليد فرآورده هاى صنعتى، طراحى قالب، قيد و بست هاى صنعتى، عمليات حرارتى و مباحث انتقال تکنولوژى رامى توان در زمره زمينه هاى تخصصى مورد علاقه اين کارشناس ذکرکرد. او از طراحى يک ايده، نمونه سازى آن تا مرحله ساخت و تدارک امکانات توليد گرفته، تا مديريت مراحل اجرايى توان خدمت رسانى دارد. ضايعات و منابع بروز آنها را شناسايى کرده، مى تواند تاثير تلاشهاى گوناگونى که انجام مى گيرند را مورد سنجش و ارزيابى قرار دهد.

برنامه ریزی و تحلیل سیستم
تخصص اين کارشناس ايجاب مى کند تا، با استفاده از روشهاى نظام مند و مدل هاى رياضى ، مسايل تصميم گيرى در سطح واحدهاى اجرايى راتجزيه و تحليل کرده، بهترين راهکارها را در استفاده موثر از منابع موجود و عملکرد معقول اجزاء متشکله نظام ها به مدد ابزارهاى تحليلى ارايه نمايد. او به عنوان نمونه با مدلسازى مى تواند تعيين کند، شبکه لوله کشى آب شهر که در گذر زمان نياز به تعمير و نگهدارى پيدا مى کند، بطور منظم چگونه برنامه ريزى شود تا ، از کار افتادگى ها به دليل نياز به تعميرات به حداقل برسند . چگونه واحدى توليدى يا خدماتى را برنامه ريزى بهينه کرد تا به ميزان قابل توجهى به اهداف تعريف شده دست يابد.
مباحثى چون طرح ريزى اطلاعاتى و کنترل مديريت، برنامه ريزى حمل و نقل، اصول شبيه سازى، تجزيه و تحليل نظام ها و اصول مديريت که وابستگى مطلوبى به رياضيات و آماردارند را، مى توان بخشي از زمينه هاى علمى تخصصى اين کارشناس ذکرکرد.

توليد صنعتى
اين کارشناس که به ابزارهاى تحليلى و کاربرد مبانى آمار و احتمالات مجهز شده، قادر است با تجزيه و تحليل هايى که پيرامون برنامه ريزى توليد، کنترل و مديريت پروژه ، کنترل کيفيت، بهبود کارآيى توليد و نيز طرح ريزى هاى گوناگون مهندسى در واحدهاى اجرايى انجام مى دهد، امکان موثر تر توليد شدن فرآورده ها يا عرضه مطلوب تر خدمات را پديد آورد. طراحى ايجاد واحد هاى کارى، برنامه ريزى توليد، برنامه ريزى و کنترل موجودى ها ، نظام هاى تعمير و نگهدارى و اصول مديريت و الگوگيرى را مى توان محورهاى کليدى تخصص اين کارشناس ذکرکرد. او مى تواند بگونه اى يک نظام اجرايى را برنامه ريزى کند که ،چند هدف متفاوت و گاه در تضاد با هم در قالبى بهينه تحقق پيدا نمايند. مثلا قيمت ها کاهش يافته، ارزش افزوده بالارفته، حمل و نقل ها کم شده، موجودى هاى محدودترى نگاه داشته شده ، و درعين حال قابليت اطمينان بالاترى نيز براى حفظ رقابت پذيرى وجود داشته باشد.

ايمنى صنعتى
با رويکردى بهساز و پيشگيرانه و درعين حال مهندسى، در جوارمتخصصين بهداشت حرفه اى که از ديد پزشکى بيشترى به دنياى کار مى نگرند تا صنعتى، تلاش در ايجاد نظام هاى شناخت خطرات و محدودسازى عملکردهاى غيرايمن درمحيطهاى کارى داشته،روشها،برنامه هاوفرآيند هايى براى کنترل و ارزيابى خطرات راپى گرفته،تلاش درايجاد فضايى سالم براى انجام حرکتهاى بهره ور دارد. اين کارشناس صنايع ضمن تسلط برآگاهى هاى عمومى مهندسى صنايع به ويژه درراستاى تطابق دادن کار با توانايى هاى انسانى،در زمينه هايى همچون مهندسى انسانى، عوامل فيزيکي و شيميايي زيان آورمحيط کار،حفاظت صنعتى،اصول مديريت ايمنى داراى تبحروتخصص است.طراحى نظام هايى که بتوانند از صدمه واردآمودن به انسانها،امکانات و تجهيزات پيشگيرى کرده ،حرکت ملايم و روان اجرارا تضمين نمايد،بخشى از توانايى هاى اجرايى اين متخصص بشمار مى رود.
توانايى هاى فراگير مهندسى صنايع در تمامی گرايش ها ذکر شده در زيررا مى توان در ميدان عمل از کارشناسان مهندسى صنايع انتظار داشت: روش سنجى و زمان سنجى، طراحى تسهيلات (بخشها، تجهيزات، ساختمانها وچيدمان آنها ) ،طراحى و يا بهبودنظام هاى حمل و نقل درون و برون کارخانه أى،طراحى ويا بهبودونظام هاى مديريت توليد،موجودى و انبار،طراحى،بهبود،توسعه ونصب نظام هاى تعميرونگهدارى وقابليت اطمينان عملکرد ،طراحى،بهبودونصب نظام هاى مديريت کيفيت و قابليت اطمينان محصول،توسعه نظام هاى کنترل هزينه،بودجه،تحليل هزينه ونظام هاى استانداردهزينه،مديريت پروژه،طراحى،نصب و توسعه نظام هاى اطلاعاتى نظيرMIS,DSS,SIS وغيره،توسعه و نصب نظام هاى ارزشيابى شغل،تحقيق در عمليات همچون تحليل هاى رياضى،شبيه سازى نظام ها،برنامه ريزى خطى،پويا وتئورى هاى تصميم گيرى،مکانيزه نمودن نظام ها و فرآيندها،طراحى وارزيابى نظام هاى ادارى،مراحل اجرايى و سياست،طراحى ساختارسازمانى،بررسى محل استقرار کارخانه، بازار، منابع، وتامينات گوناگون،ايمنى محيط زيست ومحيطهاى کارى و توسعه ونصب نظام هاى موردنياز،برنامه ريزى راهبردى وبهسازى هاى گوناگون نظام مند.
پست هاى سازمانى که بطور نمونه ازتخصص مهندسى صنايع بهره مى گيرندعبارتنداز،رئيس مهندسى صنايع،سرپرست امورسازمانى،رئيس امور برنامه ريزى وبودجه،سرپرست امورسازمانى،رئيس وام وسرمايه گذارى،رئيس برنامه ريزى وتحليل هاى مالى،سرپرست آمار وگزارشهاى تطبيقى،رئيس امورراه اندازى طرح ها،سرپرست هماهنگى وپشتيبانى تدارکاتى،رئيس مهندسى فرآيند،کارشناس ارشدبودجه وکنترل هزينه،سرپرست برنامه ريزى،سرپرست کنترل و پيشرفت برنامه ها،رئيس برنامه ريزى وکنترل پروژه،تحليل گر سيستم،مهندس برنامه ريز،کارشناس ايمنى،کارشناس تشکيلات و روش ها،مدير پروژه،مديرانتقال تکنولوژى،رئيس تعمير و نگهدارى،برنامه ريزوسرپرست بانک اطلاعاتى،مسئول سيستم هاى پشتيبانى مديريت،مديرتکنولوژى،برنام ه ريز توليد،رئيس سالن توليد.
دانشگاههاى ايران به موازات جذب تحصيل کرده های دنيای صنعتی، تاکنون چند ده هزار مهندس صنايع در رده هاى مختلف را تربيت و به بازار کار هدايت نموده اند که با همان توامندی جوامع صنعتی به امور محوله مى پردازند. برای همگامی توانايى ها، سالانه کنفرانسی بين المللی در حوزه های تخصصی به موازات کنفرانس های ملی برگزار مى شود وبين صاحبنظران کشورهای مختلف در اين حوزه تخصصی مهنذسی مبادله تجربيات مى شود. .دانشگاههای ايران به موازات مراکز پژوهشی وابسته به اين رشته چون مرکز جوش، مرکز تکنولوژی های نو، وموارد ديگر، اکثرا مجهز به آزمايشگاههاى ارزيابى کاروزمان،سيستم هاى زمان سنجى،جوشکارى،آبکارى و اندازه گيرى دقيق،سيستم هاى مدرن توليدى ،تصميم گيرى وکاربردکامپيوتردرمهندسى صنايع،طراحى کارخانه واصول حمل ونقل مواد،ارگونومى وسيستم هاى انسان و ماشين،کارگاههاى تراش،ريخته گرى و جوشکارى مى باشند که به مدد آن توانايى هاى کابردى دانشجويان را تضمين مى نمايند.
موضوعات پژوهشى که مهندسين صنايع درحيطه هاى کارى به آن مى پردازند را،مى توان در حوزه هايى مشاهده کرد همچون،اقتصاد وهزينه يابی، کيفيت، کنترل توليد و موجودی، تکنولوژی توليد، مديريت، فنآوری اطلاعات، مديريت پروژه و شبکه، منابع انسانی، تحقيق در عمليات، طرح استقرار، ارزيابی کار وزمان.
اندازه گيرى عملکرد،تعيين ميزان تاثير بجاى مانده از فعاليت هاى اجرايى کارکنان،سنجش ميزان رضايت مشترى،مدلسازى ميزان وتنوع توليد متناسب با نياز مشترى،مجتمع سازى تلاشهاى اجرايى،ارتقاء بهره ورى کارکنان و نظام ها،نظام هاى تضمين کيفيت،مديريت ومحيط زيست،طراحى الگوى توسعه صنعتى کشور،برنامه ريزى حمل و نقل از طريق شبکه هاى عصبى،تصميم گيرى فازى،توسعه سيستم هاى عرضه انرژى،برنامه ريزى توليددرحالت احتمال با استفاده از شبيه سازى نمونه هاى محورهای پژوهشی درحال انجام در اين رشته اند.
سايت های اينترنتی متعددی درحوزه مهندسی صنايع مرکز مبادله اطلاعات بين متخصصين اين رشته دراين محورهااست، ارگونومی يا مهندسى انسانی، آناليز اثرات حالت خطا، ايمنی، بهبودفرآيندها، تحقيق در عمليات، سيستم، توليد ناب، ساخت يکپارچه، ساخت و توليد، شبيه سازی، حمل و نقل، زنان در صنعت، فروش وبازاريابى، کنترل پروژه، کيفيت، مهندسى و مهندسى صنايع، مهندسِ مجدد، نرم افزارها، اطلاعات تجاری.
انجمن مهندسى صنايع به عنوان يک رکن ارتباط دهنده بين علاقمندان به حرفه مهندسى صنايع از 1376با شکل گيرى کانون دانشجويان مهندسى صنايع واز سال1378 درحوزه هاى چندگانه به فعاليت بهنگام سازى فارغ التحصيلان مشغول است.گردهمايى ها،انتشارات،بازديدها،داور ى ها و کارشناسيها وبازآموزى ها را درزمره محورى ترين تلاشهاى اين نهاداجتماعى مى توان ذکر کرد.اين نهاد که به شدت مورداحترام دانشجويان،اساتيد،صاحبنظرا ن ونيز افرادى که به نحوى از توانايى هاى مهندسى صنايع بهره مى گيرند،مرکزى است براى مبادله انديشه و جهت گيرى هاى تخصصى دراين رشته و کانونى براى برقرارى ارتباط بين فارغ التحصيلان و بازار کار.علاوه برآن جامعه قالبسازان،انجمن ارگونومى،انجمن مديريت تکنولوژى و انجمن ريخته گرى نيز پاتوق هاى علمى اين متخصصين در کشور تلقى مى شود.


در پايان ميتوان گفت :
مهندسى صنايع
علمى است که بايد آن را هنرمندانه بکار گرفت،
هنرى است که بايد آن را علمى آموختو فنى است که بايد آن را با ذوق در آميخت.


مهندس صنايع



کار يــدى مي‏کند اما کارگر نيست.
کار فکرى مي‏کند، اما کارمند نيست.
مهندسى مي‏کند، اما فقط مهندس نيست.
مديريت مي‏کند، اما فقط مدير نيست.



مهندس صنايع کار آفرين است و مهندسى صنايع،خلاقيت و نوآورى






به اين ترتيب، نه تنها در واحدهاى صنعتى، که در هر سازمان و سيستم ديگرى، مهندسىصنايع مي‏تواند حضورى موثر داشته باشد.



در پايان ببخشيد اگه مطلب طولاني شد.:gol:

[@r@$]

خیلی عالی و جامع و کامل بود ؛ واقعا ممنون:w27:
فقط اگر امکان داره منبع مطالبی رو که در بالا بیان کردین رو هم ذکر کنین تا اگر کسی خواست اطلاعات بیشتری کسب کنه بدونه که به کجا باید مراجعه کنه ؟ بازم ممنون:smile:

[anathema]

خیلی عالی و جامع و کامل بود ؛ واقعا ممنون:w27:
فقط اگر امکان داره منبع مطالبی رو که در بالا بیان کردین رو هم ذکر کنین تا اگر کسی خواست اطلاعات بیشتری کسب کنه بدونه که به کجا باید مراجعه کنه ؟ بازم ممنون:smile:

موافقم

بايد هميشه منابع و مراجع رو ذکر کنيم . . .

[Kaizen]

این مقاله تحت عنوان "رشته مهندسي صنايع ؛ نگاهي گذرا به تخصص،گرايش،سطح تحصيلي ،ادامه تحصيل،توانايي حرفه اي ، ورودي ها، دانشگاه ها، اساتيد، موضوعات پژوهشي، انجمن هاي علمي، پست هاي نمونه سازماني، فارغ‏التحصيل دربازاركار."
توسط دکتر محمدعلي شفيعا،استاد محترم دانشكده صنايع دانشگاه علم و صنعت ايران در فرودین 1383 ارائه شده.
لینک منبع : http://www.iust.ac.ir/page.php?slct_pg_id=5345&sid=61&slc_lang=fa
دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه علم و صنعت : http://ie.iust.ac.ir (http://ie.iust.ac.ir/)

[alirezakiani]

خیلی عالی و جامع و کامل بود ؛ واقعا ممنون:w27:
فقط اگر امکان داره منبع مطالبی رو که در بالا بیان کردین رو هم ذکر کنین تا اگر کسی خواست اطلاعات بیشتری کسب کنه بدونه که به کجا باید مراجعه کنه ؟ بازم ممنون:smile:


موافقم

بايد هميشه منابع و مراجع رو ذکر کنيم . . .


با سلام
كاملا با شما موافقم ، منتها مطالبي كه در بالا گذاشتم نوشته خودم بود براي يكي از مجلات.
ولي بايد از يه جاهايي مثل سايت مهندسي صنايع و وبلاگ هاي مرتبط ، ماهنامه هاي صنايع ، روش، بهبود ، تدبير و . . . نيز ايده گرفته بودم.

[Mehr noosh]

مهندسی صنایع ، شامل کاربرد روشهای تجزیه و تحلیل اصول فیزیکی برای تبدیل موادخام و سایر منابع به فرمی که رضایت و احتیاجات آدمی را تامین کند، میباشد.با پیشرفت علم و تکنولوژی و تعامل این دو با هم، تخصصها و گرایشهای مختلف مهندسی بوجود آمدهاند. در این ارتباط مهندسی صنایع رشته نسبتاً جدید است که ضمن برخورداری از مفهوم کلی مهندسی، حوزههای کاری فراتری را در مقایسه با سایر رشتهها مورد توجه قرار میدهد. نوشته حاضر سعی دارد مطالبی را جهت آشنایی با مهندسی صنایع در قالب سر فصلهای ذیل ارائه نماید.
● مهندسی صنایع چیست؟
مهندسی صنایع عبارت از کاربرد اصول و تکنیکهایی به منظور بهبود، طراحی و نصب سیستمهایی شامل انسان، مواد، اطلاعات، انرژی و تجهیزات برای فراهم آوردن امکان تولید کالاها و ارائه خدمات بشکل کارا و مطلوب میباشد.
برای بررسی، ارزیابی و کاربرد این سیستمها، دانش و مهارتهای علوم ریاضی، علوم فیزیکی و علوم اجتماعی به همراه فنون و تکنیکهای طراحی مهندسی مورد نیاز است. فعالیتهای مهندسی صنایع همانند پلی است که ارتباط بین اهداف مدیریت و عملکرد عملیاتی سازمان را ایجاد مینماید.
مهندسان صنایع بیشتر درگیر افزایش بهرهوری در مدیریت منابع انسانی، روشها و تکنولوژی هستند و حال آنکه سایر رشتههای مهندسی بیشتر درگیر ماهیت فنی فرایندها و فراوردهها میباشند. در واقع مهندسی صنایع تنها رشته مهندسی است که عامل انسان یکی از مولفههای اصلی سیستمهای مورد مطالعه آن را تشکیل میدهد. در نتیجه مهندسان صنایع در تیمهای میان رشتهای برای امور برنامهریزی، نصب و کنترل و بهبود فعالیتهای موسسات به خدمت گرفته میشوند. این فعالیتها ممکن است فعالیتهای تولید، نوآوری در محصولات، ارائه خدمات، حمل و نقل و جریان اطلاعات سازمانی را شامل شود. با توجه به مطالب فوق، مهندسان صنایع بستر لازم برای تعامل تخصصهای مختلف و کار گروهی را به بهترین وجه ایجاد نموده و در نتیجه امور طرح، برنامهریزی، اجرا و نظارت بر عملکرد نظامهای تولیدی خدماتی بشکل منسجمتر انجام میشود و در نهایت انسجام امور به بهبود مستمر در جهت سهولت کارها، راحتی کارکنان، کاهش هزینهها، ارتقا کیفیت و جلب رضایت مشتریان منجر میشود.
● تاریخچه مهندسی صنایع
اولین جرقههای پیدایش مهندسی صنایع بعنوان یک تخصص با آغاز انقلاب صنعتی در ابتدای قرن ۱۹ زده شد. انقلاب صنعتی که با ظهور اختراعات جدید خصوصاً در صنعت نساجی و اختراع ماشینبخار آغاز شد، باعث بکارگیری نیروی انسانی بیشتر و افول صنایع کوچک دستی شد. با گسترش کارخانجات، نیاز به مدیریت و تفکر مدیریتی بیش از پیش احساس شد. افراد بسیاری در جهت ارتقا کیفیت محصولات تلاش کردند. آدام اسمیت، پدر علم اقتصاد پیشنهاد تقسیم کار را داد. وی بیان کرد که میتوان با تقسیم کار در کارخانه پیچسازی نتیجه کار را به مقدار زیادی بهبود بخشید. بهموازات اختراعات و نوآوری در فرایندها، روشهای حسابداری و هزینهیابی گسترش یافتند. روشهای تحلیل علمی، آزمایشات و اثباتهای علمی در طراحی و ساخت ابزارآلات و ماشینها بکار گرفته شد و در نتیجه، اثرگذاری این تحولات در تفکر سازمانی مدیریت موجب شد مدیریت علمی به عنوان یک نگرش و روش حرفهای مطرح شود. اولین تلاش برای علمی شدن مدیریت از آمریکا شروع شد. در سال ۱۸۸۱ فردریک تیلور پدر مدیریت علمی، اندیشههای خود را توسعه داد. فرانک گیلبرت و همسرش لیلیان در جهت مطالعه کار با بررسی حرکات توانستند ابزار جدیدی را ابداع کنند. همچنین آنان به مسائل روانشناسی و انگیزههای انسانی توجه نمودند. عملکرد پرداخت پاداش و نتایج قابل قبول آن توسط امرسان ایجاد و توسعه یافت. مجموعه فعالیتهای تیلور و هم عصرانش برای فرموله کردن اصول اساسی به عنوان روشهای علمی مدیریت متمرکز شده بود که این فعالیتها بهزودی تحت عنوان مدیریت علمی شناخته شد.
کار این افراد توسط انجمن مهندسین مکانیک آمریکا ارج نهاده شد و عرصه برای فعالیت تیلور و همفکرانش توسط این انجمن ایجاد شد. در سال ۱۹۱۲ انجمنی برای ارتقا و رشد مدیریت بنا نهاده شد که در سال ۱۹۱۵ انجمن تیلور نام گرفت. این انجمن از سال ۱۹۳۴ با عنوان انجمن مهندسی صنایع فعالیت خود را ادامه داد. در این دوران مدیران علمی دارای تحصیلات مهندسی بودند و بسیاری خود را مهندس صنایع قلمداد میکردند و گروهی نیز در حیطه مدیریت به عنوان مشاوران مدیریت مطرح بودند. بتدریج مواد درسی و مدرک مهندسی صنایع و برنامههای مربوطه مورد توجه قرار گرفت و در نهایت دانشکدههای مهندسی صنایع ایجاد و توسعه یافتند.
● اهمیت مهندسی صنایع
مرور توانمندیها و خدمات مهندسی صنایع نقش و اهمیت مهندسی صنایع را بوضوح بیان میکند. امروزه حیات اقتصادی سازمانها و موسسات تولیدی و خدمات در بازار رقابتی شدید جهانی به استفاده بهینه از منابع در دسترس وابسته است. عموماً منابع در دسترس شامل مواد، منابع انسانی، ماشینآلات (شامل تجهیزات، لوازم جانبی، امکانات مورد نیاز شامل فضا و انرژی و ...)، منابع اطلاعاتی و منابع مالی طبقهبندی میشوند. ایجاد و نگهداری منابع یاد شده هزینههایی را برای سازمان بهدنبال دارد. هزینه تمام شده واحد محصول هر موسسه متأثر از نحوه به کارگیری این منابع است. هر شرکت تولیدی یا خدماتی که بتواند هزینههای خود را به حداقل ممکن برساند و به بیانی دیگر توانایی استفاده بهینه از منابع را در تمام ارکان سازمانی خود ایجاد نماید یا حاشیه سود بیشتری به دست خواهد آورد و یا قادر خواهد بود که قیمتهای فروش خود را با حفظ حاشیه سود قبلی، کاهش دهد. این بدان معنی است که قدرت رقابتی موسسه مذکور در بازار افزایش مییابد. با توجه به تحولات اقتصاد جهانی قدرت رقابتی شرط اساسی موفقیت در کسب و کار نوین محسوب میشود. در کنار این مسائل، توجه به نوآوریها و ارتقا کیفی محصولات و خدمات که از طریق تلاش برای یافتن طرحهای بهبود یافته و همچنین تحول در فرآیند کسب و کار نیز بقا و رشد موسسات را در پی خواهد داشت. با توجه به مراتب فوق اگر ضرورتها و نیازمندیهای رسیدن به امور مذکور را با تکنیکهای مهندسی صنایع تطبیق دهیم مشاهده میشود که مهندسی صنایع ابزار لازم برای حصول اهداف سازمانی را بطور فراگیر و سیستماتیک فراهم میآورد و این نشانگر نقش و اهمیت بالای مهندسی صنایع بعنوان موتور محرک حرکت سازمانهای امروزی است.
● اصول فکری و دیدگاهها در مهندسی صنایع
اساس مهندسی در هر گرایشی طراحی مبنی بر اندازهگیری، محاسبه و تحلیل با استفاده از علوم ریاضی و تجربی شکل میگیرد. در نتیجه حرفه مهندسی کاملاً دید فنی و ماشینی دارد که موجب محدودیت دیدگاه در ابعاد خاص شده و برخی موضوعات مانند یافتن بهترین روشهای مدیریتی و ارتباطات انسانی در دیدگاه محض مهندسی نادیده گرفته میشود. مهندسی صنایع با در برداشتن نگرش سیستماتیک و فراگیر ارتباط تخصصهای مختلف و نهاد مدیریت سازمان را ایجاد نموده و امور برنامهریزی، سازماندهی، هدایت و نظارت بر امور اجرایی با هماهنگی بیشتری دنبال میگردد. این نگرش استمرار همان سیر تفکر تیلور و هم عصران وی میباشد که با تلاش تک تک آنان مجموعه اصول و نگرشهای مدیریت علمی موجودیت یافت. مدیریت علمی همان نگرش سنتی مهندسی صنایع است. با پیشرفت مدیریت علمی، مهندسی صنایع با تفکری بر مبنای علوم ریاضی، فیزیکی، اجتماعی و اقتصادی در عرصه صنعت و خدمات ظهور کرد که به معنی ایجاد یک تفکر فراگیر و سیستماتیک بود. نگاه مهندسی صنایع به مسائل از زوایا و دیدگاههای مختلف همانند توجه به خروجی و محصول سیستم، توجه به مشتری ویا نگرش به بهرهوری سازمان قابل طرح و پیگیری میباشد که بر مبنای اصول فکری تقریباً یکسانی دنبال میگردد. اکنون باید دید که اصول فکری مهندسی صنایع بر چه عواملی استوار است. در این راستا بطور خلاصه اصول فکری مهندسی صنایع ذیلاً ارائه شده است.
۱) خلاقیت
فعالیت اصلی هر مهندس صنایع ارائه طرح برای بهبود سیستمهای جاری و یا ارائه طرح جدید میباشد که به همین منظور قویاً نیاز به خلاقیت و نوعآوری جهت ارائه طرحهای نو و بدیع میباشد. در واقع با توجه به گستردگی مسائل، مهندسی صنایع همانند اقیانوسی از فنون و علوم مختلف به عمق نیم متر با برخورداری از زمینه خلاقیت و ابتکار به مهندسین صنایع این امکان را میدهد که در جهت حرفه کاربردی مورد نظر به تعمیق دانش خود پرداخته و فرصتی فراهم میشود تا ایدههای جدید و خلاق در زمینههای مربوطه مطرح گردد.
۲) تفکر فراگیر
نگرش سیستماتیک و فراگیر برجستهترین خصوصیت مهندسی صنایع است و اطلاق مهندسی صنایع و سیستمها به این رشته بی ارتباط با این نگرش نیست. نگرش فراگیر موجب میشود مسائل از کل به جز و تعامل اجزا با هم مورد بررسی دقیق قرار گرفته و مدل کاملی از سیستمهای مورد نظر تهیه و مسائل مورد نظر آن به بهترین شکل طرح و بررسی میگردد.
۳) رهبری گروه
هر سیستمی که طرح میشود اگر بدرستی اجرا نشود منتج به نتیجه نخواهد شد بلکه حسن اجرا سیستم طراحی شده یک ضرورت مهم تلقی میشود. لذا آشنایی با کلیت سیستم مورد نظر و نقش اجزا در کارکرد صحیح آن این امکان را فراهم میآورد که هدایت و رهبری گروه کاری مجری سیستم با انگیزه بیشتری دنبال گردد و در واقع علاوه بر طراحی سیستم مورد نظر، مهندسی صنایع سیستمهای پیادهسازی و اجرا را نیز پیریزی نموده و نقش رهبری گروههای کاری را موثرتر دنبال مینماید.
۴) مدیریت زمان
انجام کار بدون توجه به ظرف زمانی و تحویل به موقع خروجی مورد نظر سیستم، ارزش زیادی نمیتواند داشته باشد. امروزه اهمیت زمان و فرصتهای آن با توجه به عرصه تنگاتنگ رقابت اقتصادی برای همگان واضح و بدیهی است. در این خصوص مهندسی صنایع با درک موضوع تکنیکهایی را بکار میگیرد که عامل زمان اجرای اجزای کاری را در تمامی فرایندها مورد توجه و مدیریت قرار میدهد.
۵) ارتباط بهرهوری و بهبود مستمر
اعتقاد به ارتقا بهرهوری و بهبود مستمر یک اصل با ارزش در مهندسی صنایع است. اکتفا به وضعیت فعلی جز در جا زدن نتیجه دیگری نخواهد داشت. لذا مهندسی صنایع با پذیرش این مطلب که سطح دانش و مهارتها یک مقوله نسبی همواره سعی در افزایش بهرهوری و بهبود وضعیت کاری نموده و سعی میشود همواره امور اثر بخشتر و کاراتر شود. نگرش بهبود مستمر این امکان را میدهد که هر روز به فکر ارتقا هر چند به اندازه کوچک باشیم.
۶) ذهن کنجکاو و یادگیری
یادگیری فرایندی است که نمیتوان بر آن حد و مرز تعیین کرد. مهندسی صنایع به منظور مطالعه و پیگیری مسائل همواره به این نکته توجه دارد که هر مورد را ، منحصر به فرد بررسی نماید و جهت شناخت آن فرض بر این است که از تصورات ذهنی دوری نموده و سعی بر تعیین کشف واقعیتهای حاکم بر اجزا و کل سیستم میباشد. لذا عدم وجود تعصب خاص به ماهیت فنی امور موجب میشود ذهنیت کنجکاو برای کشف حقایق نهفته در پدیدهها تقویت شود و مهندس صنایع با ذهن دژم کمتر میتواند راهحلهای ابتکاری و راهگشا برای مسائل مورد نظر ارائه نماید.
● زمینه های فعالیت مهندسی صنایع
با پیشرفت و تحول سریع علوم و فنون و پیچیدگیهای روز افزودن آن، بالطبع نظامهای تولیدی و خدماتی نیز گسترش یافتهاند که در این میان اداره صحیح و مناسب این گونه واحدها مستلزم بکارگیری تکنیکهای علمی و پیشرفته جهت پیشبینی مدلسازی، برنامهریزی، تأمین و تدارک، اجرا و نظارت و ارزیابی نتایج حاصله در راستای وظایف مدیریتی است. همانطوری که میدانیم فعالیت هر نظام اعم از تولیدی یا خدماتی با اتکا بر فناوری خاص آن امکان تداوم و استمرار دارد و صرفنظر از ماهیت فنی و صنعتی امر، فناوری دارای چهار جز اصلی یعنی شامل
۱) تجهیزات، امکانات تولیدی و خدماتی
۲) مدیریت و سازمان
۳) نیروی انسانی
۴) دانش فنی است.
از آنجا که رشتههای مهندسی مرسوم نظیر مهندسی مکانیک، برق، ساختمان و ... بیشتر به ابعاد فنی صنعت (مورد ۱ و ۴) توجه دارند. در فرایند کسب و کار رقابتی به تنهایی پاسخگوی مسائل پیچیده خدمات مهندسی و مدیریتی مدرن امروزی که بصورت سیستماتیک تحولات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و باورهای انسانی را در چرخه حیات سیستمهای مورد توجه خود لحاظ نمینمایند نیستند. لذا برای رفع چنین کمبودهایی در قرن حاضر بویژه طی چند دهه اخیر، رشته جدیدی تحت عنوان مهندسی صنایع با بهرهگیری از علوم ریاضی، فیزیکی، اجتماعی، اقتصادی و تکنیکها و فنون مهندسی بوجود آمده است. با توجه به مراتب فوق شاید مناسب بود این رشته با عنوان مهندسی مدیریت معرفی میشد، چرا که کاربردهای آن محدود به صنعت نیست و هر موسسه انتفاعی و غیر انتفاعی با جنبه صنعتی یا خدماتی میتواند از فنون و تکنیکهای مهندسی صنایع بهرهگیرد.
مبحث صرف منابع و حصول حد اکثر نتیجه از منابع مصروفی چیزی نیست که منحصر به صنعت یا بنگاه خاصی باشد و امروزه با توجه به کمبود ارتقاع سطح بهرهوری امری ضروری و حیاتی محسوب میشود که نشانگر بستر گسترده برای فعالیتهای مهندسی صنایع نفتی میشود . مهندسی صنایع در حرفهها و مشاغلی همچون، بانکداری، خدمات مشاورهای، صنعت بیمه، شرکتهای هواپیمایی، کشتیرانی، بیمارستانها، کارخانجات، کشت و صنعت، خدمات شهری، استادیومهای ورزشی و یا هر مکان دیگری که نیاز به برنامهریزی، هدایت و مدیریت و ارتقا بهرهوری میباشد کاربرد دارد.
برخی از زمینههای کاری مشخص مهندسی صنایع در بازار کسب و کار عبارتند از:
▪ برنامه ریزی استراتژیک و عملیاتی سازمان
▪ مدیریت تولید
▪ مدیریت مهندسی
▪ مدیریت پروژه
▪ مهندسی لجستیک
▪ سیستمهای تولیدی
▪ مهندسی سیستمهای کیفیت
▪ مهندسی سیستمهای اطلاعاتی
▪ مهندسی مالی
▪ مهندسی ارزش
▪ مهندسی سیستمهای بهرهوری
▪ طراحی فرایندها و ساختارهای سازمانی

[مهرداد-انصاری]

خب معلومه ادم های باحالی مثل ماها !!!!!!http://www.pic4ever.com/images/127fs4522738.gif

بگذارید کمی هم از خودمان بگوییم و صفاتی برای آنانیکه به تحقیق و پژوهش در حوزه مهندسی صنایع علاقه‌مندند بیان کنیم :
آنانیکه از دبیرستان با گرایش ریاضی‌وفیزیک به دانشگاه آمده و یا آنها که در رشته‌های دیگر دانشگاهی خاصه مهندسی در حال تحصیل بوده‌اند و حال تمایل دارند تغییر گرایش تحصیلی ‌دهند و از مزایای مهندسی صنایع برخوردار شوند ، آنانیکه تمایل دارند با تواناییهای ریاضی‌‌گونه خویش ، ارتباط بهینه‌ای بین اجزاء نهادها ، نظامها و امکانات پدید آورند ، آنانیکه به برنامه‌ریزی و هدایت موثر امکانات اندیشیده و نظام‌مند هستند ، آنانیکه تمایل دارند با ایجاد فضایی بشاش و دلنشین ، از وقت و انرژی انسانها با روحیه‌ای بسیار مطلوب و ثمربخش بهره‌برداری شود ، آنانیکه ذوق هنری داشته و نیز تمایلات فنی در طراحی و ساخت و ساز امکانات ، تجهیزات و نظام‌ها دارند ، کسانی که علایقی در خلق و بروز ابتکار در حوزه‌های کاربردی دارند ، آنانیکه به ایجاد امنیت می‌اندیشند و آفرینش راهکار برای مقابله با ریسک‌های گوناگون را دوست دارند ، آنها که ریاضی را دوست دارند ، با فن و حرفه عجینند ، کامپیوتر را بخشی از زندگی روزانه خود می‌دانند، با همنوعان رابطه‌ای دوستانه برقرار می‌نمایند ، ابعاد مدیریتی را دوست دارند ، اهل نوآوری و ارائه اندیشه‌های جدید هستند و خلاصه آنکه هماره به پویایی ، بهبود ، خلاقیت و کارایی می‌اندیشند مهندسی صنایع را برای خود برمی‌گزینند

اگه کسی میتونه در رابطه با تکنیک های گروهی خلق ایده کمکم کنه ممنون میشم

[bandar_mech]

سلام
صنایعی های عزیز اگر ممکنه رشته ی صنایع رو برای اونایی که امسال میخوان کنکور کارشناسی بدن معرفی کنید و از آینده شغلیش در ایران و خارج از کشور ما رو هم آگاه کنید.
با تشکر
(لطفا از اون مقاله های اینترنتی که مثل دفترچه های قلم چی رشته رو معرفی کرده کپی پیست نکنید چون حرف هایی که برای انتخاب رشته تو جاهایی مثل مجله های قلم چی می نویسه 90 درصدش حرف مفت و صد من یه غازه و اصلا واقع بینانه نیست،من از شما خواهش میکنم تجربه ی شخصی خودتون رو با کنکوری های امسال در میون بذارید.)

[mojimf]

با سلام خدمت شما دوست عزیز

اگر به طور خلاصه تعریفی از مهندسی صنایع بخواهید باید این طوری بگم که رشته ی مهندسی صنایع مجموعه ای از روشها و تکنیکهای ریاضی و خلاقانه است که برای بهبود روشها و یا ایجاد روشهای جدید در صنعت و کار و زندگی و به طور کلی در هر جایی که انسان و یا ماشینی حضور دارد می باشد.هر جا که تغییری ایجاد می شود یک مهندس صنایع کاری برای انجام دادن دارد.
اگر بخوام راحت برایتان توضیح دهم باید بگم که به طور کلی یه مهندس صنایع کسی است که درست فکر می کنه درست انتخاب می کنه درست طراحی می کنه درست اجرا میکنه درست رهبری می کنه و درست هدایت می کنه.
یه مهندس صنایع کسیه که می تونه با تمام افراد به زبان خودشون صحبت کنه یعنی با یه مدیر با زبان مدیریت با یک مهندس نرم افزار به زبان برنامه نویسی و.... که این باعث می شه تا یه حلقه ی ارتباطی بین اجزا سازمان باشه.
به طور کلی در کشور ما مهندسین صنایع با توجه به 3 گرایش مهم به یکی از سه زمینه ی زیر وارد می شن.تولید:شامل تولیدات صنعتی(اعم از صنایع سنگین و سبک و تولید هر چیزی) و ایجاد صنایع که در بر گیرنده ی بررسی روشهای تولید و زمانسنجی و ارگونومی و...می شود.
تحلیل سیستمها: که شامل تجزیه و تحلیل سیستمها و مدیریت منابع(انسانی یا سیستمهای مالی) طرح سیستمهای اطلاعات و مدییت آنالیز تصمیم گیری و...میشود.واقعا" در موارد بسیاری ایجاد تمایز بین گرایش تحلیل با مهندسی نرم افزار دشوار است و مزیت نسبی مهندسی صنایه نسبت به نرم افزار در این زمینه در موارد بسیاری مشخص است.
تکنولوژی صنعتی:شامل طراحی تکنیک های جدید تولیدی و طراحی روشهای کار جدید می باشد.هر چند در ایران متاسانه به این زمینه چندان توجه نمیشه!
بقیه زمینه های مورد علاقه ی بشتر مهندسین صنایع:طراحی محصولو سیتمهای مالی و کیفیت(شامل مدیریت کیفیتو کنترلو سیستمهای جامع)و بهره وری و ارزش و تحقیق در عملیات(کاربردی ترین ابزار تمام رشته های دنیا!) و احتمالات و پیش بینی و کنترل موجودی ها(مباحث بسیار زیبا و کاربردی!)و... که واقعا" هر کدام از این مباحث برای یک نفر به تنهایی بسیار بزرگ و دست نیافتنی است.به نظر من تنها رشته ی مهندسی که مستقیما" دید انسان به دنیا و زندگی شخصی انسان رو متحول می کنه همین مهندسی صنایع است.

تا اینجا فقط اشاره ی کوچکی به مهندسی صنایع کردم.اما تجربه خودم رو از صنایع با شما در میون میزارم.
من کسی هستم که خیلی علاقه دارم تا در تمام زمینه ها کار کنم و به طور کلی دوست ندارم به جای خاصی محدود باشم بنابر این دنبال رشته ای بودم تا این حس کنجکاوی و تغییر طالبی من رو جواب گو باشه و تنها رشته ای که پیدا کردم صنایع بود.
جالبه به شما بگم که من با علاقه به این رشته وارد شدم اما الان واقعا" عاشق این رشته هستم.
در مورد بازار کار باید بگم یه مهندس صتایع همیشه کار داره چون زمینه های کاریش بسیار متنوع است.از مباحث کیفیت گرفته تا تولید و سیتمهای اطلاعاتی و مدیریتی و فنی مهدسی و...
به طور کلی اگر نظر من رو بخواید رشته مهندسی دو دسته هستن یا مهندسی صنایع یا رشته های بی خودی!

[bandar_mech]

خیلی ممنون از پاسختون
شما گفتید:"رشته ی مهندسی صنایع مجموعه ای از روشها و تکنیکهای ریاضی و خلاقانه است که برای بهبود روشها و یا ایجاد روشهای جدید در صنعت و کار و زندگی و به طور کلی در هر جایی که انسان و یا ماشینی حضور دارد می باشد"،اگر امکانش هست که در این مورد بیشتر توضیح بدید و مثلا بگید چه جوری با استفاده از تکنیکهای ریاضی میشه روشهای جدید رو ایجاد کرد.
تا جایی که من متوجه شدم کسی که صنایع می خونه بیشتر باید کار مدیریتی کنه و همون طور که خودتون گفتید لینک بین قسمت های مختلف است،توی ایران معمولا کدوم گرایش رو در اولویت قرار داره؟
یه سوال دیگه،به هر حال هر کسی قبل از ورود به دانشگاه علایقی داره که اگه این علایق مبتنی بر تواناییها باشه میتوتنه به انتخاب رشته کمک کنه،مثلا برادر خودم از بچگیش هرسیستم مکانیکی یا الکتریکی که میدید شروع میکرد به باز کردنش و هی بررسیش میکرد و این باعث شده بود علاقه ی زیادی به رشته مکانیک پیدا کنه که البته خب علاقش مبتنی بر تواناییش بود نه علاقه ی الکی و حالا هم مکانیک میخونه،حالا به نظر شما یه آدم باید چه المانهایی داشته باشه تا بشه حدس زد که اگه مهندسی صنایع بخونه میتونه موفق باشه؟
(من به نظرم رسید چون کار صنایعی ها بیشتر حالت مدیریتی داره مثلا شاید روابط عمومی خوب بتونه یکی از المان ها باشه)

[vahid_hse]

.
.
.

شروع دوباره ...